ഓര്‍മ്മയ്‌ക്കായ്

2012-01-22T22:09:00.002+01:00

Our dearest Br. Manoj

Wish You a Happy Birthday

Picnic to Spoleto & Greccio

2012-01-05T18:15:00.004+01:00

Uploading ..............

Christmas Carol

2012-01-05T12:20:00.001+01:00

Dear friends Some photos of our christmas carol

Add caption

പ്രത്യാശയുടെ പുതുയുഗപിറവിക്കായ്‌....

2012-01-04T22:52:00.001+01:00

ഇതാ ഒരു വര്‍ഷംകൂടി വരവായ്‌.. ഒത്തിരി പ്രതീക്ഷകളും അതിലേറെ സ്വപ്നങ്ങളുമായി പുതുവര്‍ഷത്തിന്റെ പടികള്‍ ചവിട്ടികയറുന്ന നിങ്ങള്‍ക്കേവര്‍ക്കും പുതുവത്സരാശംസകള്‍... പുതുവര്‍ഷത്തില്‍ പലപ്പോഴും നാം ധ്യാനവിഷയമാക്കിയിട്ടുള്ള ഒരു ബൈബിള്‍ ഭാഗമാണ്‌ ഫലം തരാത്ത അത്തിവൃക്ഷത്തിന്റെ ഉപമ (ലൂക്കാ:13,6_9). ഉടമസ്ഥന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തില്‍ എല്ലാ പരിചരണവും ശ്രദ്ധയും നല്‍കി വളര്‍ത്തികൊണ്ടുവരുന്ന അത്തിമരത്തിന്റെ ഉപമ. ഉടമസ്ഥന്‍ മൂന്ന്‌ വര്‍ഷമായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്‌; ഈ വര്‍ഷമെങ്കിലും കായ്ക്കുമെന്ന്‌ കരുതി. എന്നാല്‍ ഫലമൊന്നും തരായ്കയാല്‍ വെട്ടികളയാന്‍ ഉടമസ്ഥന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനാവുകയാണ്‌; എങ്കിലും കൃഷികാരന്റെ നിര്‍ബന്ധത്തിന്‌ വഴങ്ങി ഒരു വര്‍ഷം കൂടി നല്‍കുകയാണ്‌. ഇതാ ഇവിടെ നമ്മുക്ക്‌ ഒരു വര്‍ഷം കൂടി നല്‍കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്‌. ഈ സംഭവം നമ്മുടെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണ്‌. ഒന്നുമില്‍ളാതിരുന്ന, വലിയ വട്ടപൂജ്യങ്ങളായിരുന്ന നമ്മെ ദൈവം ഈ വലിയ സൗഭാഗ്യങ്ങളില്‍ ആക്കിയെങ്കില്‍ എന്തൊക്കെയോ നമ്മില്‍ നിന്ന്‌ അവിടുന്ന്‌ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലേ ?. നാം കര്‍ത്താവിന്റെ ഈ പ്രതീക്ഷകളുടെ മുന്‍പില്‍ എത്രത്തോളം വിശ്വസ്തരാണ്‌. ഈ വിശ്വസ്തത നമ്മുക്ക്‌ എത്ര കഴിവുണ്ടെന്നതിലല്ല, നാം എത്ര വലിയ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തു എന്നതിലുമല്ല മറിച്ച്‌ നാം എത്രത്തോളം വിശ്വസ്തരായിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു എന്നതിലാണ്‌ അവിടുന്ന്‌ നമ്മെ പരിഗണിക്കുന്നത്‌. അതുകൊണ്ട്‌ ഈ വര്‍ഷം അല്‍പംകൂടി വിശ്വസ്തരായി ജീവിക്കാം. മുന്തിരിച്ചെടിക്ക്‌ നല്‍കുന്ന എല്ലാം അതേപടി സ്വീകരിക്കുന്ന അത്തിമരത്തിന്‌ അല്‍പംകുടി വിശ്വസ്തതയും വിശുദ്ധിയും ഒത്തിരി മാധുര്യമുള്ളതാക്കിയില്ലേ.

തന്റെ ഏകജാതനെ നല്‍കാന്‍ തക്കവിധം ദൈവം ഈ ലോകത്തെ അത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചു (യോഹ:3,16) പിതാവിന്റെ വലിയ മനസിന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്ന്‌ പുതുവര്‍ഷത്തിലേക്ക്‌ പ്രവേശിക്കുന്ന നമ്മുടെ മുന്‍പില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്ന്‌ സന്ദേശം സ്നേഹം നല്‍കുന്ന പ്രത്യാശയാണ്‌. പ്രത്യാശ എന്നും സ്നേഹത്തോട്‌ കൂട്ടിവായിക്കേണ്ടതാണ്‌ ഇത്‌ ഒരു ഇരട്ടിമധുരാനുഭവം പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ്‌. സ്നേഹവും പ്രത്യാശയും ഒന്നിക്കുന്നിടത്ത്‌ തിരുപിറവി പുതുവത്സരത്തോട്‌ ചേര്‍ക്കപ്പെടുന്നു. എമ്മാവൂസിലേക്ക്‌ പോയ ശിഷ്യന്‍മാരുടെ സംഭവം (ലൂക്കാ:24,13-35) ഈ പുതുവര്‍ഷത്തിന്റെ ചെറിയ ചിന്തകളില്‍ ചേര്‍ത്തുവയ്ക്കാം. അവര്‍ എമ്മാവൂസിലേക്ക്‌ പോകുമ്പോള്‍ തീര്‍ത്തും നിരാശരായിരുന്നു. എന്നാല്‍ യേശു ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റു എന്ന സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞതോടെ അത്‌ വലിയോരു പ്രത്യാശയായി മാറി. ഉത്ഥിതനെ സ്വന്തമാക്കിയതിന്റെ ആനന്ദം. നമ്മുടെ കഴിഞ്ഞനാളുകളിലെ ദു:ഖങ്ങളും നിരാശകളും നമ്മുക്ക്‌ മറക്കാം. എമ്മാവൂസിലേക്ക്‌ പോയ ശിഷ്യന്‍മാരെപ്പോലെ നിരാശരായി നടക്കാതെ, എമ്മാവുസില്‍ നിന്നും ജെറുസലേമിലേക്ക്‌ പോയവരെപ്പോലെ പ്രത്യാശനിറഞ്ഞ, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ഹൃദയങ്ങളുമായി പുതുവത്സരത്തെ വരവേല്‍ക്കാം. നാളയുടെ പുരോഹിതരായ നമ്മുക്ക്‌ ഈ പുതുവര്‍ഷം നല്‍കുന്നത്‌ പ്രതീക്ഷയുടെ കാവല്‍ക്കാരകാനുള്ള വിളിയാണ്‌.

ജീവിതത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ ലോകത്ത്‌, ദു:ഖസാന്ദ്രമായ ജീവിതങ്ങള്‍ക്ക്‌ , നിരാശഭരിതമായ ഹൃദയങ്ങള്‍ക്ക്‌, അല്‍പമെങ്കിലും സാന്ത്വനം നല്‍കാനുള്ള വിളി. നമ്മുടെനാഥന്റെ ജീവിതം ഇതെല്ലമയിരുന്നു അവിടുത്തെ സമീപിക്കുന്നവര്‍ക്ക്, അവിടുത്തെ വാക്കുകള്‍ ശ്രവിക്കുന്നവര്‍ക്ക്, അവിടുത്തെ സ്പര്‍ശിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌, സാന്ത്വന സങ്കീര്‍ത്തനമായി മാറുകയായിരുന്നു ആ പുണ്യ ജീവിതം. ഈ പ്രത്യാശ പ്രസരിക്കണമെങ്കില്‍ നമ്മുടെ ജീവിതം പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞതായിരിക്കണം. ഇങ്ങനെ പ്രത്യാശ നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തില്‍ നിന്ന്‌ പ്രസരിക്കുന്ന പ്രതീക്ഷാകിരണങ്ങള്‍ ബനഡിക്ട്‌ പതിനാറാമന്‍ മാര്‍പാപ്പയുടെ വാക്കുകളില്‍ പ്രത്യാശയില്‍ രക്ഷ. (Spe Salvi )എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിലേക്ക്‌ സമൂഹത്തെ കൊണ്ടുപോകും. ഈ പുതുവര്‍ഷം പ്രത്യാശയുടെ ദിനങ്ങള്‍ സമ്മാനിക്കുന്ന ഒന്നാകട്ടെ എന്ന്‌ നമ്മുക്ക്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം

ബ്ര. റ്റോണി അറയ്ക്കല്‍

ഒന്നാം വര്‍ഷ ദൈവശാസ്ത്രം

രൂപത: പാലക്കാട്‌

Incarnated Word

2011-12-24T15:52:00.010+01:00

Christmas: a praise and proclamation of the love of the incarnated Word that lighten the world

And the angel said to them, “Do not be afraid; for behold, I bring you good news of a great joy which shall be for all the people; for today in the city of David there has been born for you a Savior, who is Christ the Lord”. Although he was in the form of God, did not count equality with God a thing to be grasped, but emptied himself, taking the form of a servant, being born in the likeness of men. Thus, the Word became flesh, and dwelt among us, and the Word was God. God sent his only begotten Son into the world, that we might live through him. In this is love, not that we loved God but that he loved us and sent his Son to be the expiation for our sins. Because God is love and whoever does not love, does not know God.

Angles of heaven praised the Lord, the incarnated Word

Instantly there were seen with the angel, the many hosts of heaven, praising God, and saying: “Glory to God in the highest, and on earth peace among men with whom he is pleased!”.

People of the earth praised the incarnated Word

Mary

My spirit hath rejoiced in God my Savior.

Elisabeth

Elisabeth was filled with the Holy Ghost and said: “blessed is the fruit of thy womb”.

Shepherds

The shepherds returned, glorifying and praising God for all the things that they had heard and seen.

Wise Men

They entered the house; and they saw the child, with Mary his mother; and they fell down and worshipped him: and they opened their treasures, and presented to him gifts, gold, and myrrh, and frankincense.

Proclamations of the incarnated Word

Simon

Behold, there was a man in Jerusalem, whose name was Simeon. And it had been told him by the Holy Spirit, that he would not see death, until he should see the Messiah of the Lord. He took him in his arms, and blessed God, and said: “For mine eyes have seen thy salvation, which thou hast prepared before the face of all people; a light to lighten the Gentiles, and the glory of thy people Israel”.

Anna

She too stood up, in that hour, and gave thanks to the Lord, and spoke of him to everyone that waited for the redemption of Jerusalem.

Incarnated word is the true light of the World

Then Jesus spoke again unto them, saying, “I am the light of the world: he that followeth me shall not walk in darkness, but shall have the light of life”. “As long as I am in the world, I am the light of the world”. “Whoever believeth in me, might not abide in darkness”. “I came not to judge the world, but to save the world”.

Let us praise and proclaim the love of the incarnated word to the world

God became flesh, and dwelt among us as out of his love for the humanity. He, the true light of the world brings us salvation today. Let us adore and praise him with angles of heaven and people of the earth. Let us proclaim the message of Christmas to the whole world by sharing this precious gift of the love of God to the humanity; especially in our own special circumstances where we live. I wish you all a happy Christmas.

With regards and prayers

Dn. Joseph Puthussey

Why don’t we see what they see – and do?

2011-12-23T11:37:00.014+01:00

Thy Kingdom Come!

The town of Sagar is practically at the geographical centre of India, and for that reason there was a large military base there during the British Empire. Soldiers could be easily moved by rail from there to any part of India where they were needed. (There is a graveyard on the military compound which has the graves of British and Irish soldiers who died in there).

It was in fact the British government that assigned over 200 acres of land to an Italian Capuchin missionary, Fr. Rafael Mecchi, who had started to collect unwanted and abandoned children into a makeshift orphanage. That was in 1874. This October I visited the orphanage, ‘Sevadham’ (abode of service), with the third bishop of Sagar, Mar Anthony Chirayath. It was an evening of social celebration and different groups of the 250 children performed dances, mimes, songs and speeches for the local priests, religious sisters and friends of the orphanage. The physically and mentally challenged children from the neighbouring centres also performed remarkable dances, to everyone’s applause. Afterwards there was dinner for everyone, everywhere. What I saw were happy and holy children in an atmosphere that was so much more a home than an institution. The motto of St. Francis’ orphanage is Manavia seva Iswariya (serving humanity is serving God), and this is what the Father Rector, Fr. Paul Chungath, with the help of a few priests and some religious sisters do so well.

This orphanage was just one of the many surprises of the Mission Diocese (known as an ‘eparchy’) of Sagar. During the week I was in Sagar I was able to visit many of the other pastoral works that are in the charge of a quiet and creative bishop and about 50 priests with various congregations of religious sisters. There are about 15 schools in the Sagar diocese; the first I visited is called the Little Flower School and has ‘only’ about 750 students under the direction of a young diocesan priest (himself a graduate of St. Francis Orphanage) and about three religious sisters. The children in the classrooms are attentive to their teachers (teaching is a highly respected profession in India) and work hard (of course, there was a small line of children outside one classroom who had not done their homework).

The other school I visited early one morning has 2,500 students. It was assembly time, and to the sound of drums and noisy music the students are assembled in the massive playground. Again, a priest or two and a handful of sisters run this diocesan school. Two representatives of the students asked to pray for them for a ‘bright future’.

Practically all these students are Hindu. The anti-conversion laws of the state make religious conversion to Christianity very difficult. A conversion is easily interpreted as ‘forced’ and therefore outlawed. For a priest to contravene this law may mean 5 to 10 years in jail.

Together with these formal schools (I also met the sisters of St. Joseph, originally a French order, who have been working in Sagar for 125 years; they run a girls’ school with another 2,500 students) there are priests and sisters running ‘hostels’, which are camps for tribal children who come to live for long periods with the priests and sisters to receive training and education. They are then able to find good work. This is especially true for the young girls, who, otherwise, would live their lives fetching firewood in the forests (there has been a certain devaluing of women in rural society there).

There is a remarkable shrine to Divine Mercy just outside Sagar. Mar Anthony told me of his own devotion to Divine Mercy. Although as a seminarian he had done his practical training helping the first bishop of Sagar, Mar Anthony had worked for over 30 years in the Vatican Curia. There were many challenges and difficulties when he came to the Sagar diocese in 2006. It was his frequent invocation of Divine Mercy that enabled him to overcome each challenge. A few years ago he was diagnosed with lung cancer. Around that time he began a novena to Divine Mercy and on the last day he woke up knowing himself to be cured. The scans later confirmed his lungs free of the cancer scars. He told me of recent miraculous cures and Hindu devotion to Divine Mercy.

In the next months a 40 foot statue of Divine Mercy will tower over the sanctuary and over the new national highway that runs by the sanctuary.

The priests and religious sisters are mostly young and come from the Trichur archdiocese of Kerela, in the south of India. They visit their homes only once every two years and are to be seen in their white cassocks or peach-coloured sari or dress. It is they, with their bishop, who make all these things happen, as instruments of God.

There is new generation of priestly vocations being formed. I visited an exemplary minor seminary (the Indian church has many flourishing minor seminaries. One diocese in Kerala has four.) with 16 young men. I saw their attentiveness, discipline and vigorous prayer in their beautiful chapel.

The plans for Sagar continue. The cathedral is being built beside the Bishop’s house and will be finished next year. Money is being sought for another large secondary (high) school and there is land for a hospital in Sagar. Plans for the diocesan jubilee in 7 years time began while I was there.

There is something fresh and new and vital about the Church in India. I don’t doubt that the priests and sisters suffer the same ordinary difficulties as anywhere else in the world (and a few extraordinary difficulties peculiar to India), but they seem to see something that we ‘Westerners’ have lost from vision. They speak of Jesus, they see the rich harvest, and they begin with what they have (usually very little) and see their work grow.

Why don’t we see what they see – and do?

Fr. Eamonn O` Higgins, L.C

Buon Natale

2011-12-22T11:34:00.005+01:00

Dear and Rev. Fathers, Brothers and Friends..........

Prayerful Christmas greetings from PCIMME.

Follow the link to watch our Christmas evening on 14-12-2011

Video :http://www.youtube.com/watch?v=qRK_I1uT5sQ&feature=related

Theme song: http://www.youtube.com/watch?v=AH1wQKyOMyU

Scenes behind the stage: http://www.youtube.com/watch?v=KhoohimkzJ4

With Warm Regards

Mater Indians

യാത്രാ മംഗളങ്ങള്‍...

2010-06-14T12:51:00.002+02:00

പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരേ.., മാത്തര്‍ എക്ലേസിയായില്‍ ഒരു അദ്ധ്യയന വര്‍ഷത്തിനു കൂടി തിരശ്ശീല വീഴുകയാണ്‌. ക്ലാസ്സുകള്‍ അവസാനിക്കാന്‍ പോകുന്നു. പരീക്ഷകള്‍ തുടങ്ങുകയാണ്‌. ജൂണ്‍ അവസാന വാരത്തോടെ പരീക്ഷളുമവസാനിക്കും. പിന്നെ ചിലര്‍ക്ക്‌ അവധിക്കാലം. മറ്റു ചിലര്‍ക്കാകട്ടെ വൈദിക പരിശീലനത്തിന്റെ ഒടുക്കവും പിന്നെ പൗരോഹിത്യ സ്വീകരണവും.പരീക്ഷയും അവധിക്കുള്ള സങ്കീര്‍ണ്ണമായ തയ്യാറെടുപ്പുകളും , ടിക്കറ്റ്‌ ബുക്കിങ്ങും ചൂടും ഒക്കെ കൂടി പതിവു പോലെ ഇത്‌ ശരിക്കും വേനലാകുന്നു. (എങ്കിലും ആശ്വാസത്തിനു മാത്തര്‍ എക്ലേസിയായിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയിലെ, കാലത്തിനനുസരിച്ചു നിറം മാറുന്ന അത്ഭുത മരത്തില്‍ ചുവന്ന പഴങ്ങള്‍ സമൃദ്ധിയായി വിളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.)
കഴിഞ്ഞുപോയത്‌ നല്ല നാളുകളായിരുന്നു. ദൈവാനുഗ്രഹത്തിന്റെ കാലം. ഒന്‍പത്‌ മാത്തര്‍ ഇന്ത്യന്‍സ്‌ നവ വൈദികരായി.ഇതാ ഇപ്പോള്‍ ഏറ്റവും ഒടുവിലായി ചാന്തയും കളത്തില്‍ ജോസഫ്‌ അച്ചനായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവരൊക്കെയും തീക്ഷ്ണതയുള്ള അജപാലകരായി ദൈവജനത്തെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. എല്ലവരും അവരെപ്പറ്റി നല്ലതു മാത്രം പറയുന്നു. ആശങ്കകളോടെ മാത്തര്‍ എക്ലേസിയായിലേയ്ക്കു വന്ന പുത്തന്‍ കൂട്ടുകാര്‍ ഏന്നേ ഇവിടുത്തുകാരായി മാറിയിരിക്കുന്നു.ഇനി ആര്‍ക്കും മാത്തര്‍ എക്ലേസിയ കോളേജല്ല, വീടാണ്‌. പരിഭവവും പിണക്കവും, എല്ലാം മായിക്കുന്ന സൗഹൃദവും സാഹോദര്യവുമുള്ള നമ്മുടെ വീട്‌.
പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കി ഇവിടെ നിന്നും യാത്ര പറയുന്നവര്‍ ഏഴുപേരാണ്‌. ഒരു വര്‍ഷക്കാലം നമ്മുടെ നായകനും, പിന്നെ നമ്മുടെയെല്ലാം നല്ല സുഹൃത്തും വഴികാട്ടിയും അത്മാര്‍ത്ഥതയുള്ള ഇടപെടലുകള്‍ കൊണ്ട്‌ എന്നും സ്മരണീയനും, പൗരോഹിത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും അതിനായി ഹൃദയ പരമാര്‍ത്ഥതയോടെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചൊരുങ്ങുകയും, എന്നും എപ്പോഴും പൗരോഹിത്യം തന്നെ തന്റെ പ്രഥമ പരിഗണന എന്നു വിശ്വസിക്കുകയും, കുറവുകളെ അംഗീകരിക്കാന്‍ മാത്രം ഹൃദയ വലിപ്പം കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രമോദ്‌.

സാന്നിദ്ധ്യവും മൊഴിയും എന്നും മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു അനുഗ്രഹമാക്കുന്ന, സഭനല്‍കുന്ന സൗകര്യങ്ങളോടും അവസരങ്ങളോടും വിശ്വസ്തത പുലര്‍ത്തി അദ്ധ്വാനിക്കുന്ന, മികച്ച അക്കാദമിക്ക്‌ നിലവാരം പുലര്‍ത്തി പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കുന്ന, സൗമ്യതയും ലാളിത്യവും സഹൃദയത്വവും കൊണ്ട്‌ എപ്പോഴൊക്കെയോ സുവിശേഷങ്ങളിലെ ക്രിസ്തുവിനെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്ന ഡീക്കന്‍ ഷാജന്‍.

സൗഹൃദങ്ങളെ, അര്‍പ്പിച്ച വിശുദ്ധ വസ്തുക്കളെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന, ബഹുമാനിക്കുന്ന, സൗന്ദര്യാവബോധവും കലാഹൃദയവും ഭാവനാതീക്ഷ്ണതയും വരയിലും വാക്കിലും സൂക്ഷിക്കുന്ന, സ്വകാര്യ പങ്കു വയ്ക്കലുകളെ കുമ്പസാര രഹസ്യം പോലെ ഹൃദയത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍ മാത്രം ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള, തന്റെ വാക്കുകള്‍കൊണ്ട്‌ അശാന്തമായ അന്തരീക്ഷങ്ങളെ ശീതീകരിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന, 'ഞാന്‍' എന്ന വാക്കും ഭാവവും ജീവിതത്തില്‍ തുച്ഛമായുപയോഗിക്കുന്ന സൈജു.

കൃത്യമായ പ്ലാനിംഗുകളള്‍ക്കൊണ്ട്‌ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരോ നിമിഷവും ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന, സൗഹൃദ വേദികളെ വാക്കു കൊണ്ടും സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ടും സമ്പന്നമാക്കുന്ന, അലങ്കാരമായാലും ജീവിത കര്‍മ്മങ്ങളായാലും മനോഹാരിതയോടെ അതു നിര്‍വ്വഹിക്കുന്ന, പരിസരങ്ങളെ കുലീനമായും വെടിപ്പായും കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്ന, അപ്രതീക്ഷിതമായി പൗരോഹിത്യ സ്വീകരണം തൊട്ടടുത്തെത്തിയപ്പോഴും നടുക്കം കൂടാതെ അതിനായൊരുങ്ങാന്‍ മാത്രം പക്വതയുള്ള ക്രിസ്റ്റഫര്‍.

ഒരതികായനേപ്പോലെ ചങ്കൂറ്റത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴും ഒരു കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയിലേയ്ക്കും ലാളിത്യത്തിലേയ്ക്കും, കണ്ണീര്‍ നനവുള്ള ആര്‍ദ്രതയിലേയ്കും തെന്നി നീങ്ങുന്ന, വാചാലമായ ബാഹ്യകാഴ്ചകളേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ നിശബ്ദമായ സ്വകാര്യതകളുള്ള, സ്വജീവിതം മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു വേണ്ടിക്കൂടിയാണെന്നു കര്‍മ്മങ്ങള്‍ വഴി തെളിയിക്കുന്ന, കളിക്കോര്‍ട്ടിലെ പ്രതിഭയായ ബാസ്റ്റ്യന്‍.
അനൂപ്‌ എന്നപേരിനൊപ്പം അത്മാര്‍ത്ഥത എന്ന പുണ്യം എന്നും ഒരു പോലെ നമ്മെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്ന, കാപട്യം, ഇരട്ടവ്യക്തിത്ത്വം, നാട്യം, ജാടകള്‍, സ്വാര്‍ത്ഥം, അനാവശ്യ ഔപചാരിതകള്‍ തുടങ്ങിയ രസഭാവങ്ങളൊന്നും ജീവിതത്തിന്റെ അരങ്ങില്‍ കെട്ടിയാടാത്ത, ഹൃദയ നിറവില്‍ നിന്നു മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന അധരമുള്ള, സ്നേഹവും നന്മയും ഹൃദയ വിശാലതയും സഹിഷ്ണുതയുമുള്ള,അത്മ വിശ്വാസവും ആത്മ ധൈര്യവുമുള്ള അനൂപ്‌.

"സുഹൃത്തിനു നല്‍കാന്‍ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം സമയമാണ്‌, കാരണം ഒരിക്കലും തിരിച്ചു കിട്ടാത്ത ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തന്നെയാണ്‌ അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ പങ്കുവയ്ക്കുക" എന്ന പഴമൊഴി ശരിയാണെങ്കില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു വേണ്ടി സ്വജീവിതം ഒത്തിരി വെറുതെ തന്ന, സംഘര്‍ഷഭരിതമായ ജീവിതാവസരങ്ങളേപ്പോലും വാക്കുകൊണ്ട്‌, സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട്‌ മൃദുലവും ലഘുവുമാക്കുന്ന, ബന്ധങ്ങളുടെ ചരടുകളെ എഴുത്തുകള്‍കൊണ്ടും നിരന്തരമായ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കൊണ്ടും സജീവമാക്കി നിലനിറുത്തുന്ന, സങ്കടപ്പെടാന്‍ കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായാലും ചിരിക്കന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ചിരിപ്പിക്കുന്ന, അനാവശ്യ സങ്കീര്‍ണ്ണതകളെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും അകറ്റി നിറുത്തുന്ന നെല്‍സണ്‍.

ഇവര്‍ ഏഴുപേരും യാത്രയാവുന്നത്‌ പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കി ഒരു ജോലിയില്‍ പ്രവേശിക്കാനോ, തൊഴില്‍ നേടാനോ അല്ല. പകരം, ഭൂമിയില്‍ ഒരു മനുഷ്യനുയരാവുന്നതില്‍ വച്ചേറ്റവും വലിയ ഉയരത്തിലെത്താന്‍, മാലാഖമാരേക്കാള്‍ സമുന്നതരാകാന്‍, മറ്റൊരു സത്തയിലേയ്ക്കു രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കാനാണ്‌; ഈശോയുടെ പുരോഹിതരാകുവാന്‍. ഇനി മുതല്‍ നമ്മുടെ ഈ കൂട്ടുകാര്‍ അപ്പവും വീഞ്ഞും കൈകളിലെടുത്തുയര്‍ത്തുമ്പോള്‍ അതു ഈശോയുടെ തിരു ശരീര രക്തങ്ങളായി മാറും. നമ്മോട്‌ കൂട്ടും കൂടി വര്‍ത്താമാനവും പറഞ്ഞു നടന്ന ഇവര്‍ വചനം പങ്കു വയ്ക്കുമ്പോള്‍ അത്ഭുതങ്ങളും രോഗശാന്തികളും നടക്കും. ഇവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം ഇശോയുടെ സാന്നിദ്ധ്യമായി മാറും. ഇവരുടെ അഭിഷിക്ത കരങ്ങള്‍ സൗഖ്യ ദായകങ്ങളായി മാറും. ഇവരുടെ ആശീര്‍വ്വാദങ്ങള്‍ക്കെതിരേ നരക വാതിലുകള്‍ ശക്തിപ്പെടുകയില്ല. നമ്മളോടൊപ്പം സ്നേഹിച്ചും കലഹിച്ചും ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും നടന്ന ഇവര്‍ കുമ്പസാരക്കൂടുകളില്‍ ഗാഗുല്‍ത്തായിലെ സ്നേഹമാകും, അവര്‍ നമ്മുടെ പാപങ്ങള്‍ ബന്ധിക്കുമ്പോള്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലും അതു ബന്ധിക്കപ്പെടും. വിശുദ്ധന്മാര്‍ മാലാഖമാരേക്കള്‍ മുന്‍പേ ഇവരെ നിലം പറ്റേ വീണു വണങ്ങും. നോക്കൂ, ഒരു മനുഷ്യനും ഇവരുടെ ശ്രേഷ്ഠതയ്ക്കപ്പുറത്തേയ്ക്കു വളരാനാവില്ല. കാരണം ഇവര്‍ ദൈവമനുഷ്യരാണ്‌. ഈ മഹനീയ ദാനം സ്വീകരിക്കാന്‍ പോകുന്ന ഇവര്‍ക്കുവേണ്ടി നമ്മള്‍ക്കു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം. അവസാന ശ്വാസത്തോളം പൗരോഹിത്യത്തില്‍ സന്തോഷിക്കാന്‍ കഴിയുന്നവരാകട്ടെ ഇവര്‍ എന്നു നമ്മള്‍ക്കാശംസിക്കാം.
വൈദികരായ മാത്തര്‍ എക്ലേസ്സിയായിലെ പൂര്‍വ്വ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കു നല്ല ശുശ്രൂഷാ ദിവസങ്ങള്‍ ആശംസിക്കുന്നു. നാട്ടിലെ വരാന്‍ പോകുന്ന തിരുപ്പട്ട ദിവസങ്ങളില്‍ പലര്‍ക്കും തമ്മില്‍ കാണാമെന്നു കരുതുന്നു.
പരീക്ഷകളെഴുതുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും നല്ല പരീക്ഷ. പിന്നെ ശാന്തമായ അവധിക്കാലവും അനുഗൃഹീതവും അത്യുന്നതന്റെ സംരക്ഷണത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ തണലിലുമുള്ള യാത്രകളും നേരുന്നു.
മാത്തര്‍ എക്ലേസിയായില്‍ പഠിച്ചു മറ്റ്‌ ജീവിതാവസ്ഥകളിലേയ്ക്കു നടന്നകന്നു പോയ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കു അയിരിക്കുന്നിടങ്ങളില്‍ ദൈവാനുഗ്രഹം നേരുന്നു.
എല്ലാവര്‍ക്കുംവേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ട്‌,
മാത്തര്‍ ഇന്ത്യന്‍സ്‌.

നവാഭിഷിക്തരാകാന്‍ പോകുന്നവര്‍ക്ക്‌ ആശംസകളര്‍പ്പിക്കൂ;

സാബത്ത്‌ മനുഷ്യനുവേണ്ടിയാണ്‌

2009-12-06T12:51:00.001+01:00

സാബത്ത്‌ മനുഷ്യനുവേണ്ടിയാണ്‌; മനുഷ്യന്‍ സാബത്തിനു വേണ്ടിയല്ല. ( മര്‍ക്കോസ്‌,2/27)

സാബത്ത്‌ വിശ്രമ ദിവസമാണ്‌. ജോലികള്‍ നിറുത്തിവച്ച്‌ പുനര്‍വിചിന്തനങ്ങള്‍ നടത്താനും ഓര്‍മ്മകള്‍ പുതുക്കാനും ആഘോഷിക്കുവാനുമുള്ള സമയം. വിശ്രാന്തിയുടേയും ആരാധനയുടേയും ദിവസം. സാബത്തിനേപ്പറ്റിയുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സങ്കല്‍പ്പം നമ്മളെ നിയന്ത്രിക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹത്തില്‍ നിന്നൊന്നും വരുന്നതല്ല. ഈശോ അത്‌ വ്യക്ത്മാക്കുന്നുണ്ട്‌. സാബത്താചരണം ഒരു നിര്‍ബന്ധമോ,അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു അനിഷേധ്യമായ കര്‍ത്തവ്യമോ,കടുത്ത ഒരു കല്‍പനയോ അല്ലെന്ന് അവിടുന്നു പറയുന്നു. കൂടുതല്‍ ഭാരം തരുവാന്‍ വേണ്ടിയല്ല വേണമെങ്കില്‍ നീ ഒരു ദിവസം വിശ്രമിച്ചുകൊള്ളൂ എന്ന് ദൈവം നമ്മോട്‌ പറഞ്ഞത്‌.

യന്ത്രങ്ങളില്‍ ഓയില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതു പോലെയാണ്‌ മനുഷ്യന്‌ വിശ്രമം. ഓയില്‍ ഇടുന്നതിനുവേണ്ടി കുറച്ചു സമയം യന്ത്രത്തിനു വിശ്രമം കൊടുക്കും. കുറച്ചു നേരത്തേയ്ക്ക്‌ മാത്രം. അതിനു പകരം എല്ലായ്പ്പോഴും ഓയില്‍ മാറ്റവും വിശ്രമവും മാത്രമാണെങ്കിലോ? യന്ത്രത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം നിലയ്ക്കും കേടാകും. ഒരിക്കലും കേടു പോക്കാനാവത്തവിധം ചിലപ്പോള്‍ അതു നശിച്ചു പോയേക്കാം. അതു കൊണ്ടു തന്നെയാണ്‌ ആ യന്ത്രത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാതാവ്‌ എപ്പോഴൊക്കെ യന്ത്രത്തിനു ഓയില്‍ മാറ്റം വേണമെന്ന് കൃത്യമായി നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നത്‌. എന്നാല്‍ ഓയില്‍ വില്‍പ്പനക്കാരന്‍ ചിന്തിക്കുന്നതെന്താണ്‌? തനിക്കു വരുമാനമുണ്ടാകണമെങ്കില്‍ യന്ത്രങ്ങളില്‍ നിരന്തരമായി ഓയില്‍ മാറണം, ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും. പക്ഷേ സ്വന്തം ഉല്‍പ്പന്നങ്ങളോട്‌ താല്‍പ്പര്യമുള്ള നിര്‍മ്മാതാവാകട്ടെ നമ്മള്‍ എപ്പോള്‍ യന്ത്രങ്ങള്‍ സര്‍വ്വീസ്‌ ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്‌.

നമ്മുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങള്‍ വളരെ സ്വ്ച്ഛവും സുന്ദരവുമാകണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുണ്ട്‌. അതിനു എന്തൊക്കെ വേണമെന്നും ദൈവത്തിനറിയാം. അതുകൊണ്ടാണ്‌ കുറച്ചു സമയം വിശ്രമമിച്ചുകൊള്ളാന്‍ ദൈവം നമ്മോട്‌ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്‌. കുറച്ചു നേരം മാത്രം. എക്കാലത്തേയ്ക്കുമല്ല. അങ്ങിനെ വിശ്രമിച്ചാല്‍ നമ്മളും പ്രവര്‍ത്തനരഹിതമാകും. ഒരിക്കലും പരിഹരിക്കാനാവാത്ത വിധം തകര്‍ച്ചകള്‍ ഉണ്ടാകും.

വിശ്രമത്തിനായി ചില ദിവസങ്ങള്‍ മാറ്റി വയ്ക്കുകയും അവയെല്ലാം ആഴ്ചയിലെ ഏറ്റവും തിരക്കേറിയ, തീര്‍ത്തും വിശ്രമമില്ല്ലാത്ത ദിനങ്ങളായി മാറിയതിന്റേയും ചരിത്രം നമ്മളില്‍ പലര്‍ക്കുമുണ്ട്‌. ഒരു വിശ്രമ ദിവസത്തെ പ്രവൃത്തികള്‍ക്കൊണ്ട്‌ കുത്തി നിറക്കാന്‍ നമ്മള്‍ക്ക്‌ ഒരു പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്‌. പ്രവര്‍ത്തന രഹിതമായ വിശ്രമവും വിനോദ പ്രദവും രസകരവും അയാസ രഹിതവുമായ പ്രവൃത്തികളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നതും വ്യത്യാസമാണ്‌. അത്തരം പ്രവൃത്തികള്‍ നമ്മളില്‍ അച്ചടക്കവും ക്രീയാത്മകതയും വളര്‍ത്തും. ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്‌ അത്തരം ഒരു വിശ്രമ ദിവസമാണ്‌. അതായത്‌ 'നമ്മള്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള' ഒരു സാബത്ത്‌. നമ്മള്‍ക്കുവേണ്ടി സ്നേഹമുള്ള ദൈവം കരുതി മാറ്റി വച്ചിരിക്കുന്ന ദിവസം.

പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം,

ദൈവമേ വിശ്രമത്തെ അനിഷേധ്യമായ ഒരാചരണമായി കാണാന്‍ എന്നെ അനുവദിക്കരുതേ.

അനിഷേധ്യമായ ഒരായിരം നിയമങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ തനെ എന്റെ ശിരസ്സിനുമുകളിലുണ്ട്‌.

ഇനി വിശ്രമം കൂടി അതില്‍ ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തണോ ദൈവമേ.

നീ എനിക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്തതാണ്‌ ഈ ഒരു ദിവസം.

കാരണം നിനക്കെന്നെ ഇഷ്ടമാണ്‌, ഒത്തിരി സ്നേഹമാണ്‌.

ദൈവമേ നിന്നോടുള്ള വലിയ സ്നേഹത്താല്‍,

ആത്മാവിന്റെ ആലയമായമായ എന്നോടു തന്നെയുള്ള സ്നേഹത്താല്‍ പ്രേരിതനായി

ഇന്നേ ദിവസം വിശ്രമിക്കാന്‍ എന്നെ നീ അനുവദിക്കൂ.

ആമ്മേന്‍.

മംഗളവാര്‍ത്ത.

2009-11-29T11:47:00.002+01:00

നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ കാരുണാതിരേകം കൊണ്ട്‌ ഉയരത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഉദയ രശ്മി നമ്മളെ സന്ദര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ ഇരുളിലും മരണത്തിന്റെ നിഴലിലും ഇരിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ പ്രകാശം വീശാനും സമാധാനത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗത്തിലേയ്ക്ക്‌ നമ്മുടെ പാദങ്ങളെ നയിക്കാനും വേണ്ടിയാണ്‌.(ലൂക്കാ,1;78,79.)

ഈശോയുടെ വരവിനെയോര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ സഖറിയായുടെ പ്രവചനമാണ്‌ ഇത്‌. മറ്റാര്‍ക്കും നല്‍കാനാവാത്ത ഒരു മഹാ പ്രത്യാശയാണ്‌ ഈശോയുടെ പിറവി.

നമ്മള്‍ വളര്‍ന്നു വന്നത്‌ പല മോശമായ പ്രതീക്ഷകളുമായാണ്‌. അനുഭവങ്ങള്‍ നമ്മളെ അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്‌ പഠിപ്പിച്ചത്‌. വലിയ നന്മയൊന്നും ആരില്‍ നിന്നും, ഒന്നില്‍ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല. 'പുഞ്ചിരിക്കുന്ന പൂവിലുമുണ്ട്‌ വഞ്ചനയുടെ ലാഞ്ചന', പത്താം ക്ലാസ്സിലെ ഓട്ടോഗ്രാഫിലെ വാക്യങ്ങള്‍ ഇനിയും ചിതലെടുത്തിട്ടില്ല. മാത്രവുമല്ല ചെന്നിടത്തൊക്കെ ഒരു പാട്‌ ഫ്രോഡുകളെ കണ്ടുമുട്ടിയിട്ടുമുണ്ട്‌. ചിലര്‍ വളര്‍ന്നു വരുന്നത്‌ ഏതെങ്കിലും തരത്തില്‍ ദുരുപയോഗിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ കയ്പ്പുമായായിരിക്കും. ആരുടേയും സ്നേഹാലിംഗനങ്ങള്‍ക്കു മീതെ അവര്‍ സുരക്ഷിതത്ത്വത്തിന്റെ ഒരു വല വിരിക്കും. വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടതിന്റേയും തിരസ്ക്കരിക്കപ്പെട്ടതിന്റേയും അനുഭവങ്ങളാവാം ഇനി നമ്മളില്‍ മറ്റു ചിലര്‍ക്ക്‌. അവരാകട്ടെ ആരെങ്കിലും അവരെ പരിചയപ്പെടാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക താല്‍പ്പര്യം കാട്ടിയാല്‍ ആശങ്കയും ഭയവും കാരണം ഒഴിഞ്ഞു മാറുന്നു. ചെറുപ്പകാലത്ത്‌ വേരുറച്ചുപോയ ഇത്തരം ചില മുന്‍ വിധികളേയും വികലമാക്കപ്പെട്ട പ്രതീക്ഷകളേയും അത്ര പേട്ടെന്ന് മാറ്റുക സാധ്യമല്ല. കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളില്‍ നമ്മള്‍ കാത്തു സൂക്ഷിച്ച സകല പ്രതീക്ഷകളും ഒന്നൊന്നായി നടക്കാതെ വന്നപ്പോള്‍ ഇനിയും എന്തെങ്കി‍ലുമൊക്കെ മോഹന പ്രതീക്ഷകള്‍ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നതില്‍ എന്തര്‍ത്ഥമാണുള്ളത്‌?

പ്രത്യാശിക്കുവാന്‍ പഠിക്കുക എന്നാല്‍ എന്താണ്‌? എന്റെ കഴിഞ്ഞ കാലത്ത്‌ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞതില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തവും കൂടുതല്‍ ശോഭനവുമായിരിക്കും വരും കാലം എന്ന ഒരു സാദ്ധ്യതയില്‍ വിശ്വസിക്കാന്‍ മനസ്സിനെ ഒരുക്കുക. വിദൂരതകളില്‍ നന്മകളെ സ്വപ്നം കാണാന്‍ നമ്മളെത്തന്നെ അനുവദിക്കുക. നന്മയേക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷയാണ്‌ പ്രത്യാശ. കട്ടപിടിച്ച ഇരുട്ടില്‍ ഇരിക്കുമ്പോഴും സൂര്യോദയത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്‌.

ഭാവിയേക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ഈ പ്രതീക്ഷകളുടെയെല്ലാം അടിസ്ഥാനം എന്താണ്‌? ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്‌ നമ്മുടെ ആശാകേന്ദ്രം. ദൈവത്തിന്റെ സ്വാഭാവമെന്നാല്‍ കാരുണ്യാതിരേകം ആണ്‌. അതിരറ്റ അനുകമ്പയാണ്‌. കളങ്കമില്ലാത്ത സ്നേഹമാണ്‌. ഇനി നമ്മള്‍ക്ക്‌ പ്രതീക്ഷിക്കാം. കാരണം ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യാതിരേകത്താല്‍, അനുകമ്പയാല്‍ ഇതാ സൂര്യനുദിക്കാന്‍ പോകുന്നു. വിദൂരതകളില്‍ നമ്മള്‍ക്കിനി നന്മകളെ സ്വപ്നം കാണാം. കാരണം, നമ്മുടെ ദൈവം നന്മയാണ്‌. സ്നേഹിക്കുന്ന ദൈവമാണവിടുന്ന്. ഇത്‌ വെറും ഒരു വരുംകാല സ്വപ്നമല്ല. പകരം നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തില്‍ നിറയുന്ന, നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന ചൈതന്യമാണ്‌ ഈ ദൈവത്തിലുള്ള പ്രത്യാശ.

പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം,

ഇരുളിന്റെ നിഴലില്‍ ജീവിക്കുക എന്നാല്‍ എന്താണെന്ന് ശരിക്കും എനിക്കറിയാം,

എന്റെ ദൈവമേ.

മരണത്തിന്റെ താഴ്‌വരയിലാണെന്റെ വീട്‌ പണിതിരിക്കുന്നത്‌.

അനുകമ്പയുള്ള കര്‍ത്താവേ, എന്നെ സുഖപ്പെടുത്തൂ.

ആര്‍ദ്രതയുടെ കരങ്ങളാല്‍ എന്നെ തഴുകൂ, എനിക്കു പ്രകാശം തരൂ.

പ്രത്യാശിക്കുവാനുള്ള കഴിവ്‌ എന്നില്‍ വളര്‍ത്തൂ.

എന്റെ രാത്രിയില്‍ നീ ഉദിക്കണമേ.

ഭയപ്പാടിന്റെ വഴികളില്‍ എന്റെ പാദങ്ങളെ നീ നയിക്കൂ.

സമാധാനത്തിന്റെ മേച്ചില്‍ പുറങ്ങളിലേയ്ക്കെന്നെ നടത്തൂ.

ആമ്മേന്‍.

BIRTHDAY GREETINGS TO BR. KUNNACKATTU

2009-11-22T23:48:00.002+01:00

Write your Greetings Here;

‍നിങ്ങള്‍ക്കായി ഒരു രക്ഷകന്‍

2009-11-22T09:30:00.003+01:00

ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തില്‍ ‍നിങ്ങള്‍ക്കായി ഒരു രക്ഷകന്‍, കര്‍ത്താവായ ക്രിസ്തു, ഇന്ന് ജനിച്ചിരിക്കുന്നു. (ലൂക്കാ2/11)

നമ്മള്‍ പുറന്തള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇരുമ്പഴികള്‍ക്കുള്ളില്‍ തടവിലാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്‌ നമ്മള്‍. ഒരു മതിലിനോട്‌ ചേര്‍ത്ത്‌ നമ്മളെ ആരോ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. ആരാണ്‌ നമ്മളെ തടവിലാക്കുന്നത്‌? നമ്മുടെ പാപങ്ങള്‍, പതനങ്ങള്‍, ഭ്രാന്തമായ അഭിനിവേശങ്ങള്‍, അടിമപ്പെടുത്തുന്ന ദുശീലങ്ങള്‍. എല്ലാം ബലഹീനമായ നമ്മുടെ മനുഷ്യാവസ്ഥയുടെ ഫലങ്ങള്‍. ഈ തടവറയിലെത്തുവോളം എല്ലാവരെയും പോലെ ഞാനും വിചാരിച്ചു, എനിക്കൊരു പ്രശ്നവും ഇല്ല. ഇനി എന്തെങ്കിലും കുറവുകളോ ദുശ്ശീലങ്ങളൊ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ അതെനിക്കു താനെ മാറ്റാനുള്ളതല്ലേയുള്ളു. പക്ഷേ ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ അറിയുന്നു; നമ്മള്‍ അടിമകളായിരിക്കുന്നു. അങ്ങേയറ്റം ബലഹീനര്‍. പിടിക്കപ്പെട്ടവര്‍, അഗാധമായ കെണിയില്‍ പെട്ടവര്‍.

ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ക്കു മനസ്സിലായി. നമ്മള്‍ ഒരുപാടു കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തു കൂട്ടി. പക്ഷേ ഇപ്പോഴും ബന്ധനത്തില്‍ തന്നെ. തുറങ്കിന്റെ ബലമുള്ള ഇരുമ്പഴികളെ നോക്കി നമ്മള്‍ കൂടുതല്‍ നിസ്സഹായരാകുന്നു. ആ നിസ്സഹായത എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു.

എങ്ങിനെ ഇതില്‍ നിന്നും മോചിതനാകും?എന്നേയ്ക്കുമായി സ്വതന്ത്രനാകും?

ഇനി ഇതില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടാന്‍ എനിക്ക്‌ മറ്റൊരാളുടെ സഹായം ആവശ്യമാണ്‌. ഈ ജയിലറയുടെ പുറത്തുള്ള ഒരാള്‍ക്കു മാത്രമേ അതിന്‌ സാധിക്കുകയുള്ളു. അധികാരവും ശക്തിയുമുള്ള, നമ്മുടെ ദയനീയമായ അവസ്ഥയെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്ന, കുറ്റപ്പെടുത്താതെ കടലോളം അലിവ്‌ ഉള്ളില്‍ നിറച്ച ഒരാള്‍. അതെ, നമ്മള്‍ക്ക്‌ ഒരു രക്ഷകന്‍ വേണം. ഇനിയൊരിക്കലും നമ്മള്‍ക്ക്‌ നമ്മളെ തന്നെ രക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയുകയില്ല.

ഇത്തരത്തിലൊരു മോചനം, സാധ്യമാണോ? അങ്ങിനെ ഒരാള്‍ വന്നാല്‍ അതൊരു മഹാ സംഭവം ആയിരിക്കും. ഇപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരു രക്ഷകനുവേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു, അതിനുവേണ്ടി പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷയുടെ ചക്രവാളങ്ങളെ വിശാലമാക്കികൊണ്ട്‌ ഇതാ മംഗളവാര്‍ത്തയുടെ സ്വരം ശ്രവിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച രക്ഷകന്‍, നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആവശ്യമുള്ള വിമോചകന്‍ ഇതാ നല്‍കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവന്‍ വന്നിരിക്കുന്നു, ദാവീദിന്റെ പട്ടണത്തില്‍. കര്‍ത്താവായ ക്രിസ്തുവാണവന്‍.

പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം,

ഈശോയേ,

എനിക്കറിയാം

ഞാന്‍ അടയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ തടവറയില്‍ നിന്നും

എനിക്കു രക്ഷപെടണം.

സ്വയം രക്ഷിക്കാന്‍ ഒരിക്കലും എനിക്കാവില്ല.

അതുകൊണ്ട്‌ ഇത്‌ ഒരു സുവിശേഷമാണെനിക്ക്‌,

എന്നെ രക്ഷിക്കാനാണല്ലോ നീ വന്നിരിക്കുന്നത്‌.

ഇന്നു തന്നെ, ഇപ്പോള്‍ തന്നെ നീ എന്റെ അടുത്തേയ്ക്കു വരണേ.

കല്‍ത്തുറങ്കുകള്‍ മലര്‍ക്കെ തുറന്ന്

എന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കൂ.

ആമ്മേന്‍.

അഞ്ചപ്പവും രണ്ടു മത്സ്യവും

2009-11-14T18:26:00.003+01:00

അവര്‍ പറഞ്ഞു: അഞ്ചപ്പവും രണ്ടു മത്സ്യവും മാത്രമേ ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ പക്കലുള്ളു. അവന്‍ പറഞ്ഞു: അത്‌ എന്റെ അടുത്ത്‌ കൊണ്ട്‌ വരിക.(മത്തായി,14;17)

പ്രഭാതത്തിലെ പത്രവായനയ്ക്കു ശേഷം അല്ലെങ്കില്‍ ടി.വി വാര്‍ത്തകള്‍ക്കു ശേഷം നമ്മള്‍ക്ക്‌ എന്താണ്‌ തോന്നുക? ലോകത്തിലെ വേദനാജനകമായ എണ്ണമറ്റ ദുരന്തങ്ങളോര്‍ത്തുള്ള നോവ്‌, സങ്കടം. ഒപ്പം, അവയ്ക്കൊന്നിനു പോലും പരിഹാരം കാണാന്‍ എന്റെ കൈയില്‍ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്തുള്ള നിസ്സഹായാവസ്ഥ.ജീവിതത്തില്‍ പലപ്പോഴും നേരിടുന്ന ഒരവസ്ഥയാണിത്‌. എന്റെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ അനേകം. എന്നാല്‍ പരിഹാരത്തിനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ പരിമിതവും. സ്വപ്നങ്ങള്‍ കടലോളം. യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാക്കാന്‍ വഴികള്‍ ഒന്നുമില്ല. ആവശ്യക്കാര്‍ എറെയാണ്‌. എന്റെ കൈയിലുള്ള വിഭവങ്ങള്‍ തുച്ഛവും. ഏറെ പരിമിതനായ ഞാന്‍ ഇനി എന്തു ചെയ്യും?

പരിമിതികളെ മഹാ സമൃദ്ധിയാക്കി മാറ്റുന്ന ഒരാളുണ്ട്‌. ദൈവം. വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ നാം കാണുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശൈലി അതാണ്‌.നമ്മുടെ ബലഹീനതയെ ശക്തിയായി പരിണമിപ്പിക്കുന്ന ദൈവം. നിസ്സാരമായ അപ്പക്കഷണങ്ങളേയും ഏതാനും മീനിനേയും ആയിരങ്ങളാക്കി മാറ്റിയത്‌ അതിനുദാഹരണമാണ്‌.സമ്പന്നതയുടെ ഭവനങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ കലവറകളില്‍, അതിശക്തന്മാരുടെ അതിഥിമുറിയില്‍ ദൈവം വിരുന്നിന്‌ പോകാറില്ല. പകരം, നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷകള്‍ക്കെല്ലാമപ്പുറത്ത്‌ ഒഴിഞ്ഞ കലവറകളും വിശന്ന വയറും ശുന്യമായ കൈകളുമു ള്ള എന്റെ വീട്ടുപടിക്കല്‍ രാജകീയ വിരുന്നിനുള്ള ക്ഷണവുമായി ഇതാ ദൈവം വരുന്നു.

നമ്മുടെ കൈയിലുള്ള അപ്പവും മീനും എത്ര പരിമിതമെന്നോര്‍ത്തു നമ്മള്‍ സങ്കടപ്പെടുന്നു. എന്റെ വിശപ്പോ, ദാഹമോ, ഒന്നും ഇവകൊണ്ടു ശമിക്കില്ല. എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ പൂവണിയിക്കാന്‍ എനിക്കൊരിക്കലുമാവില്ല. ഞാന്‍ അങ്ങേയറ്റം നിസ്സാരനാണ്‌. എന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാവുകയില്ലെന്നു മാത്രമല്ല. ഒരാളുമായികൂടെ പങ്കു വയ്ക്കാനും എന്റെ കൈയിലുള്ളവകൊണ്ട്‌ കഴിയില്ല. എന്നാല്‍ അവയൊക്കയേയും ദൈവത്തിന്റെ കരങ്ങളിലേയ്ക്കു കൊടുക്കൂ.എന്റെ ഇല്ലായ്മകള്‍ ഇതാ മഹാസമൃദ്ധിയായി മാറുന്നു.എനിക്കു മാത്രമല്ല. അനേകര്‍ക്കുമായി പങ്കു വച്ചിട്ടു കൂടി അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ ഇനിയും മിച്ചം. എന്റെ പരിമിതമായ, തീര്‍ത്തും ലളിതമായ കാഴ്ചകളെ കൈയിലെടുത്ത്‌ അനശ്വരവും സമൃദ്ധവുമാക്കി എന്നെ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ദൈവം.

പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം,

ദൈവമേ എനിക്കു വിശക്കുന്നു.

എനിക്കു ദാഹിക്കുന്നു.

ഒരിക്കലും എനിക്കു തൃപ്തിയാവുന്നില്ല.

എന്റെ ദാഹം ശമിക്കുന്നില്ല.

എന്റെ കൈയില്‍ വിഭവങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ല.

കുറേ അപ്പക്കഷണങ്ങള്‍.

കുറച്ചു മീന്‍.

എനിക്കെന്നല്ല ഒരാള്‍ക്ക്‌ പങ്കു വയ്ക്കാനും ഇതു തികയില്ല.

ഇവകൊണ്ട്‌ എന്തു ചെയ്യണമെന്നെനിക്കറിയില്ല.

പക്ഷേ ഇതാ എന്റെ കൈയിലുള്ളത്‌ ഞാനങ്ങേ പക്കലേയ്ക്കു കൊണ്ടു വരുന്നു.

എന്റെ ലളിതമായ ഈ കാഴ്ചകളെ നീ സ്വീകരിക്കൂ.

നിന്റെ ആശീര്‍വ്വാദത്തിനായി ഞാനവയെ ഇതാ നിന്റെ മുന്‍പിലര്‍പ്പിക്കുന്നു.

ആമ്മേന്‍.

ബ്രദര്‍ ഐസക്കിന്‌ പിറന്നാളാശംസകള്‍!

2009-11-11T18:25:00.002+01:00

ആശംസകള്‍ നേരൂ...,

സേവ്യര്‍ അലക്സിന്‌ പിറന്നാള്‍ ആശംസകള്‍!

2009-11-07T17:14:00.002+01:00

ആശംസകള്‍ നേരൂ...

ഡീക്കന്‍ അല്‍ജോയ്ക്ക്‌ ജന്മദിനാശംസകള്‍!

2009-11-03T22:10:00.001+01:00

ആശംസകള്‍ നേരൂ...

ബിനുവച്ചനും ഷാജന്‍ ബ്രദറിനും ജന്മദിനാശംസകള്‍!

2009-11-02T20:34:00.003+01:00

ആശംസകള്‍ നേരൂ...

Birthday Greetings To Fr. James Kunnathu

2009-10-30T14:29:00.002+01:00

HAPPY BIRTH DAY TO DC.JOSEPH KALATHIL

2009-10-28T12:40:00.001+01:00

ഡാനിയേല്‍ അച്ചാരുപറമ്പില്‍ പിതാവിന്‌ ആദരാഞ്ജലികള്‍....

2009-10-26T22:51:00.002+01:00

വരാപ്പുഴ ആര്‍ച്ച്‌ ബിഷപ്പും കേരളത്തിലെ ലത്തീന്‍ സഭയുടെ തലവനുമായിരുന്ന ഡോ. ഡാനിയേല്‍ അച്ചാരുപറമ്പില്‍ പിതാവ്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേയ്ക്ക്‌ യാത്രയായി. ആ നല്ലിടയന്റെ ധന്യ ജീവിതം ഇനി വിശുദ്ധമായ സ്മരണ.

പള്ളിപ്പുറം മഞ്ഞുമാതാ ഇടവകയില്‍ അച്ചാരുപറമ്പില്‍ റോക്കിയുടേയും മോനിക്കയുടേയും മകനായി 1939 മെയ്‌ പന്ത്രണ്ടാം തിയതിയായിരുന്നു ജനനം. 1966 മാര്‍ച്ച്‌ പതിനാലിന്‌ വൈദികനായി. 1996 ഓഗസ്റ്റ്‌ അഞ്ചിന്‌ മാതൃ ഇടവകയായ മഞ്ഞുമാതാ പള്ളിയില്‍ മാതാവിന്റെ തിരുനാള്‍ കുര്‍ബാനയില്‍ സഹകാര്‍മ്മികത്ത്വം വഹിച്ച ഫാദര്‍ ഡാനിയേല്‍ ഓ.സി.ഡിയെ കാത്തിരുന്നത്‌ വരാപ്പുഴ അതിരൂപതയുടെ മെത്രാപ്പോലീത്തയായി താന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട സന്തോഷ വാര്‍ത്തയായിരുന്നു.

ഭാരതീയ ദര്‍ശനത്തിലും ഹിന്ദൂയിസത്തിലും അഗാധ ജ്ഞാനമുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം സഭയുടെ വളര്‍ച്ചയ്ക്കും നന്മയ്ക്കുമായി തന്റെ അറിവും സമയവും ഉപയോഗിച്ചു. മികച്ച ആറു പാശ്ചാത്യ സര്‍വ്വകലാശാലകളില്‍ പിതാവ്‌ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു. റോമിലെ പൊന്തിഫിക്കല്‍ ഉര്‍ബാനിയന്‍ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ യൂറോപ്പുകാരനല്ലാത്ത ആദ്യ റെക്ടര്‍ പിതാവായിരുന്നു. നീണ്ട ആറു വര്‍ഷം അദ്ദേഹം ഈ സ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചു. പരിശുദ്ധ പിതാവ്‌ തുടര്‍ച്ചയായി രണ്ടു തവണ ഡാനിയേല്‍ പിതാവിനെ ഈ ദൗത്യം ഏല്‍പ്പിച്ചത്‌ പിതാവിന്റെ വിശ്വസ്തതയുടേയും കാര്യക്ഷമതയുടേയും തെളിവാണ്‌.

സി.ബി. സി ഐയുടെ പ്രസിഡന്റായ കര്‍ദിനാള്‍ വിതയത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറയുന്നതിപ്രകാരമാണ്‌. കേരള സഭയെ വളരെയേറെ അര്‍പ്പണമനോഭാവത്തോടും ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടും കൂടി അദ്ദേഹം നയിച്ചു. പാവപ്പെട്ടവരോട്‌ അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഏറെ കാരുണ്യമുണ്ടായിരുന്നു. സീറോ മലങ്കര സഭയുടെ പരമാധ്യക്ഷന്‍ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറഞ്ഞു; വിഷമം പിടിച്ച കാലഘട്ടത്തില്‍ സഭയെ ഉറപ്പോടെ നയിച്ച ഇടയന്‍ എന്ന്.

കേരളത്തിലെ ലത്തീന്‍ സഭയുടെ ഇടയനായ ശേഷം പിതാവ്‌ രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങളുടെ കാറ്റിലും കോളിലും ഇളകാതെ സഭയെ മുന്നോട്ട്‌ നയിച്ചു. സഭാധ്യക്ഷനെന്ന ചുമതലയ്ക്കു പുറമേ കേരളത്തിലെ കത്തോലിക്കാ മെത്രാന്‍ സമിതിയുടേയും കേരള ലത്തീന്‍ സഭയുടെ രാഷ്ട്രീയ നിര്‍വ്വാഹക സമിതിയായ കേരള റീജിയന്‍ ലത്തീന്‍ കാത്തലിക്ക്‌ കൗണ്‍സലിന്റേയും അധ്യക്ഷ പദവികളും അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി. നീതി നിഷേധങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ സഭയുടെ കാവലാളായി നിന്നു പൊരുതാനും അവകാശങ്ങള്‍ നേടുന്നതിനായി ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം ഇടപെടാനും മടികാണിക്കതെ സമൂഹത്തെ വിശ്വാസ വഴിയിലൂടെ നയിച്ച ഇടയനായിരുന്നു ഡാനിയേല്‍ അച്ചാരു പറമ്പില്‍ പിതാവ്‌.

പിതാവിലൂടെ ഭാരത സഭയ്ക്കു കൈവന്ന ദൈവാനുഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കു നന്ദി. ധീരവും വിശുദ്ധവും ദിവ്യ ജ്ഞാനത്താല്‍ നിറവവാര്‍ന്നതുമായ ആ സുകൃത ജീവിതത്തിന്റെ പാവന സ്മരണയ്ക്ക്‌... ആദരാഞ്ജലികളോടെ.....

തയ്യാറാക്കിയത്‌; സുനീഷ്‌ ജോസഫ്‌

സ്വാഗതം...പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരേ..,

2009-10-23T16:28:00.002+02:00

സ്വാഗതം...

പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരേ..,വീടും നാടുമെല്ലാം ഒരു പാട്‌ കടലുകള്‍ക്കുമപ്പുറത്താക്കി റോമില്‍ വന്നിരിക്കുകയാണ്‌ നിങ്ങള്‍. മാത്തര്‍ എക്ലേസിയായിലെ ഇന്ത്യന്‍ വീട്ടിലേയ്ക്ക്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ മനം നിറഞ്ഞ സ്വാഗതം! സഭ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു പോലെ അറിവിലും വിശുദ്ധിയിലും എന്നും നിറവും വളര്‍ച്ചയുമുള്ളവരായിത്തീരാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇടയാവട്ടെ. നമ്മുടെ ഈ ഇന്ത്യന്‍ കൂട്ടായ്മയില്‍ ഒരിക്കലും വീടുകള്‍ അകലെയെന്നുള്ള തോന്നല്‍ നമ്മള്‍ക്കുണ്ടാവാതിരിക്കട്ടെ.പടയോട്ടങ്ങളുടെ ഈ മഹാ നഗരത്തില്‍ ജീവിക്കുമ്പോഴും ഓര്‍മ്മകളില്‍ പെരിയാറിന്റെ സംഗീതവും തെങ്ങോലകളുടെ മര്‍മ്മരവും കേള്‍ക്കാന്‍ നമ്മുടെ സ്നേഹ സൗഹൃദങ്ങള്‍ക്കാവട്ടെ...

അലക്സാണ്ടര്‍ ഫിലിപ്പ്‌

വിജയപുരം രൂപത

വീട്‌: മൂന്നാര്

‍ജിജോ ആന്‍ഡ്രൂസ്‌ ജോര്‍ജ്ജ്‌

വിജയപുരം രൂപത

വീട്‌: കോട്ടയം

ജോമി മണിക്കൊമ്പേല്

‍കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി രൂപത

വീട്‌: പെരുവന്താനം.

റോജന്‍ അലക്സാണ്ടര്‍,

നെല്‍പ്പുരയ്ക്കല്

ചങ്ങനാശേരി അതി രൂപത

വീട്‌: ആലപ്പുഴ

സന്തോഷ്‌ കുമാര്‍ പനിയടിമ

തിരുവനന്തപുരം അതിരൂപത

വീട്‌: പൊഴിയൂര്‍

നവ വൈദികര്‍ക്ക്‌ ആശംസകള്‍...

2009-10-18T13:21:00.007+02:00

ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അച്ചന്മാരേ...ഇന്നലെ വരെ നല്ല കൂട്ടുകാരായി ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു നിങ്ങള്‍.

ഇപ്പോള്‍ ഇതാ നിത്യ പുരോഹിതന്‍ തന്റെ പൗരോഹിത്യത്തിലേയ്ക്ക്‌ നിങ്ങളേയും തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ലോകത്തില്‍ ഒരു മനുഷ്യനുയരാന്‍ കഴിയുന്നതിലും വലിയ ഉന്നതിയിലാണ്‌ നിങ്ങള്‍.

ഒരാള്‍ക്കു കിട്ടവുന്നതില്‍ വച്ചേറ്റവും വിലയേറിയ നിധിയാണ്‌ നിങ്ങളുടെ കൈയില്‍.

അച്ചന്മാരുടെ ഈ അനുഗ്രഹങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍ എന്തു മാത്രം സന്തോഷിക്കുന്നുവെന്നറിയാമോ!
ആ വലുപ്പവും മഹത്വവും ശിഷ്യന്മാരുടെ പാദം കഴുകാന്‍ മാത്രം ചെറുതാകാനുള്ള ഈശോയുടെ ലാളിത്യമാണെന്നുള്ള സത്യം

കൂടുതല്‍ ഹൃദയ ഗന്ധിയാവുന്നു.

ദൈവം നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

പ്രല്ലോഭനങ്ങളില്‍ നിന്നും വേദനകളില്‍നിന്നും അവിടുത്തെ വലം കൈ നിങ്ങളെ കാത്തു പരിപാലിക്കട്ടെ.

നിങ്ങളുടെ വചന വേദി ആത്മാവില്‍ ദരിദ്രരായ അനേകരുടെ വിശപ്പകറ്റട്ടെ.

നിങ്ങളുടെ വാക്ക്‌ കണ്ണീരുണക്കുന്ന കുളിര്‍ത്തെന്നലാകട്ടെ. നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യവും പ്രാര്‍ത്ഥനയും രോഗമകറ്റുന്ന ദിവ്യ ഔഷധമാകട്ടെ.

എന്നും നിങ്ങള്‍ മറ്റൊരു ക്രിസ്തുവായി നിലനില്‍ക്കട്ടെ.

ദൈവത്തിങ്കലേയ്ക്ക്‌ ഉയര്‍ന്ന നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിനു കാവലും

ആകാശങ്ങളിലേയ്ക്കുയരുന്ന നിങ്ങളുടെ വിരിച്ച കരങ്ങള്‍ക്ക്‌ കരുത്തുമായി

ഞങ്ങളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയുണ്ടാവും.

ആത്മാര്‍ത്ഥമായ ആശംസകള്‍..... പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍,.....

പുതിയ അധ്യയന വര്‍ഷം...

2009-10-18T13:13:00.001+02:00

മാത്തര്‍ എക്ലേസിയായില്‍ ഒരു അധ്യയന വര്‍ഷം കൂടി ആരംഭിച്ചിരിക്കുകയാണ്‌.അവധികാലത്തിന്റെ ആലസ്യങ്ങള്‍ക്ക്‌, യാത്രകള്‍ക്ക്‌, കടന്നു പോയ ദേശങ്ങളുടെ, കണ്ടുമുട്ടിയ പരിചയങ്ങളുടെ സ്മൃതികള്‍ക്ക്‌ എല്ലാം ഇപ്പോള്‍ തെല്ല് വിട.പുത്തന്‍ പാഠങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും ബോധ്യങ്ങളുമായി ഒരു വര്‍ഷം കൂടി നമ്മള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പില്‍... പുതു പുസ്തകത്തിന്റെ ഗന്ധവും ഉത്സാഹവും...നാട്ടില്‍ നിന്നുമേറെ വിദൂരതയിലെങ്കിലും ആദ്യ ക്ലാസുകള്‍ക്ക്‌ പൊതിച്ചോറിന്റെ നറു ഗന്ധവും, രാവിലകള്‍ക്ക്‌ ചിങ്ങ വെയിലിന്റെ കാന്തിയും ഉള്ളതു പോലെ... ചൂടു കാലം റോമിനോട്‌ വിട പറഞ്ഞ്‌ യാത്രയായി. ശൈത്യം ആകാശം ചായ്ച്ച്‌ ഇവിടെ ഇറങ്ങി വന്നു. ഇനി മുതല്‍ തണുത്തുറഞ്ഞ പകലിരവുകള്‍.

കലണ്ടറില്‍ ഈ വര്‍ഷം വൈദിക വിദ്യാര്‍ത്ഥികളായ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഏറെ പ്രധാനപ്പെട്ടത്‌. വൈദിക വര്‍ഷം. വിശുദ്ധനായ ആഴ്സിലെ വികാരിയച്ചന്‍ വിയാനിയുടെ നൂറ്റിയന്‍പതാം ചരമ വര്‍ഷം.പരിശീലനത്തിന്റെ നാള്‍ വഴികളില്‍ ഞങ്ങള്‍ നടക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ അച്ചനുണ്ട്‌. സൗമ്യനായി ഒരു കൈയില്‍ നമസ്ക്കാര പുസ്തകവും മറുകൈയില്‍ ജപമാലയും പിടിച്ച്‌ പതിഞ്ഞ കാല്വയ്പ്പുകളുമായി ആ പാവം ദേശപ്പട്ടക്കാരന്‍ നടന്നു പോകുന്നു. ഇതിലും വലിയ ഒരു മാതൃക വൈദികര്‍ക്ക്‌ ആരാണുള്ളത്‌? ആ വിശുദ്ധന്‍ നടന്ന വഴിയേ നമ്മള്‍ക്കും നടക്കാം. വിശുദ്ധിയുടെ, വിനയത്തിന്റെ, ആത്മ ത്യാഗത്തിന്റെ തീരെ വീതികുറഞ്ഞ ആ ഒറ്റയടി പാതയിലൂടെ...

അവധിയ്ക്കു ശേഷം തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ ഏറെ സന്തോഷമുണ്ട്‌ നമ്മള്‍ക്കു. കാരണം അഞ്ചു പുതിയ കൂട്ടുകാര്‍ നമ്മുടെ വീട്ടിലേയ്ക്കു വന്നു. ഒപ്പം വലിയ ഒരനുഗ്രഹവും. കഴിഞ്ഞ കുറേ വര്‍ഷങ്ങളായി സൗഹൃദവും വാത്സല്യവുമൊക്കെയായി നമ്മള്‍ക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന അഞ്ചു കൂട്ടുകാര്‍ പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കി വൈദികന്മാരായിരിക്കുന്നു.

മാത്തര്‍ എക്ലേസിയായില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉള്ളവര്‍ക്കും പഠനം പൂര്‍ത്തിയാകി പോയവര്‍ക്കും വൈദിക വര്‍ഷത്തിന്റെ ആശംസകള്‍!

പുതിയ അധ്യന വര്‍ഷത്തിലേയ്ക്ക്‌ പ്രവേശിച്ച എല്ലാവര്‍ക്കും ആത്മാവിന്റെ നിറവും ചൈതന്യവുമുള്ള ഒരു നല്ല അധ്യയന വര്‍ഷം...പുതിയ അച്ചന്മാര്‍ക്ക്‌ അജപാലന രംഗത്ത്‌ വിജയവും പ്രാര്‍ത്ഥനയും നേരുന്നു....പുത്തന്‍ കൂട്ടുകാര്‍ക്ക്‌ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സ്വാഗതം....

അടുപ്പ്‌, അമ്മയുടെ ഹൃദയം!

2009-05-10T12:34:00.002+02:00

അടുപ്പുകള്‍ അമ്മയുടെ ഹൃദയമാണ്‌. ആരേയും പൊള്ളിക്കാനാഗ്രഹിക്കാതെ, കതിരിനെ അന്നമാക്കി മാറ്റുന്ന ആര്‍ദ്രതയോടെ ചാരത്തിനുള്ളില്‍ കനല്‍ക്കട്ടകള്‍ മയങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ട്‌. കരിപുരണ്ട അടുക്കളയില്‍, നമ്മുടെയൊക്കെ അലസമിഴികള്‍ക്കു മുന്നില്‍ ( ചിലപ്പോള്‍ ആര്‍ത്തി പുരണ്ട മിഴികള്‍ക്കു മുന്നില്‍) അവള്‍ സ്വയം വേവുകയാണ്‌. അമ്മയുടെ സ്നേഹത്തില്‍ വിയര്‍പ്പു പുരണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന പരിഭവമാണ്‌ നമുക്ക്‌. കരി പുരണ്ട വാത്സല്യങ്ങളാവട്ടെ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തില്‍ അമര്‍ഷം വളര്‍ത്തുന്നു. എങ്കിലും പരിഭവങ്ങളേതുമില്ലാതെ അമ്മ വീണ്ടും സ്നേഹപൂര്‍വ്വം പുകയുകയാണ്‌.

ഒരോ സ്ത്രീയുടെ നെഞ്ചിലും അടുക്കളയുടെ അളവുകള്‍ ഒളിഞ്ഞുകിടപ്പുണ്ട്‌. അടുക്കള ഒരു സ്ത്രീീയുടെ സാധ്യതയാണ്‌. സഹനങ്ങള്‍ സാന്ദ്രമാക്കുന്ന വിശുദ്ധ സാധ്യത. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അടുക്കളയില്‍ നിന്നും അരങ്ങിലേയ്ക്കിറങ്ങുകയല്ല വേണ്ടത്‌. അടുക്കളകളെ അരങ്ങുകളാക്കുവാനുള്ള ഉന്നതിയാണ്‌ ആവശ്യം. അടുക്കളയില്‍ നമുക്ക്‌ വസന്തം തീര്‍ക്കണം. ഉത്സവങ്ങള്‍ അടുക്കളയിലുമാവണം.

അടുക്കളകള്‍ സക്രാരികളാണ്‌ എന്ന് പറയുവാന്‍ കൂടി ഞാന്‍ ധൈര്യപ്പെടുന്നു. അമ്മയുടെ ഹൃദയം ദൈവം വസിക്കുന്ന സ്ഥലമെന്നര്‍ത്ഥം. ദൈവത്തേപ്പോലെ അമ്മ. അല്ലെങ്കില്‍ ദൈവം അമ്മയേപ്പോലെ. അമ്മയെന്ന ദൈവത്തെ കുമ്പിടാനൊരു ദിനം. എല്ലാ അമ്മമാര്‍ക്കും സ്നേഹപൂര്‍വ്വം...

( മാതൃസ്നേഹത്തിന്റെ കനിവുറവ നുകരാന്‍ കഴിയാതെ പോയവര്‍ സങ്കടപ്പെടരുത്‌. ആര്‍ദ്രസ്നേഹവുമായി ദൈവം നിന്റെ വഴിത്താരകളില്‍ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്‌ എന്നുകൂടി ഈ മെയ്‌ 10 നിന്നെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.)

Posted By Br.Abhilash Gregory

ആശംസകള്‍... ഹൃദയപൂര്‍വ്വം!

2009-05-09T22:13:00.003+02:00

ഇനി പ്രത്യാശയുടെ നാളുകള്‍

2009-04-12T18:11:00.002+02:00

ഹൃദയത്തിന്റെ ഉള്ളറകള്‍ തുറക്കപ്പെടുന്ന, സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ ഇടിച്ചു തകര്‍ക്കുന്ന, സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ പൊങ്ങച്ചങ്ങളെ മാറ്റുന്ന, എല്ലാവര്‍ക്കും പ്രകാശം പകരുന്ന, മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്‌ പ്രത്യാശ നല്‍കുന്ന അനശ്വരതയുടെ, സ്വര്‍ഗ്ഗീയ വിജയത്തിന്റെ തിരുനാള്‍-ഈസ്റ്റര്‍.

പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങളുടേയും, സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളുടേയും തീരാ സങ്കടങ്ങള്‍, അറ്റുപോയ ബന്ധങ്ങളുടെ നോവും മുറിവുകള്‍, ജീവിത വഴികളില്‍ നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഏറ്റം ഭാരമേറിയ കുരിശുകള്‍, എല്ലാം ഇന്ന് ഉയിര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ട ഈശോയിലൂടെ പ്രകാശപൂരിതമാവുന്നു. ഭാരങ്ങള്‍ തീരെ ലഘുവാകുന്നു. സങ്കടങ്ങള്‍ക്കു പകരം സന്തോഷവും, നിരാശകള്‍ക്കു മേലെ പ്രത്യാശയുടെ വെളിച്ചവും നല്‍കാന്‍ ഈ ഉയിര്‍പ്പ്‌ കാരണമാകട്ടെ. ഇത്‌ എല്ലാവര്‍ക്കും ആനന്ദകരമാകട്ടെ.

ഉയിര്‍പ്പു തിരുനാളാശംസകള്‍....

Posted By Br. Pramod

നോമ്പുകാലമവസാനിക്കുമ്പോള്‍...

2009-04-11T10:35:00.003+02:00

'മെറ്റനോയിയ' എന്ന ഗ്രീക്ക്‌ പദം അന്‍പത്തിയാറോളം പ്രാവശ്യം പുതിയ നിയമത്തില്‍ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. മാനസാന്തരം, അനുതാപം, പശ്ചാത്താപം എന്നീ അര്‍ത്ഥങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും ഒരുവന്റെ ആന്തരീക മനോഭാവത്തിന്റെ പരിവര്‍ത്തനം എന്ന മാനം ഒരിക്കലും തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. പഴയ നിയമത്തില്‍ യാഹ്‌ വേയോടടുക്കുവാന്‍ ഒരുവന്‍ ചെയ്യുന്ന ബാഹ്യപ്രയത്നങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുവാന്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഷൂബ്‌ എന്ന ഹീബ്രു പദത്തേക്കാള്‍ അര്‍ത്ഥ വ്യാപ്തിയുള്ളതാണ്‌ മെറ്റനോയിയ എന്ന ഗ്രീക്ക്‌ പദം. ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ അര്‍ത്ഥ തലങ്ങളെ ഉള്‍ക്കൊണ്ടുകൊണ്ട്‌ ദൈവ കേന്ദ്രീകൃതമായ ഒരുവന്റെ ജീവിത മാറ്റത്തെ ഇത്‌ കുറിക്കുന്നു.

ഓരോ മാറ്റത്തിനും ഓരോ കാരണം കാണും. മനുഷ്യന്റെ അന്തരംഗത്തില്‍ ആത്യന്തികമായി പാപ മാലിന്യമുള്ളതുകൊണ്ട്‌ തന്റേ തന്നെ മാറ്റത്തിന്‌ പൂര്‍ണ്ണനായ കാരണക്കാരനാകുവാന്‍ അവനാകില്ല. മനുഷ്യന്റെ ആന്തരികതയുടെ പരിപൂര്‍ണ്ണമായ മാറ്റത്തിന്‌ കാരണം ദൈവം തന്നെയാണ്‌. ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടല്‍ കൂടാതെ ദൈവത്തില്‍നിന്നകന്ന ആരും ദൈവത്തിലേയ്ക്ക്‌ തിരിയെ വരില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ ദൈവത്തോട്‌ നമ്മള്‍ ഇപ്രകാരം പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. "കര്‍ത്താവേ ഞങ്ങള്‍ മടങ്ങി വരേണ്ടതിനു ഞങ്ങളെ അങ്ങയിലേയ്ക്ക്‌ തിരിക്കണമേ!ഞങ്ങളുടെ ദിനങ്ങളെ പണ്ടെത്തേതു പോലെയാക്കണമേ.(വിലപങ്ങള്‍,5,21)

മനുഷ്യന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വിലമതിക്കുന്ന ദൈവം അവന്റെ പരിപൂര്‍ണ്ണമായ സമ്മതത്തോടു കൂടി മാത്രമേ അവനില്‍ ഈ മാറ്റം സംജാതമാക്കുകയുള്ളൂ. മാനസാന്തരത്തിനായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം ശ്രവിച്ച്‌ പ്രത്യുത്തരിക്കുവാനും നിരാകരിക്കുവാനും ദൈവം നമ്മെ അനുവദിക്കുന്നു."അനുതപിക്കുക ഇതാ ഞാന്‍ വാതിലില്‍ മുട്ടുന്നു.ആരെങ്കിലും എന്റെ സ്വരം കേട്ട്‌ വാതില്‍ തുറന്നു തന്നാല്‍ ഞാന്‍ അവന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക്‌ വരും.(വെളി;3,19-20) നമ്മുടെ ഹൃദയ വാതിലുകളെ ദൈവത്തിനു തുറന്നു നല്‍കിയാല്‍ മാത്രമേ ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയ പരിവര്‍ത്തനത്തിന്‌ സഹായിയാകൂ.മാനസാന്തരത്തിനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്വരം രക്ഷാകര ചരിത്രത്തിലുടനീളം നമുക്ക്‌ ശ്രവിക്കാം. ദൈവത്തിന്റെ സ്വരമായിരുന്നു പഴയനിയമ പ്രവാചകര്‍. നാഥാന്‍ പ്രവാചകനിലൂടെ ദൈവം ദാവീദ്‌ രാജാവിനോട്‌ സംസാരിച്ചു. തന്റെ പാപാവസ്ഥ വെളിപ്പെടുത്തിയ ദൈവസ്വരത്തിന്‌ അവന്‍ പ്രത്യുത്തരം നല്‍കി. തന്റെ അകൃത്യങ്ങളോര്‍ത്തനുതപിച്ച്‌ ദൈവ കാരുണ്യത്തിനായി അപേക്ഷിക്കുന്നു. ദൈവമേ അങ്ങയുടെ കാരുണ്യത്തിനൊത്ത വിധം എന്നോട്‌ കരുണ തോന്നേണമേ.അങ്ങയുടെ കാരുണ്യേകത്തിനനുസരിച്ച്‌ എന്റെ പാപങ്ങള്‍ മായിച്ചു കളയേണമേ.(സങ്കീ, 51,1) നാല്‍പതു ദിവസം കഴിയുമ്പോള്‍ നിനിവേ നശിപ്പിക്കപ്പെടുമെന്നുള്ള യോനാ പ്രവാചകന്റെ വാക്കുകളില്‍ ദൈവ സ്വരം ശ്രവിച്ച നിനിവേ വാസികള്‍ ജീവിത പരിവര്‍ത്തനത്തിന്‌ തയ്യാറായി. തങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങളില്‍നിന്നും ദുര്‍മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളില്‍ നിന്നും അവര്‍ പിന്തിരിഞ്ഞു. രാജ്യം മുഴുവനും ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ദൈവ കാരുണ്യത്തിനായി കേണപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.

പുതിയ നിയമത്തിലും ഈ മാനസാന്തരത്തിനായുള്ള ദൈവ സ്വരം നമ്മള്‍ക്ക്‌ ശ്രവിക്കാം. സ്നാപക യോഹന്നാന്‍ പാപമോചനത്തിനായുള്ള മാനസാന്തരത്തിന്റെ സ്നാനം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ട്‌ ജോര്‍ദ്ദാന്റെ സമീപ പ്രദേശത്തേയ്ക്ക്‌ വരുന്നു. യോഹന്നാന്റെ പ്രഘോഷണത്തില്‍ ദൈവ സ്വരം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ജനങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു. സഹോദരന്മാരേ ഞങ്ങള്‍ എന്താണ്‌ ചെയ്യേണ്ടത്‌? പത്രോസ്‌ പറഞ്ഞൂ, നിങ്ങള്‍ പശ്ചാത്തപിക്കുവിന്‍.(അപ്പ.പ്ര.,2,38)ഹൃദയ പരിവര്‍ത്തനത്തിന്റെ സന്ദേശം ഈശോ പാപികളോടൊത്ത്‌ ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നത്‌. നീതിമാന്മാരെ വിളിക്കുവാനല്ല പാപികളെ തേടിയാണ്‌ ഞാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്‌ എന്ന ഈശോയുടെ മറുപടിയില്‍ നിന്നിത്‌ വ്യക്തമാണ്‌.

ഇങ്ങനെ ഹൃദയ പരിവര്‍ത്തനത്തിനായുള്ള ദൈവീകാഹ്വാനം നമ്മെ സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ പരിവര്‍ത്തനത്തിലേയ്ക്കു നയിക്കണം. ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടി സംസകരിക്കപ്പെട്ട്‌ അവിടുത്തോടുകൂടി ഉയിര്‍പ്പിക്കപ്പെടണം. ക്രിസ്തുവില്‍ ഒരു പുത്തന്‍ സൃഷ്ടിയാവണം . ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിര്‍പ്പ്‌ അതിന്‌ നമ്മെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.

Posted By Br. Joseph Puthussery

നീ കുരിശെടുത്താല്‍ മതി; ഞാന്‍ ക്രൂശിതനായിക്കൊള്ളാം

2009-03-27T16:16:00.005+01:00

ബ്രൂണോ, അവന്‍ ക്രിസ്തു ദൈവപുത്രനെന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചവന്‍... അവന്‍ ചെയ്ത അത്ഭുതങ്ങളെല്ലാംകേട്ടറിഞ്ഞ്‌ ക്രിസ്തുവിനെ ഒന്നു നേരില്‍ കാണാന്‍, അവന്‍ ചെയ്യുന്ന ഒരു അത്ഭുതത്തിന്‌ സക്ഷിയാകാന്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥമായി കൊതിയ്ക്കുന്നവന്‍. ആത്മാര്‍ത്ഥതയെ കാലം ഒരിക്കലും മറക്കാറില്ലല്ലോ! അങ്ങനെയിരിക്കെ ക്രിസ്തുവിനെ റോമന്‍ സൈന്യം പിടിച്ചുവെന്നും പ്രത്തോറിയത്തില്‍ വച്ച്‌ ചമ്മട്ടികൊണ്ടടിക്കാന്‍ കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ടെന്നുമുള്ള കാര്യം അവനറിഞ്ഞു. അവനും ആ ദിവസം ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ ഒരുവനായി നിന്നു, തന്റെ ആരാധനാമൂര്‍ത്തിയായ ക്രിസ്തുവിനെ ഒരുനോക്കു കാണാന്‍. അവന്‍ ചെയ്യാന്‍ പോകുന്ന അത്ഭുതം കാണാന്‍. അവന്‍ കരുതി, ചമ്മട്ടികൊണ്ടുള്ള അടികള്‍ ഒരിക്കലും ക്രിസ്തുവിനെ നോവിക്കയില്ലെന്ന്. എന്നാല്‍ എല്ലാം അവന്റെ പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക്‌ വിപരീതമായിരുന്നു. ഓരോ അടിയിലും ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ അവന്‍ വേദനകൊണ്ടുപുളഞ്ഞു... മാത്രമല്ല, ദേഹത്തുനിന്നും രക്തം വരുവാനും തുടങ്ങിയിരുന്നു. എല്ലാംകഴിഞ്ഞ്‌ ആള്‍ക്കൂട്ടം പിരിഞ്ഞപ്പോഴും തകര്‍ന്നടിഞ്ഞ പ്രതീക്ഷകളുമായി ആ പ്രത്തോറിയത്തില്‍ അവന്‍ നിന്നു. "ക്രിസ്തു മനുഷ്യനായത്‌ മനുഷ്യന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിറം പകരാനല്ല, മറിച്ച്‌, തന്റെ പിതാവിന്റെ സ്വപ്നത്തെ സാക്ഷാത്കരിക്കാനാണ്‌" എന്ന് അവന്റെ മനസ്സ്‌ മന്ത്രിക്കുണ്ടായിരുന്നു. ചിന്നിചിതറിയ സ്വപ്നങ്ങളെ ഒരു കൈകുമ്പിളില്‍ വാരിയെടുക്കുന്നതുപോലെ അവനാ പ്രത്തോറിയത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തം പുരണ്ട മണല്‍ത്തരികള്‍ കോരിയെടുത്തു. അധികനാള്‍ കഴിയാതെതന്നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഗാഗുല്‍ത്തായിലെ കുരിശുമരണത്തെപ്പറ്റി അവന്‍ കേട്ടു. അവനതു വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല... പിന്നീടുള്ള രാത്രികള്‍ അവനുറക്കമില്ലാത്തവയായിരുന്നു.

മൂന്നാം ദിവസം ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തെപ്പറ്റി അറിഞ്ഞ്‌ ബ്രൂണോ ഉടനെതന്നെ കല്ലറയിലേക്ക്‌ ഓടി. ആ പരിസരത്ത്‌ ആരും തന്നെയില്ലായിരുന്നു. അകത്തുകയറിനോക്കിയപ്പോള്‍ അവിടെ തിരുക്കച്ചകള്‍ മാത്രം അവന്‍ കണ്ടു. ആ തിരുക്കച്ചകള്‍ കൗതുകപൂര്‍വ്വം അവനെടുത്തു ധരിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തെപ്പറ്റിയറിഞ്ഞ എല്ലാവരും ആ കല്ലറയ്ക്കു ചുറ്റും വന്നിരുന്നു. കല്ലറയില്‍ തിരുക്കച്ചകള്‍ ധരിച്ച ബ്രൂണോയെ കണ്ടപ്പോള്‍ ജനം അവനെ നോക്കി ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തുവെന്നു വിളിച്ചു. എല്ലായിടത്തും ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള കഥകള്‍ പരന്നു. ക്രിസ്തുവായിതീരാന്‍ കിട്ടിയ അവസരം ബ്രൂണോയും പാഴാക്കിയില്ല. ഓശാന ഗീതികള്‍ പാടിയ ജനം അവനെ പുകഴ്ത്തിപാടാന്‍ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി. അങ്ങനെയിരിക്കെ റോമന്‍ സൈന്യം അവനെ കുരിശില്‍ തറയ്ക്കാന്‍ പദ്ധതികളൊരുക്കുന്നുണ്ടെന്ന വാര്‍ത്ത ശിഷ്യന്മാര്‍ അവനെ അറിയിച്ചു- ആ വാര്‍ത്തയറിഞ്ഞതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം മുതല്‍ ബ്രൂണോയെ ആരും അവിടെ കണ്ടില്ല....

ക്രിസ്തു നമ്മിലെ സാധ്യതയാണെങ്കില്‍ കുരിശുമരണം നമുക്കുള്ള ഒരു വാഗ്ദാനമാണ്‌. ഒരുപക്ഷേ, ജീവിതത്തില്‍ ഞാനും നിങ്ങളും ആടിതീര്‍ക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ പേരാണ്‌ ഈ കഥയിലെ ബ്രൂണോ. ക്രിസ്തു മനുഷ്യനായി അവതരിച്ച നിമിഷം മുതല്‍ ക്രിസ്തു നമ്മിലെ സാധ്യതയായി. ഈ ലോകത്തില്‍ ഇന്നും രക്ഷാകരചരിത്രം ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തില്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഭാഗമെടുക്കാന്‍ ആളില്ലായെന്നതാണു സത്യം. ഇന്നിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഭാഗമെടുക്കേണ്ടവരാണ്‌ നാമെല്ലാവരും. ഈ കൊച്ചു ജീവിത ചുറ്റുപാടില്‍ നന്മയെ മുറുകെപിടിക്കുമ്പോഴും നന്മയുടെ കാവലാളാകുമ്പോഴും നമ്മളും ക്രിസ്തുമാരാകുന്നു. അങ്ങനെ ക്രിസ്തു നമ്മിലെ സാധ്യതയാകുമ്പോള്‍ ഗോല്‍ഗോത്താ മലയും കുരിശുമരണവും ഒരു നിഴലായ്‌ പിന്തുടരുന്നു. മുമ്പില്‍ കാണുന്ന പ്രതിബന്ധങ്ങള്‍ കണ്ട്‌ നമ്മള്‍ ചെയ്യേണ്ട നന്മചെയ്യാതെ വരുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ഒന്നു മറക്കുന്നു:ഗോല്‍ഗോത്താ മലക്ക്‌ ജീവന്റെ ജലമൊഴുകുന്ന അരുവിയുള്ള ഒരു താഴ്‌വരയുണ്ടെന്ന സത്യം. മുമ്പിലെ കുരിശുകള്‍ കണ്ട്‌ നമ്മിലെ സാധ്യതയായ ക്രിസ്തുവിനെ നഷടപ്പെടുമ്പോള്‍ ഞാനും ബ്രൂണോയെന്ന കഥാപാത്രവും ഒന്നാകുന്നു. മുന്നില്‍ കാണുന്ന കുരിശുമരണം എന്നില്‍ ഭയമുളവാക്കുമ്പോള്‍ ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങള്‍ ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷനല്‍കുന്നുണ്ട്‌. ക്രിസ്തു ഒരിക്കലും ആരോടും കുരിശുമരണം വരിക്കാന്‍ ആാവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. മറിച്ച്‌ ക്രിസ്തു ആവശ്യപ്പെടുന്നത്‌ - "എന്നെ അനുഗമിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്‍ തന്നെത്തന്നെ പരിത്യജിച്ച്‌ തന്റെ കുരിശുമെടുത്തു എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ". അനുദിനജീവിതകുരിശുമായി കാല്‍ വരിമലമുകളില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ നിനക്കുപകരം കുരിശിലേറാന്‍ ക്രിസ്തു കാത്തുനില്‍ക്കുന്നുണ്ടാവുമെന്നതാണു സത്യം. അപ്പോള്‍ കുരിശുമരണം ക്രിസ്തു നല്‍കുന്ന വാഗ്ദാനമാണ്‌.

നോമ്പുകാലങ്ങളെല്ലം തന്നെ നമ്മിലെ സാധ്യതയായ ക്രിസ്തുവിലേയ്ക്ക്‌ വിരല്‍ചൂണ്ടുന്നു. നോമ്പുകാലത്തില്‍ നാം ചില കണ്ടെത്തലുകള്‍ നടത്തേണ്ടതുണ്ട്‌: നമ്മിലെ നന്മയെ... നഷ്ടങ്ങളെ... സാധ്യതകളെ. ചുരുക്കത്തില്‍ നമ്മെത്തന്നെ.ഈശോ തന്നെത്തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയത്‌ തന്റെ നാല്‍പതുദിനരാത്രങ്ങളുടെ ഉപവാസജീവിതത്തിലാണ്‌. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ നോമ്പുകാലം നോവുകളുടെ കാലമല്ല, മറിച്ച്‌ നേട്ടത്തിന്റെ കാലമാണ്‌. ഈ നോമ്പുകാലത്തില്‍ നമുക്ക്‌ നഷ്ടപ്പെട്ട നന്മയുടെ മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങള്‍ കണ്ടെത്താം. ക്രിസ്തുവിന്റെ വാഗ്ദാനത്തില്‍ വിശ്വസിച്ച്‌ നമുക്ക്‌ നമ്മുടെ അനുദിനജീവിതത്തില്‍ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കാം. കാരണം നമുക്ക്‌ പിന്തുടരുവാനുള്ളത്‌ അവന്‍ നടന്നു നീങ്ങിയ അതേ വഴിതന്നെയാണ്‌.

Posted By Br. Binoy Chittilappally

പള്ളി

2009-03-11T20:43:00.003+01:00

നിങ്ങള്‍ ദൈവത്തിന്റെ ആലയമാണെന്നും, ദൈവാത്മാവ്‌ നിങ്ങളില്‍ വസിക്കുന്നുവെന്നും നിങ്ങള്‍ അറിയുന്നില്ലേ? (1 കൊറി. 3:16)

ഒരു ദേവാലയം എത്ര സുന്ദരവും, ശാന്തവും, പരിശുദ്ധവുമാണ്‌. എത്ര ഭക്തിയോടും, ആദരവോടും, സ്നേഹത്തോടും കൂടിയാണ്‌ നാം ദേവാലയ നടകളില്‍ പാദമൂന്നാറുള്ളത്‌. ദേവാലയത്തിലെ സംസാരങ്ങളും, പെരുമാറ്റ ശൈലികളും എറ്റം ഹൃദ്യമായിരിക്കണമെന്ന് നന്നേ ചെറുപ്പത്തില്‍ തന്നെ നാം ശീലിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്‌. വേദനകളുടെ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ ദേവാലയത്തിലെ എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനാവേളകളില്‍ പെയ്തിറങ്ങിയതും, തെളിഞ്ഞ ആകാശം പോലെ മനസ്സ്‌ സന്തോഷിച്ചതും ഇന്നും ഞാന്‍ സ്മരിക്കുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സത്യമാണ്‌. തെട്ടുകളുടേയും, ബലഹീനതകളുടേയും പാതിവഴികളില്‍ എനിക്ക്‌ പ്രത്യാശയുടെ വഴിവിളക്കായത്‌ ദേവാലയത്തില്‍ വിഭജിക്കപ്പെട്ട വചനങ്ങളാണ്‌. നന്മയുടേതല്ലാതെ, തിന്മയുടെ യാതൊരു ബാലപാഠവും ഞാനവിടെ നിന്ന് പഠിച്ചിട്ടില്ല. ദേവാലയത്തിനു സൗന്ദര്യം പകരുന്ന ചിത്രങ്ങളും, കൊത്തുപണികളും, സംഗീതവുമെല്ലാം എന്നില്‍ പരിശുദ്ധ ചിന്തകളും, ഈശ്വരസാനിദ്ധ്യസ്മരണകളും മാത്രമേ ഉണത്തിയിട്ടുള്ളൂ. ഞാന്‍ ദൈവത്തിന്റെ ആലയമാണെങ്കില്‍ എന്നെ സമീപിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ കിട്ടേണ്ടതും ഇത്തരത്തിലുള്ള അനുഭവങ്ങളല്ലേ... അല്ലാത്ത പക്ഷം യേശുവിന്റെ വാക്കുകള്‍ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തില്‍ ഒരു നോമ്പുകാല വിചിന്തനത്തിനു കാരണമാകട്ടെ.

എന്റെ ആലയം പ്രാര്‍ത്ഥനാലയം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടും. നിങ്ങളോ അത്‌ കവര്‍ച്ചക്കാരുടെ ഗുഹയാക്കുന്നു (മത്താ 21:13).

ചാട്ടവാറുകളുമായിട്ടല്ല, കരുണയുടെ കരസ്പര്‍ശവുമായി ഈശോ എന്റെ ഹൃദയവാതില്‍ക്കലുണ്ട്‌. ഹൃദയത്തിലെ ക്രയവിക്രയങ്ങളേയും, കച്ചവടങ്ങളേയും തിരിച്ചറിയാനും, വെറുത്തുപേക്ഷിക്കുവാനും ഈ നോമ്പുകാലം ഉപകരിക്കട്ടെ. ഞാനെത്ര പരിശ്രമിച്ചിട്ടും പടി കടത്താനാവാത്ത എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ചാപല്യങ്ങളെ നാഥന്റെ സൗഖ്യസ്പര്‍ശനത്തിനായി വിട്ടുകൊടുക്കാം. ഒരു ദേവാലയം പോലെ ഞാന്‍ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്‌ എന്റെ ജീവിതമെന്നും, ഒരു ദേവാലയം പോലെ ഞാന്‍ സമീപിക്കേണ്ടവനാണ്‌ എന്റെ കൂട്ടുകാരനെന്നും ദൈവമേ ഇന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു. കഴിഞ്ഞ നാളുകളില്‍ എന്റെ ഹൃദയമാകുന്ന ദേവാലയത്തിന്റെ പരിശുദ്ധിക്കു നിരക്കാത്ത രീതിയില്‍ ഞാന്‍ മൊഴിഞ്ഞ അസഭ്യ വാക്കുകളേയും, ചിന്തകള്‍കൊണ്ടും, ഭാവനകള്‍കൊണ്ടും എന്നില്‍ കൂടുകൂട്ടിയ പാപത്തിന്റെ ചിലന്തിവല്‍കളേയും ഓര്‍ത്ത്‌ ഞാന്‍ മനസ്തപിക്കുന്നു. ഇന്നു മുതല്‍ എന്നെ സമീപിക്കുന്നവരാരും ഞാനാകുന്ന ദൈവാലയത്തിലെ നിന്നെ കാണാതെ നിനക്കൊരു സ്തുതി ചൊല്ലാതെ കടന്ന് പോകാന്‍ ഇടയാക്കരുതേ എന്ന് ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു. നാഥാ അനുഗ്രഹിച്ചാലും...

Posted by Diac. Binoj Mulavarikkal

വിണ്ണിന്‍ സുരഭിലസന്ദേശം

2009-03-04T13:09:00.010+01:00

വിണ്ണിന്‍ സുരഭിലസന്ദേശം

മര്‍ത്യ മനീഷയ്ക്കുണര്‍വേകും

നോമ്പിന്‍ കാലം വന്നല്ലോ.

പാപത്തിന്‍ കരി നിഴലേറ്റും

മാലിന്യങ്ങള്‍ മായ്ച്ചു മുദാ

സ്നേഹത്തിന്‍ നറുമലരാലെന്‍

‍ഹൃദയം ശോഭനമാക്കും ഞാന്‍‍.

അറിവിന്‍ മോഹന ദീപത്താ-

ലുള്‍ക്കളമുജ്ജ്വുലമാക്കിടുവാന്‍

‍കനിയണമേ നീ കര്‍ത്താവേ,

പാപിക്കഭയം നീയെന്നും.

തപസ്സിന്‍ തീക്ഷ്ണതയാലെന്നില്‍

‍മാലിന്യങ്ങള്‍ മായട്ടെ.

മാറ്റു മനസ്സിനു തെളിയട്ടെ.

ഉപവാസാദികളാലിളയില്‍
‍പുണ്യാത്മാക്കള്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്‍
‍മാധുരി നുകരാനവകാശം

നേടി ദൈവത്തില്‍ നിന്നും.

പൂര്‍വ്വ തപോധനരോടൊപ്പം

നാഥാ ഞാനും സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്‍

‍ഭാഗ്യം നുകരാന്‍ കനിയണമേ

പാപിക്കഭയം നീയെന്നും.

(സീറോ മലബാര്‍ സഭയുടെ യാമപ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍, ലെലിയാ, ഞായര്‍, ഓനീസാ ദ്മൗത്വാ).

ഉപവാസം...

2009-02-28T20:57:00.002+01:00

നിങ്ങള്‍ ഉപവസിക്കുമ്പോള്‍ കപടനാട്യക്കാരെപ്പോലെ വിഷാദം ഭാവിക്കരുത്‌. തങ്ങള്‍ ഉപവസിക്കുന്നുവെന്ന് അന്ന്യരെ കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടി അവര്‍ മുഖം വികൃതമാക്കുന്നു. സത്യമായി ഞാന്‍ നിങ്ങളോട്‌ പറയുന്നു; അവര്‍ക്ക്‌ പ്രതിഫലം ലഭിച്ചു കഴിഞ്ഞു. എന്നാല്‍ നീ ഉപവസിക്കുന്നത്‌ അദൃശ്യനായ പിതാവല്ലാതെ മറ്റാരും കാണാതിരിക്കുന്നതിന്‌ ശിരസ്സില്‍ തൈലം പുരട്ടുകയും മുഖം കഴുകുകയും ചെയ്യുക. രഹസ്യങ്ങള്‍ അറിയുന്ന പിതാവ്‌ നിനക്കു പ്രതിഫലം തരും. (മത്തായി 6,16-18)

പുഞ്ചിരിയില്‍ കുതിര്‍ന്ന പ്രായ്ശ്ചിത്തത്തോടെയാവാം ഈ തപസ്സുകാലത്തെ വരവേല്‍ക്കുന്നത്‌. നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ആദിനൈര്‍മ്മല്യങ്ങളുടെ പറുദീസാ അനുഭവത്തിലേയ്ക്ക്‌ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ക്ഷണിക്കുന്നു, ഈ ലിറ്റര്‍ജി ക്രമങ്ങള്‍. അനുതാപത്തിന്റെ കണ്ണുനീര്‍ കണങ്ങള്‍ മാത്രം മതിയാവില്ല ഈ കാലം ധന്യമാകുവാന്‍. ഹൃദയം തുറന്നുള്ള കാരുണ്യപ്രവൃത്തികള്‍ ഈ നോമ്പുകാലം നമ്മില്‍ നിന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്‌. ഞാന്‍ ചെയ്ത നന്മപ്രവൃത്തികള്‍പോലും ഹൃദയപൂര്‍വ്വമല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്‌ കപാല ഗിരിയില്‍ നീതിമാനായി കുരിശുയര്‍ന്നത്‌.

ഹൃദയപൂര്‍വ്വം കരുണ ചെയ്യുക എന്നതാണ്‌ ഉപവാസങ്ങളെ ഉത്സവമാക്കുന്നത്‌. ഉപവസിക്കുമ്പോള്‍ തലമുടി കോതുകയും മുഖം കഴുകുകയും ചെയ്യുക എന്ന ക്രിസ്തുമൊഴി അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നതും ഇതുതന്നെയാണ്‌. ഹൃദയപൂര്‍വ്വകമായ നന്മപ്രവൃത്തികളിലൂടെ ഈ ഉപവാസകാലം ഉത്സവമാക്കാം.

ദൈവമേ, ഞാന്‍ ചെയ്യുന്ന ഉപവാസങ്ങള്‍ പോലും അഹന്തയുടെ പ്രദര്‍ശനമായിപ്പോകുന്നു. ഉപവാസമെന്നാല്‍ നിന്നോടൊത്തുള്ള വാസമെന്ന തിരിച്ചറിവിലേയ്ക്കെന്നെ നയിക്കണമേ... ആ ഉപവാസം ഹൃദയപൂര്‍വ്വകമായ നന്മ പ്രവൃത്തികളിലേയ്ക്കെന്നെ നടത്തട്ടെ... എന്നെ വിനയാന്വിതനാക്കണമേ... ആമ്മേന്‍

Posted by Abhilas Gregory

നോമ്പുകാല ചിന്തകള്‍

2009-02-26T10:11:00.004+01:00

നോമ്പുകാലമാണിത്‌. ഇനിയുള്ള നാളുകള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടേയും പരിത്യാഗ പ്രവൃത്തികളുടേയും സമയമാണ്‌. ഇന്നലെ കുരിശുവരത്തിരുനാളായിരുന്നു. ഓശാന ഞായറാഴ്ച കിട്ടിയ കുരുത്തോല കരിച്ച ചാരം കൊണ്ട്‌ നെറ്റിയില്‍ കുരിശടയാളം വരച്ചു. പ്രവാചകരുടെ നിര്‍ദ്ദേശമനുസരിച്ച്‌ ഇസ്രായേല്‍ ജനത പാപ പരിഹാരാര്‍ത്ഥം ചാക്കുടുത്ത്‌ ചാരം പൂശി ഉപവസിച്ചിരുന്നതിന്റെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍. ഒപ്പം 'മനുഷ്യാ നീ മണ്ണാകുന്നു, മണ്ണിലേയ്ക്കു തന്നെ മടങ്ങൂ' എന്ന തിരുവചനത്തിന്റെ ധ്യാനവും.

നോമ്പുകാലത്ത്‌ ഇതാ നാട്ടു വഴികളൊക്കെയും കുരിശിന്റെ വഴികളാവുന്നു. പുഴയ്ക്കക്കരെയുള്ള വീട്ടില്‍ നിന്നാവണം ത്രിസന്ധ്യയില്‍ പുത്തന്‍ പാനയുടെ ശിലുകള്‍ ഉയരുന്നു. അവിടുത്തെ വല്ല്യമ്മച്ചി മരിച്ചിട്ടില്ല. മെയിന്‍ റോഡിനുമപ്പുറം കുരിശുമലയിലേയ്ക്കുള്ള വഴികള്‍ ആരൊക്കെയോ വെട്ടിത്തെളിക്കുന്നു. മലയിലെ മഴനനഞ്ഞ മരക്കുരിശിന്റെ ശിഖിരങ്ങളില്‍ പ്രാവുകള്‍ പറന്നു വന്നിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ചോട്ടില്‍ പാപത്തിന്റെ കല്ലുകള്‍ കുന്നുകൂടുന്നു. അങ്ങു ദൂരെ ഗ്രാമത്തിലെ കുരിശുപള്ളിയുടെ മുമ്പില്‍ നിന്നും ഒരു പീഡാനുഭവ യാത്ര പുറപ്പെടുന്നു.

'കുരിശില്‍ മരിച്ചവനേ കുരിശാലെ വിജയം വരിച്ചവനേ,

മിഴിനീരൊഴുക്കിയങ്ങേ കുരിശിന്റെ വഴിയേ വരുന്നൂ ഞങ്ങള്‍...'

കുരിശിന്റെ ചോട്ടില്‍ നിന്നു ഞാനാ കുരിശിലേയ്ക്കു നോക്കി . ചെയ്തുപോയ പാപങ്ങള്‍ എന്റെ മനസ്സിനെ കയ്പ്പുനീരുപോലെ കയ്പ്പിക്കുന്നു. എന്നെങ്കിലുമാവുമോ പാപത്തിന്റെ ഈ ഭീകര ഗര്‍ത്തത്തില്‍നിന്നും കരകയറുവാന്‍? അവിടുന്നെന്റെ പാപങ്ങള്‍ പൊറുക്കുമോ? സങ്കടത്തോടെ ഞാനാ കുരിശിലേയ്ക്കു നോക്കി. അപ്പോള്‍ അവിടുന്നെന്നോട്‌ ഏശയ്യാ പ്രവാചകനിലൂടെയാണ്‌ സംസാരിച്ചത്‌.

"കര്‍ത്താവ്‌ അരുളിചെയ്യുന്നു: വരുവിന്‍ നമ്മുക്ക്‌ രമ്യതപ്പെടാം. നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങള്‍ കടും ചെമപ്പാണെങ്കിലും അവ മഞ്ഞുപോലെ വെണ്മയുള്ളതായിത്തീരും. അവ രക്ത വര്‍ണ്ണമെങ്കിലും കമ്പിളിപോലെ വെളുക്കും."(ഏശയ്യ,1-18)

പാപത്തോട്‌ നമുക്ക്‌ മൂന്നു മനോഭാവങ്ങളാണുള്ളത്‌.

ഒന്ന്; നിഷേധം. ഇവിടെ നമ്മള്‍ നമ്മളെതന്നെ ന്യായീകരിക്കുന്നു.എല്ലാവരും പാപികളാണ്‌. പാപമില്ലാത്തവരാരാണുള്ളത്‌. ഇതൊന്നും അത്രയ്ക്ക്‌ സാരമാക്കെണ്ടതില്ല. ഈ മനോഭാവം തിരുത്തലിലേയ്ക്കോ മാനസാന്തരത്തിലേയ്ക്കൊ ആരേയും നയിക്കുന്നില്ല.

രണ്ട്‌; നമ്മുടെ തെറ്റുകള്‍ക്ക്‌ മറ്റുള്ളവരെ പഴി ചാരുക. സാത്താനാണ്‌ എന്നെ തെറ്റു ചെയ്യിച്ചത്‌ എന്നു തുടങ്ങി ഞാനെന്റെ പരിതസ്ഥിതിയുടെ ഒരു സൃഷ്ടി മാത്രമാണ്‌ എന്നു പറയുന്നിടം വരെയെത്തും ഈ കുറ്റപ്പെടുത്തല്‍. ഈ മനോഭാവവും മാറ്റത്തിലേയ്ക്ക്‌ നയിക്കുന്നതല്ല.

മൂന്ന്; ആത്മ നിന്ദ. നമ്മള്‍ നമ്മളേതന്നെ കടുത്ത പാപികളായി കാണുന്നു. ഒരിക്കലും മാപ്പര്‍ഹിക്കത്ത പാപികാളാണ്‌ നമ്മള്‍ എന്നു ചിന്തിച്ച്‌ സ്വയം ശിക്ഷിക്കുന്നു. ഇതു ഫലപ്രദമല്ല.

ദൈവം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നത്‌ ഒരു പുത്തന്‍ മാര്‍ഗ്ഗത്തിലേയ്ക്കാണ്‌.രൂപാന്തരീകരണത്തിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗമാണത്‌. നിഷേധവും പഴിചാരലും സ്വയം നിന്ദയും അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ അവിടുന്നാവശ്യപ്പെടുന്നു. മാനസാന്തരപ്പെടാനും മാറുവാനും നമ്മളുടെ പ്രവൃത്തികളുടേയും മനോഭാവങ്ങളുടേയും യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെ നമ്മള്‍ അംഗീകരിക്കണം. നമ്മുടെ പാപങ്ങള്‍ കടും ചെമപ്പാണെന്ന് നമ്മള്‍ അറിയണം. അവ ജീവിതത്തെ നശിപ്പിക്കുമെന്നും അപകടത്തിലാക്കുമെന്നും നന്നായി മനസ്സിലാക്കണം. ഒപ്പം അവയൊക്കെയും ക്ഷമിക്കപ്പെടുമെന്നുള്ള സത്യവും. മാപ്പ്‌ സ്വീകരിക്കാനായി ദൈവം നമ്മെ ഇതാ ക്ഷണിക്കുന്നു. മാനസാന്തരത്തിനായി അവിടുന്നു നമ്മെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. അപകടകരമായ പാപ പ്രവൃത്തികളില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ക്കു മാറാനാവും . കടും ചെമപ്പില്‍ നിന്നും മഞ്ഞിന്റെ വെണ്മയിലേയ്ക്കുള്ള മാറ്റം. നമ്മള്‍ നിഷേധിക്കേണ്ട, കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ട, സ്വയം മുറിപ്പെടുത്തേണ്ട. നമ്മള്‍ ശുദ്ധരാകും മഞ്ഞുപോലെ. നമ്മള്‍ പൊറുക്കപ്പെടും.

ദൈവമേ, നിഷേധത്തില്‍ നിന്നും എന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കൂ...

സ്വയം ന്യായീകരണം മരണകരമായെന്നെ പിന്തുടരുന്നു.

കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളില്‍നിന്നുമെന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കൂ...

അവയൊന്നും എന്നെ മാനസാന്തരത്തിലേയ്ക്ക്‌ നയിക്കില്ലെന്നു ഞാനറിയുന്നു.

ആത്മനിന്ദയില്‍നിന്നുമെന്നെ രക്ഷിക്കൂ...

പാപത്തെയോര്‍ത്തുള്ള ലജ്ജ എന്നെ കൊല്ലുന്നു.

യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ എനിക്ക്‌ ധൈര്യം തരൂ...

മാനസാന്തരത്തിലേയ്ക്കും പാപപ്പൊറുതിയിലേയ്ക്കുമുള്ള നിന്റെ വിളികേള്‍ക്കാന്‍ എന്നെ സഹായിക്കണേ...

എന്നെ മഞ്ഞുപോലെ വെളുപ്പിക്കണമേ....

പുത്തന്‍ കമ്പിളിപോലെ എന്നെ ശുദ്ധനാക്കനമേ...

ആമ്മേന്‍

Posted By Bineesh Kalappurackal

വിശ്വസിക്കൂ, മലകളെ മാറ്റാം...

2009-02-02T08:36:00.005+01:00

"ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്റെ അവിശ്വാസം പരിഹരിച്ച്‌ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.." (മര്‍ക്കോസ്‌;9,24)

വിശ്വാസത്തിനും അവിശ്വാസത്തിനും ഇടയിലാണ്‌ പലപ്പോഴും നമ്മള്‍ ജീവിക്കുന്നത്‌. വിശ്വാസം ചിലപ്പോഴെങ്കിലും ആടിയുലഞ്ഞു പോകുന്നു. ചിലനേരങ്ങളില്‍ അത്‌ ശക്തവും സ്ഥിരവുമാണ്‌. എന്നാല്‍ പിന്നീട്‌ അത്‌ തീരെ ബലഹീനവും ഇളക്കമുള്ളതുമാകുന്നു. തികച്ചും അവിശ്വസ്തരായവരില്‍ നിന്നുമുള്ള ദുരനുഭവങ്ങള്‍ക്കൊണ്ട്‌ വിശ്വാസമര്‍പ്പിക്കാനുള്ള കഴിവൊക്കെ നമ്മളില്‍ പലര്‍ക്കും കുറഞ്ഞുപോകുന്നു. വേദനിപ്പിക്കുന്ന പല വിശ്വാസവഞ്ചനകളാലും ഇനി ഒരാളില്‍ കൂടി വിശ്വസിക്കുന്നത്‌ മണ്ടത്തരമെന്ന് നമുക്കു ബോധ്യമായി. എന്നാല്‍ വിശ്വാസിക്കുക എന്നത്‌ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരാത്യന്തിക ആവശ്യമാണ്‌ താനും. വിശ്വസിക്കണമെന്നുണ്ട്‌. പക്ഷേ പേടിയാണെനിക്ക്‌.

നല്ല വിശ്വാസമുള്ളവര്‍ക്കേ ദൈവം പ്രത്യുത്തരം കൊടുക്കൂ എന്നാണ്‌ പലരും കരുതുന്നത്‌. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ അപാരമായ വിശ്വാസമുണ്ടോ എന്നാല്‍ ദൈവം വിളി കേള്‍ക്കും. ഇതാണവരുടെ ചിന്ത. എന്നാല്‍ ഈശോ പറയുന്നതെന്താണ്‌? ഒരു കടുകു മണിയോളം മാത്രം വിശ്വാസം മാത്രം മതി! ഏറ്റവും നിസ്സാരവും ലളിതവുമായ വിശ്വാസത്തെപ്പോലും ദൈവം നിഷേധിക്കില്ല. വിശ്വസിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തെപ്പോലും ദൈവം കാര്യമായി പരിഗണിക്കുന്നു. വിശ്വാസം പരിശീലിക്കാനുള്ള മനസ്സ്‌ അവിടുത്തെമുന്‍പില്‍ വലുതാണ്‌. നമ്മുടെ ഈ എളിയ വിശ്വാസത്തിന്‌ മലകളെ മാറ്റാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടെന്നാണ്‌ ഈശോ പറയുന്നത്‌.നമ്മുക്ക്‌ ശക്തവും തീര്‍ച്ചയുള്ളതുമായ വിശ്വാസം വരുവോളം കാത്തിരിക്കാന്‍ ദൈവം ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. പകരം നമ്മള്‍ എങ്ങനെ ആയിരിക്കുന്നുവോ അങ്ങനെതന്നെ അവിടുന്ന് നമ്മെ സ്വീകരിക്കുന്നു, നമ്മുടെ ആ ഇത്തിരിപോന്ന വിശ്വാസത്തോടൊപ്പം.

ദൈവമേ, വിശ്വസിക്കാനും , ആശ്രയിക്കാനും, ആശിക്കാനുമുള്ള എന്റെ സമരം നീകാണുന്നുണ്ടല്ലോ... നിനക്കറിയാം എന്റെ ഭയങ്ങള്‍, എന്റെ ആശങ്കകള്‍, എന്റെ സംശയങ്ങള്‍...എല്ലാം. എന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അതിരുകളെ അംഗീകരിക്കാന്‍ എന്നെ സഹായിക്കണേ... എന്റെ എളിയ വിശ്വാസവുമായി നിന്റെ അരികിലേയ്ക്ക്‌ വരാന്‍ എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ..ആമ്മേന്‍...

Posted by Bineesh Kalappurackal

നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ആട്‌...

2009-01-14T21:57:00.010+01:00

നിങ്ങളിലാരാണ്‌, തനിക്ക്‌ നൂറാടുകള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കേ അവയില്‍ ഒന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടാല്‍ തൊണ്ണൂറ്റൊന്‍പതിനെയും മരുഭൂമിയില്‍ വിട്ടിട്ട്‌, നഷ്ടപ്പെട്ടതിനെ കണ്ടുകിട്ടുവോളം തേടി പോകാത്തത്‌? കണ്ടുകിട്ടുമ്പോള്‍ സന്തോഷിച്ച്‌ അതിനെ തോളിലേറ്റുന്നു. വീട്ടില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ അവന്‍ കൂട്ടുകാരെയും അയല്‍ വാസികളെയും വിളിച്ചുകൂട്ടി പറയും, നിങ്ങള്‍ എന്നോടുകൂടി സന്തോഷിക്കുവിന്‍.എന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആടിനെ കണ്ടുകിട്ടിയിരിക്കുന്നു. (ലൂക്ക15,4-6)

ജീവിതയാത്രയില്‍ നമ്മള്‍ക്ക്‌ വഴിതെറ്റുക സ്വോഭാവികമാണ്‌. അപ്പോഴൊക്കെയും പുത്തന്‍ ആവേശത്തോടെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ വീണ്ടും യാത്ര പുനരാരംഭിക്കും നമ്മള്‍. അന്നേരങ്ങളില്‍ നമ്മളെ നയിക്കുന്നത്‌ ഒരു മിഥ്യാധാരണയാണ്‌. എവിടെയാണ്‌ വഴിതെറ്റിയതെന്നും ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ എവിടെ എത്തിനില്‍ക്കുന്നുവെന്നും തനിക്ക്‌ നന്നായി അറിയാമെന്നുള്ള ഒരു അഹംബോധം. പക്ഷേ വീണ്ടും, വളരെ വേഗം എവിടെയോ വച്ച്‌ നമ്മള്‍ക്ക്‌ വഴി നഷ്ടമാകുന്നു. വിജനതയില്‍ വല്ലതെ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്നു. എന്താണെന്നോ എവിടെയാണെന്നോ തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത കടുത്ത ഏകാന്തത. ദിശയറിയാതെ, ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ശൂന്യതയില്‍ അകപ്പെട്ടുപോകുന്നു. എങ്ങനെ തിരിച്ചുപോകണമെന്നോ വഴി കണ്ടെത്തണമെന്നോ അറിയാതെ നിശ്ചലതയിലായിപോകുന്നു നമ്മള്‍.

പക്ഷേ അപ്പോഴും നമ്മളെ കരുതുന്ന ഒരുവനുണ്ട്‌, ദൈവം. നമുക്ക്‌ വഴിതെറ്റിയെന്നവിടുന്നറിയുന്നു. അവിടുത്തെ മുന്‍പില്‍ നമ്മള്‍ക്ക്‌ വലിയ വിലയുള്ളതിനാല്‍ നല്ല ദൈവം നമ്മെ തേടി ഇറങ്ങുകയാണ്‌. നമ്മെ കണ്ടെത്തും വരെ തുടരുന്ന അന്വേഷണം.

അവസാനം ദൈവം നമ്മെ കണ്ടെത്തുമ്പോള്‍ എന്തായിരിക്കും അവിടുന്ന് നമ്മോട്‌ പറയുക? ദൈവം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞേക്കമെന്നു നമ്മള്‍ കരുതും. " എവിടെയായിരുന്നൂ, നീ? എവിടെയെല്ലം ഞാന്‍ നിന്നെ തിരഞ്ഞു! എന്തു കൊണ്ടാണ്‌ നീ എന്റെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ പാലിക്കാത്തത്‌? നിനക്കെന്തു പറ്റി? ഇനി ഇതുപോലെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി നിന്നെ അന്വേഷിച്ചുവരാന്‍ എന്നെ കിട്ടില്ല, കെട്ടോ? ഇനി മുതലെങ്കിലും നീ കുറച്ചുകൂടെ ശ്രദ്ധിക്കണം".

എന്നാല്‍ ഈ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥഭാഗത്ത്‌ നോക്കൂ. വഴക്കുപറച്ചിലിന്റെ ഒരു തരിമ്പുമില്ലിവിടെ. കളിയാക്കലില്ല. മുന്നറിയിപ്പോ, നിബന്ധനയോ, കുറ്റപ്പെടുത്തലോ ഒന്നുമില്ല. പകരം നമ്മെ വീണ്ടെടുക്കുമ്പോള്‍ നിറഞ്ഞ സന്തോഷം മാത്രമാണവിടുത്തേയ്ക്ക്‌. നമ്മെ വാരിയെടുത്തവന്‍ വീട്ടിലേയ്ക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു. എന്നിട്ടെന്റെ ദൈവം അവിടെ ആഘോഷിക്കുകയാണ്‌, എന്റെ തിരിച്ചുവരവ്‌.

ദൈവത്തിന്റെ കണ്ണെത്തുന്ന ദൂരത്താണ്‌ നമ്മള്‍ എന്നും. അവിടുന്ന് നമ്മെ കരുതുന്നു. നമ്മുടെ വഴിതെറ്റുമ്പോള്‍ അവിടുന്നതറിയുന്നു. പിന്നെ അവിടുന്നു നമ്മെ അന്വേഷിച്ചിറങ്ങുന്നു. തിരിയെ കിട്ടുമ്പോള്‍ ആഘോഷിക്കുന്നു. തിരിച്ചറിവ്‌ എന്നാല്‍ ദൈവത്താല്‍ കണ്ടെത്തപ്പെടുക എന്നാണര്‍ത്ഥം.

നമ്മള്‍ക്ക്‌ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം...

ദൈവമേ ഞാന്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.

തികഞ്ഞ ഏകാകി.

ദിശയറിയാത്തവന്‍, ആകുലന്‍, ഭീരു.
എന്നാല്‍ നീ എന്നെ കണ്ടെത്തി.
ശകാരവും പരിഹാസവും മുന്നറിയിപ്പുകളും ഞാനപ്പോള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു.
നീ കോപാകുലനായിരിക്കുമെന്നാണ്‌ ഞാന്‍ കരുതിയത്‌.
എന്നെ ഒരസൗകര്യവും ശല്യവുമായ്‌ നീ കാണുമെന്നാ ഞാനോര്‍ത്തത്‌.
പക്ഷേ ദൈവമേ നീ എന്നെ നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ വാരിയെടുത്തു.
എന്റെ കണ്ടെത്തല്‍ നീ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ മാലാഖമാര്‍ക്കൊപ്പം ആഘോഷിച്ചു.
എന്നെ കണ്ടെത്തിയ ദൈവമേ നിനക്ക്‌ നന്ദി.
ആമ്മേന്‍.

Posted By Bineesh Kalappurackal

പുതുവത്സരാശംസകള്‍!

2009-01-01T01:15:00.005+01:00

ഇളംകാറ്റ്‌ വീശുന്ന നിലാവു പരക്കുന്ന പിന്നെ നേര്‍ത്ത മഞ്ഞു പൊഴിയുന്ന ഈ രാവില്‍ ഒരു വര്‍ഷം കൂടി യാത്ര പറഞ്ഞു പോവുകയാണ്‌. കണ്ണുനീരും ചിരിയും കാത്തിരിപ്പും പ്രാര്‍ത്ഥനകളും സ്വപ്നങ്ങളുമൊക്കെ ഇനിയും ബാക്കി... ഭിത്തിയിലെ കലണ്ടറിന്‌ പുകപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിലെ കറുത്ത വലിയ അക്കങ്ങള്‍ക്കും ചുവപ്പിച്ച അവധികള്‍ക്കും ഇനി പ്രസക്തി ഇല്ലാതാവുകയാണ്‌. ശ്രാവണവും തിരുവാതിരയും ഞാറ്റുവേലയും എല്ലാം ഋതുഭേദങ്ങളുടെ തേരേറി അകന്നു പോകുന്നു. നാളെ എന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തെ കുടമുല്ലയില്‍ വിരിയുന്നത്‌ പുതുവത്സരത്തിന്റെ തൂവെള്ള പൂക്കളാണ്‌.

കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം എങ്ങനെ പോയി എന്നൊന്നും ഓര്‍ത്തെടുക്കാനാവില്ല.സന്തോഷമായിരുന്നു. സങ്കടത്തിന്റെ രാവുകളും ഒട്ടും കുറവല്ല.നഷ്ടങ്ങളൊക്കെ ഏറെയാണ്‌. പിന്നെ കരയിപ്പിക്കുന്ന വേര്‍പാടുകളും. പത്രവാര്‍ത്തകളൊക്കെ വല്ലാതെ പേടിപ്പെടുത്തന്നവയായിരുന്നു; നരഹത്യ, പീഡനം, അപകടങ്ങള്‍, മനുഷ്യാവകാശ ധ്വംസനങ്ങള്‍ അതങ്ങനെ നീളുകയാണ്‌. നിയമനിര്‍മ്മാണം, കാര്യനിര്‍വ്വഹണം, നീതിന്യായം തുടങ്ങിയവയ്ക്കു ശേഷം ഫോര്‍ത്ത്‌ എസ്റ്റേറ്റ്‌ എന്നു ജനാധിപത്യത്തില്‍ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പത്രങ്ങളില്‍ പലതും അക്ഷരങ്ങള്‍കൊണ്ട്‌ കൂട്ടിക്കൊടുപ്പു നടത്തുന്ന മഞ്ഞപത്രങ്ങള്‍ ആയിപ്പോയതു കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തെ ഒരു ദുരന്തം. എങ്കിലും ഇഷ്ടമായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ നാളുകള്‍. ഇപ്പോള്‍ സങ്കടം തോന്നുന്നു 2008നോട്‌ വിട പറയാന്‍. പൊട്ടിയതെങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടം കളയാന്‍ കഴിയാത്ത കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ വിതുമ്പുന്നു.

ഈ രാത്രി വിളവെടുപ്പിന്റെ രാവാണ്‌. ഡയറിയിലെ ആകാശനീലയില്‍ കറുത്ത വരകള്‍ക്കും മീതെ കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷാരംഭത്തില്‍ എഴുതിവച്ച തീരുമാനങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളുമൊക്കെ ഇന്‍കുബേറ്ററില്‍ നിന്നും അകാലത്തില്‍ പുറത്തെടുത്ത നവജാതരെപ്പൊലെ വിളര്‍ത്ത്‌ നീലച്ചങ്ങനെ കിടക്കുന്നു. എന്നിട്ടും പുത്തന്‍ ഡയറിയുടെ ആദ്യപേജ്‌ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കൊണ്ട്‌ കുത്തി നിറയ്ക്കുന്നു ഞാന്‍. പുതുവര്‍ഷത്തിന്‌ എന്തു പ്രസക്തിയാണുള്ളത്‌? ഒരിടത്തുമിതൊരു അദ്ധ്യയന വര്‍ഷാരംഭമോ അവസാനമോ അല്ല. മതപരമായ ആചാരമല്ല. ആരുംതന്നെ വിടചൊല്ലി പോകുന്നുമില്ല. എന്നിട്ടും പുതുവര്‍ഷം ഒരു യാത്രപറച്ചിലിന്റെ അന്തരീക്ഷമുണര്‍ത്തുന്നു.ഇവിടെ വിട പറയുന്നത്‌ കാലമാണ്‌. ആരെയും കാത്തുനില്‍ക്കാതെ ഇടവഴിയിലൂടെ വടിയൂന്നി നടന്നകലുകയാണ്‌ കാലമെന്ന പഥികന്‍, ചരിത്രത്തിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്‌...

സമയത്തിന്റെ ആപേക്ഷികതകള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ എത്ര നിസ്സാരമാണെന്റെ ഈ ഒരു വര്‍ഷം. നമ്മുടെ പരിമിതമായ സമയബോധങ്ങള്‍ക്കുമപ്പുറം പ്രകാശവര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമകലെ ഭാവിയും ഭൂതവും വര്‍ത്തമാനവുമെല്ലാം ഇല്ലാതാകുന്നുവെന്ന് ആല്‍ബര്‍ട്ട്‌ ഐന്‍സ്റ്റൈന്‍ തെളിയിച്ചതാണ്‌."നാളെ നട്ടുച്ചയ്ക്ക്‌ വിരിഞ്ഞ നിശാഗന്ധി ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍ കൊഴിഞ്ഞുപോയി" എന്നു പോലും പറയാനാവുന്ന ആപേക്ഷികത.പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മുന്‍പിലാകട്ടെ എന്റെ ആയിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഒരു ദിനം പോലെയാണത്രേ! ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും ദൈവത്തിന്റെയും മുന്‍പില്‍ കരിമരുന്നു ഘോഷത്തോടെ പുതുവത്സരമാഘോഷിക്കാന്‍ അപകര്‍ഷത തോന്നുന്നു എനിക്ക്‌. പക്ഷേ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ നോക്കുന്നത്‌ ഗാഗുല്‍ത്തായിലെ കുരിശിലേയ്ക്കാണ്‌. നമ്മുടെ കുഞ്ഞുജീവിതത്തിലെ ഓരോ നിമിഷത്തേയും അനന്തമാക്കിയ മനുഷ്യാവതാരം! അനാദിയും അനന്തവുമായ വചനം മാംസം ധരിച്ചപ്പോള്‍ ചരിത്രം രണ്ടായി പകുക്കപ്പെട്ടു. 33 വര്‍ഷത്തെ ആ മനുഷ്യ ജീവിതം നമ്മുടെ ജന്മങ്ങള്‍ക്ക്‌ അനശ്വരതയുടെ പശ്ചാത്തലമൊരുക്കി.ഇനി എന്റെ ഓരോ ദിനവും നിമിഷവും അങ്ങേയറ്റം പ്രസക്തമാണ്‌.

ഇന്നീ നീലരാവില്‍ പുതുവത്സരത്തിലെ മധുരങ്ങള്‍ക്കും വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ക്കുമൊപ്പം ഓര്‍മ്മയില്‍ തെളിയുന്നത്‌ ഓസ്കാര്‍ വൈല്‍ഡിന്റെ 'The Picture Of Dorain Gray' എന്ന നോവലാണ്‌.വിക്ടോറിയന്‍ സാഹിത്യലോകത്തെ ഇതിഹാസമായിരുന്നു ആ നോവല്‍. ലോര്‍ഡ്‌ ഹെന്റിയുടെ വാക്കുകള്‍ ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ തര്‍ജ്ജമ ചെയ്യട്ടെ;

"പള്ളിക്കൂടമുറ്റത്തെ വാകമരത്തിലെ പൂക്കള്‍ ഈ വേനലില്‍ കൊഴിഞ്ഞുപോകും. എന്നാല്‍ അടുത്ത വസന്തര്‍ത്തുവില്‍ അതു വീണ്ടും പൂചൂടും. ഈ വിഷുവിനെന്നപോലെതന്നെ സ്വര്‍ണ്ണനിറമുള്ള കണികൊന്നപ്പൂവുകള്‍ അടുത്ത വര്‍ഷവുമുണ്ടാവും. വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയരുകില്‍ പൂത്തുനിന്ന ചെമ്പകത്തിന്റെ ചില്ലകളെ നൃത്തം പഠിപ്പിച്ച വൃശ്ചികതെന്നല്‍ വീണ്ടും വരും. പക്ഷേ ഒന്നോര്‍ക്കുക; നിന്റെ യുവത്വം ഒരിക്കല്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ തിരിച്ചു വരില്ല. കടന്നു പോയാല്‍ പിന്നെ ഒക്കെ മനസ്സിനക്കരെ ആവും.. അതുകൊണ്ട്‌ ബാല്യമാകട്ടെ, കൗമാരമാകട്ടെ, യൗവനമാകട്ടെ അതുള്ളപ്പോള്‍ ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കുക, സമൃദ്ധമായി...

ഏവര്‍ക്കും പുതുവത്സരാശംസകള്‍!

Posted by Bineesh Kalappurackal

പുതിയൊരു സമ്മാനം

2008-12-25T23:48:00.001+01:00

വീണ്ടുമൊരിക്കല്‍കൂടി ഡിസംബര്‍ 25 നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ കടന്നുപോവുകയാണ്‌. പുല്‍ക്കൂടുണ്ടാക്കിയും നക്ഷത്രവിളക്കുകള്‍ തെളിച്ചും കുഞ്ഞുത്യാഗപ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്തും നമ്മള്‍ നടത്തിയ ആത്മീയമായും ഭൗതികവുമായ ഒരുക്കങ്ങളുടെയെല്ലാം ഒടുക്കം ഉണ്ണി പിറക്കുകയാണ്‌...വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ്‌ അപ്പത്തിന്റെ നാടായ ബതലഹേമില്‍ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയില്‍ മുഴങ്ങി കേട്ട ദിവ്യ പൈതലിന്റെ പിഞ്ചുകരച്ചിലിന്റെ നേര്‍ത്ത സ്വരം ഇന്നിവിടെയും അലയടിക്കുന്നു, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തില്‍. നമ്മുടെ ഹൃദയമാകുന്ന പുല്‍ക്കൂട്ടില്‍ പിറന്നു വീണ ദിവ്യപൈതലിനെ നമുക്കും ഭക്ത്യാദരപൂര്‍വ്വം വണങ്ങാം.

മാതാപിതാക്കളുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയില്‍ കാലിത്തൊഴുത്തില്‍ പിറന്നു വീണ പൊന്നുണ്ണി വെറുംകയ്യോടെ ആയിരുന്നില്ല പിറന്നു വീണത്‌. അവന്‍ നമുക്കായി കൊണ്ടുവന്നത്‌ സമാധാനമായിരുന്നു. "സന്മനസ്സുള്ളവര്‍ക്കു സമാധാനം". ആട്ടിടയന്മാരെ മാലാഖമാര്‍ അറിയിച്ചതും സമാധാനത്തിന്റെ ഈ മംഗളവാര്‍ത്തയാണ്‌. സമാധാനത്തിന്റെ നക്ഷത്രമാണ്‌ ഹേറോദോസിന്റെ മണിമാളികയില്‍ നിന്നും കാലിത്തൊഴുത്തിലേയ്ക്ക്‌ പൗരസ്ത്യരായ ജ്ഞാനികളെ നയിച്ചത്‌. ഇന്നും അവന്‍ നമ്മുക്കായി നല്‍കുന്നതും സമാധാനത്തിന്റെ സന്തോഷമാണ്‌.

തങ്ങള്‍ക്കായി ജനിച്ച ദിവ്യരക്ഷകനായി ബതലഹേമിലേയ്ക്ക്‌ ഓടിയെത്തിയ ആട്ടിടയര്‍ എന്താവും തങ്ങളുടെ ദൈവത്തിനു നല്‍കിയിരിക്കുക? ഉള്ളും ഉള്ളവും അറിയാവുന്നവന്റെ മുന്‍പില്‍ നല്‍കുന്ന സമ്മാനങ്ങളുടെ വലുപ്പമല്ല നല്‍കുന്നവന്റെ മനസ്സിന്റെ വലുപ്പമാണ്‌ പ്രാധാനം. അതിനാല്‍ അവര്‍ നല്‍കിയത്‌, എന്തുമാകട്ടെ അത്‌ പൂര്‍ണ്ണമായ സമ്മതത്തോടെയായിരുന്നു എന്നതാണ്‌ ശ്രദ്ധേയം.അവനെ കാണാന്‍ ദൂരെദേശത്തുനിന്നും കഷ്ടതകളും ദുരിതങ്ങളും സഹിച്ചെത്തിയ ജ്ഞാനികള്‍ നല്‍കിയതും അവര്‍ക്ക്‌ പ്രിയപ്പെട്ടവതന്നെ; പൊന്ന്, മീറ, കുന്തിരിക്കം. പുല്‍ത്തൊട്ടിയിലെ ദിവ്യ ശിശുവിന്റെ ജീവിത ദൗത്യങ്ങളുടെ പ്രതീകങ്ങളായ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലായിരുന്നു അവയോരോന്നും.ഇനി അവരല്ല, നമ്മളോരോരുത്തരുമാണ്‌ പുല്ക്കൂട്ടിലേയ്ക്ക്‌ പോകേണ്ടവര്‍ . അവരുടെ കര്‍മ്മം അവര്‍ ഭംഗിയായി നിര്‍വഹിച്ചു കഴിഞ്ഞു. നമ്മള്‍ ഇതാ പുല്‍ക്കൂട്ടിലേയ്ക്ക്‌ പോവുകയാണ്‌. ജീവിതത്തിലെ ഈ അസലുഭ നിമിഷത്തില്‍ നമ്മുക്ക്‌ പ്രചോദനവും വെല്ലുവിളിയുമായി ജ്ഞാനികളും ആട്ടിടയന്മാരും നില്‍ക്കുകയാണ്‌. അവര്‍ നമ്മോട്‌ ചോദിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്‌; " ഇന്നു നീ ദിവ്യ രക്ഷകനു സമ്മാനമായി നല്‍കുന്നത്‌ നിന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നീ ഏറ്റവും വില കല്‍പ്പിക്കുന്നതും അവന്‍ നിന്നോട്‌ ആവശ്യപ്പെടുന്നതുമാണോ?"

വെറുമൊരു 'അതെ' , 'അല്ല' എന്നാവരുത്‌ നമ്മുടെ മറുപടി.മറിച്ച്‌ എന്റെ നല്‍കല്‍ നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെയും സമ്മതത്തോടെയും ആണെന്നുള്ളതാവണം മറുപടിയുടെ പൊരുള്‍. അതിനായി നമ്മുക്കൊരുങ്ങാം. അത്തരമൊരു സമ്പൂര്‍ണ്ണ സമര്‍പ്പണത്തിനായി അവന്റെ പാദാന്തികത്തിലണയാം നമ്മള്‍ക്ക്‌. ഇതാവട്ടെ നമ്മുടെ അവിസ്മരണീയ ക്രിസ്തുമസ്‌.

Posted By Deacon Roney Thayyil

ക്രിസ്തുമസ്‌

2008-12-13T20:40:00.006+01:00

ഡിസംബര്‍ മഞ്ഞിലെ പുത്തന്‍ പൂക്കള്‍, വീട്ടുമുറ്റത്തെ നക്ഷത്രവിളക്ക്‌, പിന്നെ വിദൂരതകളില്‍നിന്നും തേടിയെത്തുന്ന ഒരായിരം ആശംസകള്‍, ക്രിസ്തുമസ്‌ വീണ്ടും വന്നെത്തുന്നു. ദൈവച്ഛായയിലും സാദൃശ്യത്തിലും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിട്ടും ദൈവകൃപയുടെ ആവരണം നഷ്ടമാക്കിയ മനുഷ്യമക്കളെ തേടുവാനും നേടുവാനുമായി ആദിമുതലേ പിതാവിനോടൊപ്പമായിരുന്നവന്‍ മന്നില്‍ അവതരിച്ചതിന്റെ ഓര്‍മ്മദിനം, ക്രിസ്തുമസ്‌. തിരുപ്പിറവിയുടെ പുണ്യസ്മരണദിനം...നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചു പരിപാലിക്കുന്ന നല്ല ദൈവം നമ്മെ തേടിയെത്തുന്ന വഴികള്‍ നമുക്കെന്നും അജ്ഞാതമാണ്‌. ദൈവം മനുഷ്യനായി പിറക്കുന്നു... പിറന്നു വീഴുന്നത്‌ അറിവിന്റെയോ ശക്തിയുടേയോ, സമ്പത്തിന്റെയോ നാട്ടിലല്ല. മറിച്ച്‌, നന്മ തുളുമ്പുന്ന ഒരു കൊച്ചുഗ്രാമത്തില്‍... അതും ഏവരാലും തിരസ്ക്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി ഒരു കാലിത്തൊഴുത്തില്‍...! മനുഷ്യയുക്തിക്ക്‌ നിരക്കാത്ത ഒരു പ്രതിഭാസം.

മനുഷ്യാവതാരവാര്‍ത്ത മറിയത്തെ അറിയിച്ചതുമുതല്‍ കുരിശുമരണം വരെയുള്ള അവന്റെ മനുഷ്യജീവിതത്തില്‍ ഓരോചുവടുവയ്പിലും അവന്‍ തേടിയതും, തേടുവാനും പകര്‍ന്നു നല്‍കുവാനും മറ്റുള്ളവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചതും , മനുഷ്യന്റെ പൂര്‍ണ്ണമായ സമ്മതവും സഹകരണവുമായിരുന്നു. അവന്റെ വഴികള്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ വഴികള്‍ ആയിരുന്നു... "സ്നേഹിതനു വേണ്ടി ജീവന്‍ ബലിയര്‍പ്പിക്കുന്ന സ്നേഹം"; ഒറ്റിക്കൊടുത്തവനെപ്പോലും സ്നേഹിതാ എന്നു വിളിക്കുന്ന സ്നേഹം; എല്ലാം സ്വരുക്കൂട്ടുന്ന സ്നേഹമല്ല അവന്‍ നമുക്കായി വെളിപ്പെടുത്തിയത്‌; പകര്‍ന്നു നല്‍കി ഇല്ലാതാകുന്ന സ്നേഹം; നിലത്തുവീണഴിയുന്ന സ്നേഹം... സ്വയം ഇല്ലാതാകുന്നതിലൂടെ എന്നും ജീവിക്കുന്ന സ്നേഹം.

പുല്‍ക്കൂട്ടിലെ ദിവ്യ ശിശു നമുക്കു നല്‍കുന്നതു പ്രതീക്ഷയാണ്‌... നമുക്കു ചിന്തിക്കാനാവാത്തവിധത്തിലുള്ള സ്നേഹം നല്‍കുന്ന പ്രതീക്ഷ... നമ്മെ ജീവിപ്പിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന പ്രതീക്ഷ. സ്നേഹത്താല്‍ കത്തിയെരിയുവാനാണ്‌ അവന്‍ മനുഷ്യനായത്‌... അവനെ സ്വീകരിക്കുന്ന നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളും അവന്റെ സ്നേഹത്താല്‍ എരിയണം.

ക്രിസ്തുവിനെ എടുത്തുമാറ്റിയാല്‍ ക്രിസ്തുമസ്‌ അര്‍ത്ഥരഹിതമാണ്‌. ഉണ്ണിപിറക്കേണ്ടത്‌ ഇനി പുല്‍ക്കൂട്ടിലല്ല, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലാണ്‌... നമ്മുടെ ഹൃദയകവാടത്തിങ്കല്‍ മുട്ടിവിളിക്കുന്ന അവന്റെ സ്വരം, നമ്മുടെ ദൈനംദിനജീവിതത്തില്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ നമുക്ക്‌ സാധിച്ചാല്‍, അതാവും നമ്മുടെ ക്രിസ്തുമസ്‌. അവന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും അതുതന്നെയാണ്‌. വിശുദ്ധിയോടും നൈര്‍മ്മല്യത്തോടും കൂടെ, അവനു പിറക്കനുള്ളപുല്‍ക്കൂടുകളായി, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഈ ആഗമനകാലത്തില്‍ നമുക്കൊരുക്കാം.

Posted By Deacon Roney Thayyil

മുംബൈ സ്ഫോടനാവശിഷ്ടങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌...

2008-12-06T22:51:00.004+01:00

കുരുക്ഷേത്രങ്ങള്‍ ഇല്ലതാകുന്നില്ല. കായേന്റെയും ലാമെക്കിന്റെയും തലമുറകള്‍ അവസാനിക്കുന്നുമില്ല. പേരുകള്‍ മാറി അഭിനവയുഗത്തിന്റെ ഗതിക്കനുസരിച്ച്‌ അവര്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും കൂടിയാട്ടം നടത്തുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണുന്നത്‌ പ്രളയമാണ്‌. എനിക്ക്‌ ധൈര്യം പോരാ, പടകുടീരങ്ങള്‍ക്കു മുകളില്‍ വെള്ളരിപ്രാവുകള്‍ പറന്നിറങ്ങുന്ന സ്വപ്നങ്ങള്‍ കാണുവാന്‍. സ്വര്‍ണ്ണച്ചിറകുള്ള മാലാഖമാരുടെ വെളുത്ത കരങ്ങള്‍ ആയുധങ്ങളാല്‍ അലങ്കരിക്കുന്ന ഇമാജിനേഷനുകള്‍ക്ക്‌ കുന്തിരിക്കം മണക്കുമ്പോള്‍ ട്രോജന്‍ യുദ്ധത്തിനെതിരെ കരഞ്ഞ ഒരമ്മയുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ചീളുകള്‍ മുംബയിലെ സ്ഫോടനാവശീഷ്ടങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ചിതറിവീഴുന്നു. യുദ്ധങ്ങളെ ഗര്‍ഭം ധരിക്കുന്ന സംസ്കൃതികളുടെ കറുത്ത ശീലകള്‍ നമ്മുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ തിമിരം ദാനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ രക്തപുഷ്പങ്ങള്‍ മരണപത്രികകള്‍ക്ക്‌ തിലകം ചാര്‍ത്തുന്നു.

യുദ്ധം ഒരു ബലിയല്ല. ഒരു മതവും ഒരു രാജ്യവും അള്‍ത്താരകളുമല്ല. അതുകൊണ്ടാണ്‌ ബുഷ്‌ കുടുംബം വിസ്മരിക്കപ്പെടുകയും ലിങ്കണെ നാം മറക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്‌.

അമ്മമടിത്തട്ടിലെ കുരുന്നുകള്‍ക്ക്‌ പീരങ്കികള്‍ സമ്മാനിക്കുമ്പോള്‍ ബാലമനസ്സുകള്‍ക്ക്‌ അഗ്രസ്സീവ്‌ മെന്റാലിറ്റിയുടെ ഗൈഡാവുകയാണെ നാമെന്ന് തിരിച്ചറിയണം. വസന്തങ്ങള്‍ക്കു പകരം കാട്ടുതീ സമ്മാനമായി ലഭിക്കുന്ന തലമുറയില്‍ നിന്നും സമാധാനത്തിന്റെ ഒലിവുകള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്‌ ഭോഷത്തമാണ്‌. ചിന്തകള്‍ പോലും കവെര്‍ന്നെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു യുവതലമുറ. യുദ്ധങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കുകയും വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങള്‍, നിസ്സംഗതയുടെ പര്യായമാകുന്ന യൗവ്വനം, അസ്വാസ്ഥ്യങ്ങള്‍ ഊതി വീര്‍പ്പിക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങള്‍... കുരുക്ഷേത്രങ്ങള്‍ തുടരുകയാണ്‌.

രക്തത്തില്‍ കുതിര്‍ന്ന നഗരസമുച്ചയങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും എന്റെ ദുര്‍ബലഹൃദയത്തില്‍ ഞാന്‍ മഴവില്ലുകളെ സ്വപ്നം കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്‌. സമാധാനരാജാവിന്റെ സുവിശേഷമേകുന്ന പ്രതീക്ഷ, ഇനിയും അവശേഷിക്കുന്ന ബോധിവൃക്ഷങ്ങള്‍, എന്നിലെയും നിന്നിലെയും ഇനിയും വറ്റാത്ത നൈര്‍മ്മല്യത്തിന്റെ കൈത്തോടുകള്‍, ഒക്കെയും ഈ മണ്ണിന്റെ ദുര്‍ബലതയ്ക്കുമുകളില്‍ ഹരിതകത്തിന്റെ നിലാവായി പെയ്തിറങ്ങുന്നു. സിംഹപുത്രിയും കുഞ്ഞാടും അണലികളും ഒരുമിച്ചുവസിക്കുന്ന പൂന്തോപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവാചക ദര്‍ശനം എന്റെ കരം പിടിക്കുന്നു. നിനക്കു പുഞ്ചിരിക്കാന്‍ സാധിക്കുമെങ്കില്‍ അതിപ്പോഴാകട്ടെ. പ്രതീക്ഷയോടെ...

അര്‍ത്ഥമറിയാതെ ഇനി ഞാന്‍ പാടില്ല...!

2008-12-03T22:26:00.008+01:00

Posted by Deacon James Kunnath

Mammal Sleep Requirements

2008-11-28T20:54:00.021+01:00

Mammal Sleep Requirements

Mammal ----------- Hours Of Sleep Required Per 24-Hour Period

Giant sloth-----------------------------------20
Opossum-------------------------------------19
Koala----------------------------------------20
Wild-----------------------------------------16
Mouse---------------------------------------13
Jaguar---------------------------------------10
Chimpanzee----------------------------------09
Human, rabbit, pig, rhinoceros-----------------08
Gray seal, dolphin-----------------------------06
Cow, goat, donkey, sheep---------------------04
Horse, elephant-------------------------------03
Giraffe----------------------------------------02

Posted by Deacon James Kunnath

ഉറക്കക്കോട്ടയുടെ വാതിലുകള്‍

2008-11-10T17:13:00.015+01:00

‍നിദ്രാടകരായ ഒരമ്മയും മകളും ഒരു രാത്രി സ്വപ്നസഞ്ചാരത്തിനിടെ പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടി. അമ്മ പറഞ്ഞു, "ഇതാ എന്റെ ശത്രു. എന്റെ യുവത്വത്തെ നശിപ്പിച്ചവള്‍. നിന്നെ എനിക്കു വധിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്‍". മകള്‍ പറഞ്ഞു,"നികൃഷ്ടയായ കിഴവീ, എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‌ വഴിമുടക്കിയായിരിക്കുന്ന നീ മരണത്തിന്‌ ഇരയായിരുന്നുവെങ്കില്‍!" ഒരു നിമിഷം. കാക്കയുടെ കരച്ചില്‍! അമ്മയും മകളും ഉറക്കംവിട്ടെഴുന്നെറ്റു. അമ്മ വാത്സല്യത്തോടെ വിളിച്ചു, "എന്റെ പൊന്നുമോളേ..." മകള്‍ സൗമ്യതയോടെ മറുപടി നല്‍കി, "എന്റെ പൊന്നമ്മച്ചിയേ..."

നിദ്ര ഒരു രഹസ്യമാണ്‌. ഉറക്കപ്പക്ഷി കണ്‍പോളകളില്‍ ചേക്കേറുമ്പോള്‍ നാം പതുക്കെ മയക്കത്തിലേയ്ക്ക്‌ വഴുതി വീഴുന്നു.പിന്നെ ഗാഢനിദ്ര. ഇനി ശരീരത്തിന്റെ കിളിക്കൂട്‌ വിട്ട്‌ മനസാകുന്ന മാടപ്രാവ്‌ പറന്നുയരുകയാണ്‌. മഴവില്ലുകള്‍ തെളിയുന്ന സ്വപ്നങ്ങളുടെ ആകാശത്തിലേയ്ക്ക്‌... ദര്‍ശനങ്ങളിലെയ്ക്ക്‌... വെളിപാടുകളിലേയ്ക്ക്‌.. ഇനിയും ചിലപ്പോള്‍ ഒരിക്കലും കൂടണയാതെ മരണത്തിന്റെ തൂവെള്ളവീട്ടിലേയ്ക്ക്‌.... അങ്ങനെ കാണാകാഴ്ചകളുടെ, കാണാദൂരങ്ങളുടെ അങ്ങകലങ്ങളിലേയ്ക്ക്‌ പ്രകാശവര്‍ഷങ്ങളേക്കാള്‍ വേഗതയില്‍... പ്രാവ്‌ ചിറകടിച്ചു പറന്നുപോകുന്നു. ഉറക്കം അത്ഭുതമാണ്‌. അങ്ങേയറ്റം സങ്കീര്‍ണ്ണമായതെങ്കിലും തീര്‍ത്തും കാല്പനികമായ പ്രതിഭാസം. പരിസരാവബോധത്തില്‍ കുറവ്‌ സംഭവിക്കുകയും ശരീരം വിശ്രമാവസ്ഥ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നൈസര്‍ഗ്ഗിക പ്രക്രീയയാണ്‌ ഉറക്കം. നിര്‍വചനമിതാണെങ്കിലും ഉറക്കം എന്തിന്‌, എന്തുകൊണ്ട്‌ എന്നു തുടങ്ങി അനേകം ചോദ്യങ്ങള്‍ ബാക്കിയാണ്‌. മനശാസ്ത്രത്തിന്റെ താക്കോലുകള്‍കൊണ്ട്‌ ഉറക്കമാകുന്ന ഭൂതത്താന്‍ കോട്ടയുടെ വാതിലുകള്‍ നമ്മുക്ക്‌ തുറക്കാം.

തലച്ചോറില്‍ മെറ്റല്‍ ഇലക്ട്രോടുകള്‍ ഘടിപ്പിച്ച്‌ ഉറങ്ങുന്ന ആളിന്റെ തലച്ചോറിലെ വൈദ്യുത തരംഗങ്ങളെ പഠിച്ചാണ്‌ ഉറക്കത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളെ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌. ഈ രീതിയ്ക്ക്‌ ഇലക്ട്രോ എന്‍സഫോലോഗ്രഫി എന്നു പറയുന്നു. ഉറക്കത്തെ രണ്ടായി തരംതിരിക്കാം. REM Sleep എന്നും Non-REM Sleep എന്നും. REM Sleep നെ പ്രധാനമായും നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌ ബ്രയിന്‍ സ്റ്റെമ്മിലെ പോണ്‍സ്‌ എന്ന ഭാഗമാണ്‌. ഈ നിദ്രാവസ്ഥയില്‍ കണ്‍പീലികളില്‍ ദ്രുതചലനം നടക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ തലച്ചോറിലെ തരംഗവീചികള്‍ ഉണര്‍ന്നിരിക്കുന്ന വ്യക്തിയുടേതിന്‌ സമാനമായിരിക്കും. Non REM Sleep - ലാകട്ടെ ശ്വസനവും ഹൃദയമിടിപ്പും ശരീരോഷ്മാവും കുറയും.ഫോര്‍ബ്രയിനാണ്‌ ഈ അവസ്ഥയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്‌. ഉറക്കത്തിന്റെ ഈ രണ്ട്‌ അവസ്ഥകളും ഇടവേളകളില്‍ മാറിമാറി വരുന്നു. പ്രായപൂര്‍ത്തിയായ ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ഉറക്കത്തിന്റെ 20% REM അവസ്ഥയിലായിരിക്കും.

ഉറക്കത്തില്‍ ചില താളപ്പിഴകള്‍ സംഭവിക്കാറുണ്ട്‌. അതില്‍ പ്രധാനം 'ഇന്‍സോമിനിയ' ആണ്‌. ഉറങ്ങാന്‍ സാധിക്കാതെ വരുന്ന അവസ്ഥ. ഈ സാഹചര്യം കൂടുതല്‍ കനത്താല്‍ വൈദ്യോപദേശപ്രകാരം സ്ലീപ്പിംഗ്‌ പില്‍സ്സ്‌ കഴിക്കുകയോ മനശാസ്ത്ര ചികിത്സ തേടുകയോ ചെയ്യേണ്ടതാണ്‌. ഉറക്കം വളരെ അമിതമാകുന്ന രോഗാവസ്ഥയാണ്‌ 'നാര്‍കോലെപ്സി'. ഇതിനും ചികിത്സാ വിധികള്‍ കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.ഉറക്കത്തില്‍ സംസാരിക്കുക, നിദ്രാടനം (സൊമനാബുലിസം) എന്നിവയാണ്‌ മറ്റ്‌ ശ്രുതിഭംഗങ്ങള്‍. ഉറക്കത്തെക്കുറിച്ചും സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ചും നിരവധി ഗവേഷണങ്ങള്‍ ഇന്നും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിദ്രയുടെ രഹസ്യങ്ങള്‍തേടിയവര്‍ യാത്രയാകുമ്പോള്‍ വെളിപ്പെട്ടുകിട്ടുന്ന യാതാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ രസാവഹമായിരിക്കും.

വാല്‌: ഡോള്‍ഫിന്‌ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോളും ഉറങ്ങാന്‍ സാധിക്കും. ഡ്രൈവേഴ്സ്‌ പലപ്പോഴും ഡോള്‍ഫിനുകളാകാറുണ്ട്‌.

Posted by Abhilash Gregory

ഒരു മഴത്തുള്ളി...!

2008-11-06T00:35:00.000+01:00

ഒരു മഴത്തുള്ളിയില്‍ ലോകത്തെ
ദര്‍ശിച്ച മഹാനാരാണ്‌?
അതിലൊരു മഴത്തുള്ളിപോലും
എനിക്ക്‌ അഗോചരമാണ്‌.
അല്ല! ഇത്‌ ആകാശത്തിന്റെ കണ്ണുനീരോ?
ഭൂമിയുടെ ദാഹശമിനിയോ?
പല ആശങ്കകളുമെന്‍
മനസ്സില്‍ പെയ്തിറങ്ങുന്നു.
പ്രകൃതി തന്നില്ലത്തുനിന്നുമെന്നെ
പടിയടച്ച്‌ പിണ്ഡം വച്ച്‌
പുണ്യാഹം തളിക്കുകയാണോ?
അതോ പ്രകൃതിയുടെ പള്ളിയ്ക്കകത്തേയ്ക്ക്‌
കടക്കും മുമ്പേ എന്റെ പാദങ്ങള്‍
കഴുകി ദേഹശുദ്ധി വരുത്തുകയാണോ?
അതോ എന്നെ മനുഷ്യത്വത്തിലേയ്ക്ക്‌
പ്രകൃതി ജ്ഞാനസ്നാനപ്പെടുത്തുകയാണോ?
എന്നാല്‍ എനിക്കൊന്നറിയാം
ഈ മഴത്തുള്ളിയില്‍ ഒരു കൊച്ചുകടല്‍ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പൂ.

Posted by Binoy C. Davies

ആദരാഞ്ജലികള്‍, അകലെ നിന്നും...

2008-10-30T21:49:00.013+01:00

ഒക്ടോബര്‍ 25 ശനിയാഴ്ച്ച, ഞങ്ങളിലൊരുവന്‍,22 വയസ്സ്‌ മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വൈദികവിദ്യാര്‍ത്ഥി റോഡപകടത്തില്‍ മരിച്ചു. ആലുവായില്‍ നാഷണല്‍ ഹൈവേയിലായിരുന്നു അപകടം. റോഡപകടങ്ങള്‍ ദിനരാത്ര വ്യതിയാനങ്ങള്‍ പോലെ നിസ്സാരമായ കേരളത്തില്‍ തീര്‍ത്തും അപൂര്‍വ്വതകളില്ലത്ത ഒരു വാര്‍ത്തയായിരുന്നു അത്‌. എന്നാല്‍ ബ്രദര്‍ പേണ്ടാനത്ത്‌ ജോയ്സിന്റെ മരണം ഒട്ടും നിസ്സാരമല്ല ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌. പകരം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട്‌ ഒരു സമുദ്രത്തോളം കരഞ്ഞു തീര്‍ക്കാന്‍ മാത്രം സങ്കടമുള്ള ഒരു വേര്‍പാടായിരുന്നു അത്‌. റോമില്‍ നിന്നും ആലുവായിലേയ്ക്കുള്ള ദൂരം ഏകദേശം 6000 കിലോമീറ്ററുകള്‍ക്കുമപ്പുറമാണ്‌. എന്നിട്ടും എന്തേ ഒരിക്കല്‍ പോലും കാണുകയോ സംസാരിക്കുക പോലുമോ ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ആ സുഹൃത്തിന്റെ മരണം ഞങ്ങളെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്‌?കാരണം ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരേ നിറമായിരുന്നു, ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യത്തിലേയ്ക്കായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ നടന്നത്‌.ജോയിസ്സിനെയും ഞങ്ങളെയും വിളിച്ചതും പാലിച്ചു പോരുന്നതും ഒരൊറ്റ ദൈവമാണല്ലൊ. അരുമയായിരുന്ന മകന്റെ ആദ്യകുര്‍ബാനയ്ക്കായി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച്‌ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരമ്മ ഞങ്ങള്‍ക്കെന്നപോലെ അവനും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ അകലെയുള്ള ഒരു കൂട്ടുകാരനെയല്ലെ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നത്‌ മറിച്ച്‌ തൊട്ടടുത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരാള്‍..

ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ഇടിച്ചു തെറിപ്പിച്ച വണ്ടിയെ, ഗതാഗത കുരുക്കിനെ, കേരള യുവത്വം നമ്മുടെ നിരത്തുകളില്‍ തല തല്ലി മരിക്കുമ്പോളും റോഡ്‌ നന്നാക്കാത്ത, നിയമം നിര്‍വ്വഹിക്കാത്ത അധികാരികളെ, മനുഷ്യ ജീവനും ജീവന്റെ സത്യമായ ഈശ്വരനും ഇടം കൊടുക്കാത്ത അവരുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തെ... ഇല്ല, ഒന്നിനെയും പഴിക്കുന്നില്ല, ശപിക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ എല്ലാം വിധിയെന്നു കരുതാനും വയ്യ. 'സമയമായിരുന്നു', ആര്‍ക്കും ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്ത അങ്ങേയറ്റം കണിശമായ സമയം, എന്നും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. നിയതിയെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്ന ഭാരത ദര്‍ശനത്തിലെ ജന്മാന്തരങ്ങളുടെ ചക്രം എനിക്കു ചുറ്റും സൗമ്യമായി തിരിയുന്നുവെങ്കിലും. ഇഷ്ടപ്പെട്ട പുഷ്പ്പങ്ങളെ മൊട്ടിലേ നുള്ളുന്ന തോട്ടക്കാരന്റെ മധുരം കലര്‍ത്തിയ ക്രൂരതയുടെ ദൃഷ്ടാന്തവും ആരും ദയവായ്‌ പറയരുതേ. തികച്ചും ആകസ്മികം! അകാലം! എന്നൊക്കെയാണ്‌ സത്യം...

എന്‍.വി കൃഷ്ണവാര്യര്‍ പറയുമ്പോലെ ജീവിതം ഒരു ഘോഷയാത്രയും അതിലേവര്‍ക്കും ഒരു നിയത സ്ഥാനവുമുണ്ടെങ്കില്‍, ഇന്ന് ആ നീണ്ട വരിയില്‍ ഒരിടം മാത്രം ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നു.കഠിനമായ ശൂന്യത! ഇനിയും കണ്ണുനീര്‍ വറ്റാത്ത ജോയ്സിന്റെ അമ്മയുടെ, അച്ഛന്റെ , സഹോദരന്റെ, സുഹൃത്തുക്കളുടെ മുന്‍പില്‍ ആ ശൂന്യത ഭയങ്കരമാകുന്നു. നാടകാവതരണത്തിനിടെ ഒരു നടന്‍ പൊടുന്നനെ അഭിനയം അവസാനിപ്പിച്ച്‌ അരങ്ങത്തുനിന്നുമിറങ്ങി പോയാല്‍ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകയ്ക്കുന്ന സഹനടന്മാരെപ്പോലെയാണവര്‍.

ജോയ്സ്സ്‌ വൈദിക വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരുന്നു. അഞ്ച്‌ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കൂടി കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കില്‍ വൈദികന്‍. അവന്‍ ബാക്കിവച്ച്‌ പോയ പലതും നമ്മള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ അനാഥമാകുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു പള്ളി, ഒരു കുമ്പസാരക്കൂട്‌, അവന്റെ ആശീര്‍വാദങ്ങള്‍ കാത്ത കുറെ ജനം... ആ കര്‍മ്മങ്ങളൊക്കെയും അതേ ദിശയില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്ന ഞങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ദാരുണമായ ഈ വേര്‍പാടിനെ ആര്‍ നിര്‍വചിക്കും. ഏതു തത്ത്വശാസ്ത്രമാണിതിനു മറുപടി തരിക? പതിവുപോലെ ചൂണ്ടുവിരല്‍ എല്ലാമറിയുന്ന എല്ലാറ്റിനെയും പോറ്റുന്ന ദൈവത്തിലേയ്ക്ക്‌ തിരിയുന്നു.സുനാമിയും ഭൂമികുലുക്കവും വന്ന് നമ്മെ തകര്‍ക്കുമ്പോള്‍ എല്ലവരും ആയുധമെടുക്കുന്നത്‌ അവിടുത്തേയ്ക്കെതിരെ അല്ലെ? ഇവിടെയും ദൈവത്തെ പഴിയ്ക്കണോ നമ്മള്‍ക്കും. പാശ്ചാത്യ പൗരസ്ത്യ തത്ത്വ ചിന്തകരും ഭാരതീയ സത്യാന്വേഷികളും ബുദ്ധനും ശങ്കരനും വി. ആഗസ്തീനോസും അര്‍ത്ഥമന്വേഷിച്ചുപോയ സഹനത്തിന്റെ ധര്‍മ്മശാസ്ത്രം ഈ കുറിപ്പില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളിക്കുവാനാവില്ല. എന്നാല്‍ എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉത്തരങ്ങളിലേയ്ക്കുള്ള ഒരു ലിങ്ക്‌ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

'ദൈവം സ്നേഹമാകുന്നു!'(1 യോഹ 4,9)

ഇവിടെ മൗസുകൊണ്ടല്ല ക്ലിക്ക്‌ ചെയ്യേണ്ടത്‌. മറിച്ച്‌ ആര്‍ദ്രമായ നിന്റെ ഹൃദയം ചേര്‍ത്തു വയ്ക്കുക.

ജോയ്സിന്റെ വിശുദ്ധമായ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍, അവന്റെ മാതാപിതാക്കന്മാരുടെയും സഹോദരന്റെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സങ്കടങ്ങളോട്‌ ഞങ്ങളുടെയും മനസ്സുകള്‍ ചേര്‍ത്തു വച്ച്‌ , ഞങ്ങള്‍ റോമില്‍ പഠിക്കുന്ന 37 വൈദിക വിദ്യാര്‍ത്ഥികളുടെയും പ്രാര്‍ത്ഥനാനിര്‍ഭരമായ ആദരാഞ്ജലികള്‍...

Posted by Bineesh Kalapurackal

ഒത്തൊരുമയുടെ വിജയം...!

2008-10-28T17:25:00.001+01:00

കണ്ണുനീര്‍ മാത്രം...!

2008-10-26T20:46:00.008+01:00

തിരഞ്ഞു നീ കന്മദം

കരിങ്കല്ലിനുള്ളില്

‍കണ്ടു നീ നിര്‍ഝരി സ്വപ്നം

മണലാരണ്യത്തില്

‍ഒരുക്കി നീ വസന്തം

പ്രണയത്തിന്‍ വാടാമലരാല്

‍തെളിച്ചു നീയൊരു വെണ്‍ ദീപം

എന്നിലെ ഇരുളില്

‍തീര്‍ത്തു നീയൊരു വിശുദ്ധ ക്ഷേത്രം

എന്നാത്മാവില്

‍നിറച്ചു നീ ദേവസംഗീതം

എന്‍ ഹൃദയത്തില്

‍നിന്‍ പാനപാത്രത്തില്‍ ഞാന്‍ നിറച്ചതാകട്ടെ

എന്‍ കണ്ണുനീര്‍ മാത്രം.

Posted by Abhilash Gregory

പ്രാര്‍ത്ഥനാമംഗളങ്ങള്‍...!

2008-10-24T12:42:00.007+02:00

ചരിത്ര സംഗീതം...

2008-10-22T22:18:00.004+02:00

ധന്യേ കന്യകയേ അല്‍ഫോന്‍സാമ്മേ
പനിനീര്‍പൂവിന്‍ സൗരഭ്യം തൂകും
പനിമഞ്ഞു പോലെ നൈര്‍മ്മല്യം പകരും
ധന്യേ കന്യകയേ അല്‍ഫോന്‍സാമ്മേ

വിശുദ്ധ അല്‍ഫോന്‍സായേ
വിശുദ്ധയാമമ്മേ
വിശുദ്ധിയില്‍ ജീവിക്കാന്‍
വിശുദ്ധരായ്‌ തീരാന്‍
ഞങ്ങള്‍ക്കായെന്നും നീ
പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണേ

കരുണാര്‍ദ്ര സ്നേഹത്തിന്‍ മാതൃക നല്‍കിയ
കരുണാമയനീശോതന്‍ സ്നേഹവുമായ്‌
ഭാരതനാടിനു സൗരഭ്യം തൂകി
വിശുദ്ധിതന്‍ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നടന്നൊരമ്മേ

തിരുനാഥാ ശരണം ശരണം മമഗുരുവേ കൃപ നീ തരണം
അടിയങ്ങള്‍ നിന്‍ തിരുസവിധേ ഒരുമനമോടെ
നല്ല ദൈവമേ നന്ദിയോടെ ഞാന്‍
തിരു സന്നിധേ കൈ തൊഴുന്നിതാ

കുരിശാകും ബലിവേദിയതിലൊരു യാഗമായ്‌
പരമാര്‍ദ്രനാഥനന്നേകിയ പോല്‍
ഒരു മെഴുതിരിയതിലുരുകുന്നപോലെ നീ
അരുമയാമല്‍ഫോന്‍സാ എരിഞ്ഞിടുന്നു.

ഒരു ധാന്യമണിപോല്‍ നിന്‍ ജീവിതമീമണ്ണില്
‍അഴിഞ്ഞതിന്നോര്‍മ്മയിന്നീ സുതരില്
‍അനുദിനം ബലിവേദിയണഞ്ഞിടും വേളയില്
‍അനുഗ്രഹം പകരുവാനുണര്‍ത്തിടണേ.

2008 ഒക്ടോബര്‍ 12 ഞായറാഴ്ച അല്‍ഫോന്‍സാമ്മയെ വിശുദ്ധയായി ബനഡിക്റ്റ്‌ പതിനാറാമന്‍ മാര്‍പാപ്പ പ്രഖ്യാപിച്ച ചടങ്ങില്‍ കുര്‍ബാനയ്ക്ക്‌ ആമുഖമായി പാടിയ ഗാനം. 20 പേരായിരുന്നു ഗായക സംഘത്തില്‍. വത്തിക്കാനിലെ ഒരു പൊതു ചടങ്ങില്‍ ആദ്യമായി പാടിയ മലയാളഗാനമെന്ന നിലയില്‍ ശ്രദ്ധേയമാണീ ഗാനം.

ഗാനരചന : ഫാ. ബിനോ പുതുപറമ്പില്‍, ഫാ. ജോസ്‌ വാളാപറമ്പില്‍, ബ്രദര്‍ ബിനോജ്‌ മുളവരിക്കല്‍.

സംഗീതം : ഫാ. ബിനോ പുതുപറമ്പില്‍.

വിശുദ്ധ അല്‍ഫോന്‍സാമ്മേ... ഞങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കണമേ...!

2008-10-08T22:42:00.012+02:00

വേനലായാല്‍ മീനച്ചിലാര്‍ വറ്റും.കരപുല്‍കി ഒഴുകിയിരുന്ന ആറപ്പോള്‍ വെള്ളാരം കല്ലും മണലും നിറഞ്ഞ ഒരു ചാലു മാത്രമാകുന്നു. വേനല്‍ നക്കിക്കുടിച്ച പുഴയെ നോക്കി നമ്മള്‍ പറഞ്ഞേക്കാം, ഇവിടെ ഒരു പുഴയുണ്ടായിരുന്നു എന്ന്.ഒഴുക്കും ഓളങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പുഴ! എന്നാല്‍ ഒരു വേനലിലും വറ്റാത്ത അനശ്വരമായ നിറവുള്ള പുഴ പോലെ ഒരു കന്യക ജീവിച്ചിരുന്നു,ഭരണങ്ങാനത്തെ ക്ലാര മഠത്തില്‍. വാഴ്ത്തപ്പെട്ട അല്‍ഫോന്‍സാമ്മ. ഒക്ടോബര്‍ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി കത്തോലിക്കാ തിരുസ്സഭയിലെ സകലവിശുദ്ധരുടെയും മഹാഗണത്തോട്‌ അല്‍ഫോന്‍സാമ്മയെയും ചേര്‍ക്കുകയാണ്‌. 2000 വര്‍ഷത്തെ പൗരാണികതയുള്ള മാര്‍ത്തോമ്മാ നസ്രാണികളുടെ സഭയും തത്ത്വമസിയുടെ മഹാഭാരതവും ആഗോളസഭയോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കുകയാണ്‌ ഇപ്പോള്‍.

സഭാഭൂപടത്തില്‍ ഭരണങ്ങാനമിപ്പോള്‍ ഇന്ത്യയിലെ ലിസ്യൂ എന്നറിയപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സൗമ്യമായ നന്മകള്‍കൊണ്ട്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ പനിനീര്‍പൂന്തോപ്പായ ചെറുപുഷ്പ്പത്തിന്റെ ജീവിതം പോലെ ചെറുതായിരുന്നു അല്‍ഫോന്‍സാമ്മയുടേയും ഇഹലോക വാസം.37 വര്‍ഷങ്ങള്‍(1910-1946).അസ്തമയത്തിനു തൊട്ടു മുന്‍പ്‌ വിടര്‍ന്ന് നിലാപൗര്‍ണ്ണമിയില്‍ പൊലിഞ്ഞു പോയ നാലുമണിപ്പൂവിനെ പോലെ.എന്നാല്‍ ആ ഇത്തിരി പൂവിന്റെ ഗന്ധം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തോളമെത്തി. ആ സുരഭിലമായ വിശുദ്ധിയുടെ ആകാശത്ത്‌ മാലാഖമാര്‍ പറന്നു നടന്നു.

സംഭവബഹുലതകള്‍ക്കും വാചാലതകള്‍ക്കുമപ്പുറം ആ വിശുദ്ധയുടെ ജീവിതം ഏറെ നിശബ്ദവും സ്വകാര്യവുമായിരുനു.വേദനയുടെ ഒരു കുഞ്ഞു വീടായിരുന്നു അത്‌.നിത്യമായി രക്തമൊഴുകുന്ന ഒരു മുറിവ്‌ പോലെ.ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ പനിനീര്‍പ്പൂവ്‌ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ ഹൃദയത്തില്‍ തട്ടി ഉണ്ടായ കുഞ്ഞ്‌ മുറിവ്‌. പക്ഷേ സഹനത്തിന്റെ രോഗക്കിടക്കയിലും അവര്‍ പുഞ്ചിരിച്ചിരുന്നു. സ്വര്‍ഗ്ഗ വിശുദ്ധിയുള്ള ചിരി. ആ പുഞ്ചിരി ആയിരുന്നു അല്‍ഫോന്‍സാമ്മയെ വിശുദ്ധിയുടെ അള്‍ത്താരയിലേക്കുയര്‍ത്തിയത്‌. കാരണം ആ ചാരുസ്മിതത്തിനു പിന്നില്‍ ഗാഗുല്‍ത്തായുടെ നിഴല്‍ വീണിരുന്നു.അല്‍ഫോന്‍സാമ്മയെ കണ്ടിട്ടുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞത്‌ , അവര്‍ അവരുടെ ഏതൊരു ചിത്രത്തിലേതിനേക്കാളും സന്തോഷവതിയായിരുന്നു എന്നാണ്‌.

മൂന്നുമാസം മാത്രം പ്രായമുള്ളപ്പോള്‍ അമ്മ മരിച്ചു. അമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ട കുഞ്ഞിന്റെ വേദന കടലോളമാണ്‌. വി. കൊച്ചു ത്രേസ്യായുടെ ആത്മകഥ വിശുദ്ധിയിലേയ്ക്കുള്ള ക്ഷണമായി.പതിനേഴാം വയസ്സില്‍ ഭരണങ്ങാനത്തെ ഫ്രാന്‍സിസ്ക്കന്‍ ക്ലാര മഠത്തില്‍ ചേര്‍ന്നു. ഒരു പ്രൈമറി സ്കൂളില്‍ കുറെക്കാലം പഠിപ്പിച്ചു. പിന്നീട്‌ രോഗിണിയായി. നിരന്തരമായുണ്ടാകുന്ന രക്തസ്രാവവും റ്റി.ബിയും. അവര്‍ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന പള്ളിക്കൂടത്തിലെ കുട്ടികള്‍ അവരുടെ അദ്ധ്യാപികയെ കാണാന്‍ വരുമായിരുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ എളിയ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി അവര്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിരുന്നു. വിതുമ്പലുകള്‍ നിറഞ്ഞ ആ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ദൈവം കേട്ടു. 1946 ജൂലൈ 28 നു അവര്‍ മരിച്ചു. ഏറെ ലളിതമായ സംസ്ക്കാര ശുശ്രൂഷയ്ക്കിടെ ചരമ പ്രസംഗത്തില്‍ ആ കന്യകയുടെ അത്മാവിനെ അടുത്തറിഞ്ഞ ആദ്ധ്യാത്മിക പിതാവ്‌ പറഞ്ഞു. ഒരു വിശുദ്ധയുടെ മരണാനന്തര കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കാണ്‌ അവര്‍ അപ്പോള്‍ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചതെന്ന്‌.

മരണം കഴിഞ്ഞ്‌ ഏറെവൈകാതെ ഭരണങ്ങാനം ഒരു തീര്‍ത്ഥാടന കേന്ദ്രമായി താനെ മാറുകയായിരുന്നു.ആദ്യമായി കബറിടത്തില്‍ എത്തി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച്‌ അനുഗ്രഹം നേടിയത്‌ ആ പഴയ കുട്ടികള്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. പരസ്യങ്ങളില്ലാതെ , നേര്‍ച്ചയൂട്ടും വഴിപാടുകളും വഴിമുടക്കുന്ന നൊവേനകളുമില്ലാതെ ഭരണങ്ങാനത്ത്‌ ആ കന്യകയുടെ കബറിടത്തിങ്കല്‍ വിശ്വസികള്‍ വന്നു മാദ്ധ്യസ്തം തേടി ദൈവാനുഗ്രഹങ്ങള്‍ പ്രാപിച്ചു മടങ്ങി. വിശുദ്ധി ശിശിരത്തിലെ ഹരിതവനങ്ങള്‍പ്പോലെയാണ്‌. കാതങ്ങള്‍ക്കുമകലെ നിന്നും ദേശാടനപക്ഷികള്‍ വരും , പിന്നെ അതിന്റെ ചില്ലകളില്‍ കൂടൊരുക്കും. അല്‍ഫോന്‍സാമ്മയുടെ വിശുദ്ധി സഭ സ്ഥിരീകരിച്ചു.നാമകരണനടപടികളുടെ എല്ലാ ഘട്ടത്തിലും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം ശക്തമായിരുന്നു.

ഈ വിശുദ്ധയുടെ ധന്യ സ്മരണകള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ നമുക്ക്‌ കൈകള്‍ കൂപ്പാം.സഹനത്തിന്റെ ഈ പുത്രി അള്‍ത്താരയിലേയ്ക്കുയര്‍ത്തപ്പെടുമ്പോള്‍ വിശ്വാസികളുടെ പ്രത്യാശയുടെ ചക്രവാളങ്ങള്‍ വിശാലമാവുന്നു. പീഡനങ്ങളുടെ കൊളോസിയങ്ങളില്‍ ഹൗസ്‌ ഫുള്‍ ഷോകള്‍ അരങ്ങുതകര്‍ക്കുമ്പോള്‍ വി. അല്‍ഫോന്‍സാമ്മയുടെ മാദ്ധ്യസ്തം നമുക്ക്‌ അപേക്ഷിക്കാം. വി.പൗലോസ്‌ ശ്ലീഹായുടെ വാക്കുകള്‍ കൂടെയുണ്ടായിരിക്കട്ടെ. നശ്വരതയില്‍ വിതയ്ക്കപ്പെടുന്നു. അനശ്വരതയില്‍ ഉയിര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അവമാനത്തില്‍ വിതയ്ക്കപ്പെടുന്നു.മഹിമയില്‍ ഉയിര്‍പ്പിക്കപ്പെടുന്നു.(1കൊറി,15-42)

Posted by Bineesh Kalapurackal

പകല്‍ ‍തെളിയുന്ന വഴിവിളക്കുകള്‍

2008-06-14T10:20:00.007+02:00

സുഹൃദ്‌വലയങ്ങളുടെ ഒരു ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌ യുഗം. ഒടുവില്‍ യാത്രപറഞ്ഞ്‌ പിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒട്ടും കരുതിയില്ല ഇനി നമ്മള്‍ കണ്ടുമുട്ടുന്നത്‌ ഓര്‍ക്കൂട്ടിലായിരിക്കുമെന്ന്! ഞാന്‍ ഒത്തിരിസ്നേഹിച്ച ഏതാനും ചില മുഖങ്ങള്‍കൂടി എന്റെ friends list-ല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഞാന്‍ വെറുതെ ആശിച്ചുപോകുന്നു. എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവരോട്‌ ഞാനൊരിക്കലും സ്നേഹത്തില്‍ പിശുക്കുകാണിക്കാറില്ല. ഞാന്‍ നല്ലൊരു സുഹൃത്താണെന്ന് പലരും എന്നോട്‌ പര്‍ഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. എങ്കിലും ഞാനാദ്യം friend request സ്വീകരിക്കേണ്ട, അയക്കേണ്ട എന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ ആരായിരിക്കണം എന്ന ചോദ്യം എന്നെ യേശുവിന്റെ പാഠശാലയിലെത്തിച്ചു.

ജെറുസലേമില്‍ നിന്നും ജറീക്കോയിലേക്കുള്ള യാത്രാമെദ്ധ്യേ കവര്‍ച്ചക്കാരാല്‍ മര്‍ദ്ദിക്കപ്പെട്ട, വഴിയേവന്ന ലേവായനാലും, പുരോഹിതനാലും തിരസ്ക്കരിക്കപ്പെട്ട- പേരില്ലാത്ത ആ മനുഷ്യനോട്‌ കരുണകാണിച്ച സമരിയാക്കാരന്‌ ഈശോ നല്ല അയല്‍ക്കാരന്‍-സുഹൃത്ത്‌ എന്ന പേര്‌ നല്‍കുന്നു. ഇന്ന്, ഈ നിമിഷം എന്റെ കയ്യെത്തും ദൂരെയുള്ള ആവശ്യക്കാരന്റെ അപേക്ഷയില്‍ അലിവ്‌ കാണിക്കുന്നവന്‍ നല്ല സുഹൃത്ത്‌ എന്നതാണ്‌ ഉപമയുടെ സാരാശം. ഇവിടെ പൊളിഞ്ഞു വീഴേണ്ട മതിലുകളുണ്ട്‌, കെട്ടിപ്പടുക്കേണ്ട പാലങ്ങളുണ്ട്‌, പരിഗണിക്കേണ്ട പരാധീനതകളുണ്ട്‌. ഒരുതരത്തിലും യഹൂദന്‌ സമരിയാക്കാരന്‍ ഒരു സുഹൃത്തല്ല. വിജാതീയരായ അസ്സീറിയക്കാരുമായി മിശ്രിതവിവാഹം നടത്തി തരംതാഴ്‌ത്തപ്പെട്ട യഹൂദരാണ്‌ സമരിയാക്കാര്‍. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത്‌ പാലസ്തീനായിലെ യഹൂദരുടെ ബദ്ധശത്രുക്കള്‍.

നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ നിങ്ങള്‍ സ്നേഹിച്ചാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്കെന്തു പ്രതിഫലാമാണു ലഭിക്കുക എന്ന തിരുവചനം എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നു. ജീവിതവഴികളില്‍- കവര്‍ച്ചചെയ്യപ്പെടുന്നവര്‍, മര്‍ദ്ദിക്കപ്പെടുന്നവര്‍, സമൂഹത്താല്‍ തിരസ്ക്കരിക്കപ്പെടുന്നവര്‍ ചുരുക്കത്തില്‍ ആര്‍ക്കുംവേണ്ടാത്തവര്‍, ആരും സംസാരിക്കാന്‍ പോലുമില്ലാത്തവരാണ്‌ ഞാന്‍ ആദ്യം പരിഗണിക്കേണ്ട എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളെന്ന് ഞാനറിയുന്നു. ഇനി മുതല്‍ എന്റെ സുഹൃദ്‌വലയത്തിലേക്ക്‌ ഞാന്‍ സ്വീകരിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ ഈ 'യോഗ്യതകള്‍' ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

പേരറിയാത്ത ഒരു കഥയുടെ ഉള്ളടക്കം ഇതാണ്‌. താന്‍ അഭയംകൊടുത്ത വ്യക്തി ഒരു കൊലപാതകിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പ്പോള്‍, അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്‌- അവന്റെ ശിരസ്സിലും കവിളുകളിലും ചുംബിച്ചതിന്‌ ആ സ്ത്രീ പറഞ്ഞ കാരണം, 'ഈ ലോകത്ത്‌ ഇന്നേറ്റവും കൂടുതല്‍ സ്നേഹവും പരിചരണവും ആവശ്യമുള്ള വ്യക്തി നീയാണ് ' എന്നായിരുന്നു. പാപിനിയായ സ്ത്രീയെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലാന്‍ കൊണ്ടുവന്നവരുടെ മുന്‍പില്‍ യേശു നിശബ്ദനായതിന്റെ അര്‍ത്ഥം ഇന്നെനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നു. എല്ലാവരും ആരോപണങ്ങളുടെ കല്ലുകളുമായി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ കുസൃതിയോടെ അവന്‍ നിലത്തെഴുതിയത്‌ 'ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു' എന്നാവണം.

എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലെ ബേത്‌സയ്ഥാ കുളക്കരകളില്‍ നിന്നുമുയരുന്ന സഹായഹസ്തത്തിനായുള്ള നിലവിളികള്‍ ഇനിയൊരിക്കലും ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോകാന്‍ ഇടവരുത്തരുതെ എന്നതാണ്‌ എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന. ഇനിയുള്ള എന്റെ friend request-കളില്‍, മൊബൈല്‍ നമ്പറുകളില്‍, ഇ-മെയില്‍ വിലാസങ്ങളില്‍ ആദ്യം സ്ഥാനം പിടിക്കേണ്ടത്‌ ആരൊക്കെയാണെന്ന് എനിക്ക്‌ വ്യക്തമായറിയാം. നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ മാത്രം നാം സ്നേഹിക്കുമ്പോള്‍ നാം പകല്‍ ‍മാത്രം തെളിയുന്ന വഴിവിളക്കുകളാവുകയാണ്‌. വഴിവിളക്കുകള്‍ തെളിയേണ്ടത്‌ സൂര്യനുള്ള പകല്‍നേരങ്ങളില്ല ഇരുളുമൂടുയ രാത്രികാലങ്ങളിലാണ്.

Posted by Binoj Thomas Mulavarickal

കിണര്‍ (കവിത)

2008-05-19T12:36:00.004+02:00

ചെമ്പരത്തി അതിരു വച്ച
ഇടവഴിയെത്തുന്നതീ കിണറ്റിന്‍ കരയിലത്രേ.
ആഴ്ചവട്ടത്തിലൊരിക്കല്‍ മാത്രം
മുറ്റത്തിന്റെ കോണുകള്‍ ഭേദിച്ച്‌
പെങ്ങള്‍ ചൂലുമായീവഴി വരും.

കാശിക്കു പോകാന്‍ മറന്ന കരിയിലകള്‍ക്ക്‌
കൂട്ടമായി ചിതയൊരുക്കിയിട്ടവള്‍
അടുക്കളയിലേയ്ക്കുമടങ്ങുന്നു.
കൊള്ളിവയ്ക്കുന്നത്‌ ഉറക്കഭ്രാന്തനായ ഒരു ഭിക്ഷക്കാരനാണ്‌.
കാലമെന്നാണയാളുടെ പേര്‌.

അസമയത്തെഴുന്നേറ്റ തൊഴില്‍ രഹിതനായ യുവാവ്‌
ഉമ്മിക്കരിയുടെ ഇത്തിരി ഉപ്പ്‌ നാവില്‍ നുണഞ്ഞ്‌
ഒത്തിരി കയ്‌പ്പിനെ ആഞ്ഞു ശപിച്ച്‌
വെയില്‍ കാഞ്ഞിരിക്കുന്നതും
ഈ കിണറ്റിന്‍ കരയിലാണ്‌.

ബാംഗ്ഗ്ലൂരില്‍ നഴ്സിംഗ്‌ പഠിക്കുന്ന അനിയത്തി
അവധിയ്ക്ക്‌ വീട്ടില്‍ വന്നപ്പോള്‍
ആരും കാണാതെ കരയാന്‍ പോയതും
ഈ കിണറ്റിന്‍ കരയിലാണ്‌.

ഗ്രീഷ്മമെരിയുന്നൊരാ ദിനം
വെള്ളം തേടിയെത്തിയ കലപിലകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും
ഭാര്‍ഗവേട്ടന്‍ സൗദാമിനിയെ കണ്ട്‌ പ്രണയിച്ചതും
ഈ കിണറ്റിന്‍ കരയില്‍ വച്ചു തന്നെ.

സാഡിസ്റ്റുകളായ മദ്യപാനികളുടെ ഭാര്യമാര്‍‍
അവരുടെ പുലര്‍കാലസ്വപ്നങ്ങളില്‍ യാത്രപോകുന്നത്‌
പായല്‍ പുതച്ച, കണ്ണെത്താത്ത
ഈ കിണറിന്റെ ആഴങ്ങളിലേയ്ക്കാണ്‌.

ഇനിയും...
ശൂന്യതയുടെ മനസ്സുകള്‍ ചാടി മരിയ്ക്കുന്നതും
നിറവിന്റെ മനമായി പുനര്‍ജ്ജനിയ്ക്കുന്നതും
ഇവിടെ വച്ചു തന്നെ.

Posted by Bineesh Kalapurackal

രോഗം

2008-05-07T20:51:00.011+02:00

വേദനയുടെ രോഗശയ്യകളില്‍ കിടന്നിട്ടില്ലാത്തവരാരാണുള്ളതു? രോഗം, എത്ര നിസ്സാരമെങ്കിലും തീവ്രാനുഭവമാണ്‌. ജീവിതത്തിന്റെ സ്വഛ്ചതയിലെപ്പോഴോ ഒരു പനി വരുന്നു. കനത്ത ചൂടിലും ശരീരം കുളിരുന്നു.

നെറ്റിയില്‍ വിക്സിന്റെ പൊള്ളുന്ന നീറ്റല്‍. തലയ്ക്കുള്ളില്‍ കടന്നല്‍ കുത്തിന്റെ നോവ്‌. ശരീരം കിടു കിടാ വിറയ്ക്കുന്നു.കാലുകള്‍ തളരുന്നു. നാവില്‍ പനിക്കയ്‌പ്പ്‌. ഇഷ്ട ഭോജ്യങ്ങള്‍ പോലും മനം പിരട്ടലുണ്ടാക്കുന്നു.എന്തു ശാന്തമായിരുന്നു കഴിഞ്ഞു പോയ എന്റെ രാത്രികളൊക്കെ. എത്ര നീണ്ട മണിക്കൂറുകള്‍ ഉറങ്ങിയാലും ഒരു കൊച്ചു മയക്കം പോലെയേ തോന്നിയിരുന്നുള്ളൂ. ഇപ്പോള്‍ രാത്രിയ്ക്കു ദൈര്‍ഘ്യമേറിയോ? അസമയങ്ങളില്‍ ജ്വര സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ട്‌ ഞെട്ടിയുണരുന്നു. പുതപ്പിനു കീഴില്‍ ഒരു തീക്കനല്‍ പോലെ ഞാന്‍ ചുരുണ്ടു കൂടുന്നു. കണ്‍പോളകള്‍ക്കു മീനച്ചൂട്‌. ഉറക്കം എപ്പോഴേ എനിക്കു നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു.

ആശുപത്രിവാര്‍ഡിലിപ്പോള്‍ മരുന്നിന്റെ രൂക്ഷ ഗന്ധമാണ്‌. ബെഡ്ഷീറ്റിന്റെയും പുതപ്പിന്റെയും ഇളം പച്ചനിറത്തിനു ആലിലത്തളിരിന്റെ ഫ്രഷ്‌നെസ്സ്‌ ഇല്ല. ഹരിതത്തിനിപ്പോള്‍ നിര്‍വ്വികാരതയാണ്‌. പ്ലാസ്റ്റിക്ക്‌ ചുവയുള്ള ചായ സ്റ്റീല്‍ ഗ്ലാസ്സില്‍ പകര്‍ന്നു തരുന്നതു ആരാണ്‌? എനിക്കു കൂട്ടുനില്‍ക്കാന്‍ വന്ന വേണ്ടപ്പെട്ട ആരോ ഒരാള്‍. ഇന്നലെ രാത്രിയില്‍ ഓ.പിയിലെ വരാന്തയില്‍ ഒരു ഇരുമ്പു കസേരയിലിരുന്നാണു അയാള്‍ ഉറങ്ങിയത്‌. രാത്രിയിലെപ്പോഴോ സീറോ വാള്‍ട്ടിന്റെ അരണ്ട വെട്ടത്തില്‍ ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നു, കസേരയില്‍ കൂനിക്കൂടിയിരുന്നയാള്‍ ഉറങ്ങുന്നതും ആടിവീഴുന്നതുമെല്ലാം. ഇപ്പോള്‍ അയാളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഉറക്കം ഘനീഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഡോക്ടര്‍ റൗണ്ട്സിനെത്തുമ്പോള്‍ അയാള്‍ മുറിക്കു പുറത്തേയ്ക്കു പോകും. പിന്നെ നഴ്സ്‌ കൊടുക്കുന്ന മരുന്നിന്റെ കുറിപ്പ്‌ ഇടതു കൈയില്‍ വാങ്ങുമ്പൊള്‍ വലം കൈ ഷര്‍ട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിന്റെ സാന്ദ്രതയിലമരുന്നു. അതിനുമപ്പുറം ഒരു ഹൃദയം വേഗത്തില്‍ മിടിക്കുന്നു.

നാവിനു താഴെ തെര്‍മ്മോമീറ്ററിന്റെ തണുപ്പ്‌. കുത്തിവയ്പ്പിനു മുന്‍പ്‌ തോളില്‍ നനഞ്ഞ പഞ്ഞി കൊണ്ട്‌ തൊട്ടപ്പോള്‍ സൂചി കയറുന്നതിനേക്കാള്‍ വേദന.തീയതികള്‍, ദിനരാത്രവ്യതിയാനങ്ങള്‍,എല്ലാം ഇപ്പോള്‍ ഇല്ലാതാകുന്നു. കലണ്ടറുകള്‍ പുക പിടിക്കുന്നു.സമയം തികച്ചും ആപേക്ഷികമാണെന്ന് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചതു രോഗമാണ്‌. ഭൂതഭാവി വര്‍ത്തമാനങ്ങളുടെ ഭ്രമണ പഥങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നുത്തരിപ്പണമായിരിക്കുന്നു.

ഐ സു യുവിലെ ചില്ലു കൂട്ടില്‍ കിടന്നപ്പോള്‍ ഇടയ്ക്കു ഓക്സിജന്‍ സിലിണ്ടറില്‍ നിന്നാവാം ഒരു ബീപ്പ്‌ ശബ്ധം കേള്‍ക്കാം. പിന്നെ ചില്ലിനപ്പുറത്തെപ്പോഴോ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മിഴിനീര്‍ വാര്‍ക്കുന്ന ചില മുഖങ്ങളും. ഏതാനും മണിക്കൂറുകളുടെ നിരീക്ഷണത്തില്‍ കഴിയുന്ന ഐ സി യുവിലെ രോഗികള്‍ക്കിടയില്‍ മറ്റൊരാളുടെ അദൃശ്യ സാന്നിധ്യം ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണു ഞാനറിഞ്ഞത്‌. അയാള്‍ രോഗിയല്ല. തികഞ്ഞ ആരോഗ്യവാന്‍. ആരും വിളിയ്ക്കാതെ എവിടെയും വലിഞ്ഞു കേറി വരുന്ന ഔചിത്യ ബോധമില്ലാത്ത ഒരതിഥി. രോഗികള്‍ ഉറക്കത്തിന്റെ ശൂന്യാകാശത്തെത്തിയാല്‍ അയാള്‍ പതിഞ്ഞ കാല്‍വയ്‌പ്പുകളോടെ നടക്കാനിറങ്ങും. നേരം പുലരുമ്പോള്‍ ഐ സി യുവില്‍ ഒരു കിടക്ക ശൂന്യമാകുന്നു. ഇന്നു പുലര്‍ച്ചെ വാര്‍ഡിലേയ്ക്കു മാറ്റാമെന്നു കരുതിയിരുന്ന ഒരാള്‍...പിന്നെ മോര്‍ച്ചറിയിലെ ഫ്രീസറിന്റെ മുരള്‍ച്ച ഉച്ചത്തിലാകുന്നു.

വീടിന്റെ തിണ്ണയിലെ ചുവരുകളില്‍ ബ്ലാക്ക്‌ ആന്‍ഡ്‌ വൈറ്റ്‌ ചിത്രങ്ങളില്‍ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന കാരണവന്മാരും വേര്‍പിരിഞ്ഞ സ്നേഹിതരുമൊക്കെ മേഘങ്ങളുടെ തൂവെള്ള വീട്ടില്‍ വിരുന്നിനെത്തുന്നു. അതിന്റെ പടിവാതിലില്‍ വെള്ള വസ്ത്രമണിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ആള്‍ക്ക്‌ എന്റെ ഛായ.ആശുപത്രിയിലെ നിസ്സാര കാഴ്ചകള്‍ പോലും വല്ലാതെ അസാധരണമാകുന്നു.. കുഞ്ഞുന്നാളിലെ പനി സ്വപ്നങ്ങള്‍ പോലെ..രാക്ഷസ്സന്‍ എനിക്കു പിന്നാലെ വരുന്നു.ഓടണമെന്നുണ്ട്‌. പക്ഷേ കഴിയുന്നില്ല. കാലുകള്‍ക്കു പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഭാരം... രാക്ഷസ്സന്‍ തൊട്ടു പുറകില്‍...നിസ്സഹായതയുടെ പൂര്‍ണ്ണത.കിടയ്ക്കയ്ക്കു മുകളിള്‍ തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന ഗ്ലൂക്കോസ്‌ കുപ്പിക്കും തുള്ളി വാര്‍ക്കുന്ന ട്യൂബിനും ആകാശം മുട്ടെ ഉയരം. ചക്രവാളങ്ങളില്‍ നിന്നും മാലഖമാര്‍ ചേര്‍ന്നു കമിഴ്ത്തുന്ന വലിയ ഒരു കുടം പോലെ.

ഡെറ്റോള്‍ മണം പരക്കുന്ന വാര്‍ഡ്‌, പോളിയോ വാക്സിന്റെയും എയ്ഡ്സ്‌ പ്രതിരോധത്തിന്റെയും പരസ്യം പതിപ്പിച്ച മഞ്ഞച്ച ചുവരുകള്‍, പാറ്റാ ഗുളികയുടെ ഗന്ധം വമിക്കുന്ന പൊതു കക്കൂസ്‌, നിറഞ്ഞ വെയ്സ്റ്റ്‌ ബക്കറ്റില്‍ നിന്നും പുറത്തു വീണു കിടക്കുന്ന ചോര പറ്റിയ പഞ്ഞിത്തുണ്ടുകള്‍... വീട്ടില്‍ കിടന്നു മരിക്കാന്‍ രോഗി ശഠിക്കുമ്പോള്‍ കുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ നമുക്കാവില്ല.

രോഗി മറ്റൊരാളായി മാറുകയാണിപ്പോള്‍. പെട്ടന്നയാള്‍ മരണത്തെ ഓര്‍ക്കുന്നു. എല്ലാവരുടെയും സാന്നിദ്ധ്യം കൊതിയ്ക്കുന്നു. ശത്രുവിനെപ്പോലും കെട്ടിപ്പുണരാന്‍ ആശിക്കുന്നു. മനസ്സില്‍ അപ്പോള്‍ ഒറ്റ ഭാവമേയുള്ളൂ, സ്നേഹം. രോഗാവസ്ഥയില്‍ മരുന്നിനേക്കള്‍ കയ്പ്പാണു ഏകാന്തതയ്ക്ക്‌. ആശുപത്രി കാന്റീനിലെ തൂക്കു പാത്രങ്ങളേക്കാള്‍ പത്രക്കടലാസില്‍ പൊതിഞ്ഞ ഒരു കിലോ മുന്തിരിയേക്കാള്‍ രോഗിയ്ക്കാവശ്യം സ്നേഹ സാന്നിദ്ധ്യമാണ്‌. അതുകൊണ്ട്‌ ആശുപത്രി ഭിത്തിയിലെ മുന്നറിയിപ്പ്‌ കൃത്യമായി പാലിയ്ക്കാം നമ്മള്‍ക്ക്‌, "രോഗിയുടെ കിടക്കയില്‍ ഇരിക്കരുത്‌", കാരണം അത്‌ അനാരോഗ്യകരമാണ്‌. എന്നാല്‍ കിടക്കയ്ക്കരുകിലുള്ള കസേരയില്‍ നമുക്കിരിക്കാം. കാരണം ആ കസേര രോഗിയുടെ ഹൃദയത്തോട്‌ വളരെ ചേര്‍ന്നാണു കിടക്കുന്നത്‌.

Posted by Bineesh Kalapurackal

പൂന്തോപ്പുകളുടെ പുനരുത്ഥാനം

2008-03-19T12:54:00.007+01:00

പൂന്തോപ്പ്‌ പൂവിന്റേയും പൂമരത്തിന്റേയും വസന്തത്തിന്റേയും പ്രതീകമാണ്‌. വേദഗ്രന്ഥത്തില്‍ പൂന്തോപ്പിന്‌ മറ്റൊരു ധര്‍മ്മം കൂടിയുണ്ട്‌. ഏദന്‍ തോട്ടത്തിലായിരുന്നു പിഴവിന്റെ പഴം ഭക്ഷിക്കപ്പട്ടത്‌. സൂസന്നയെന്ന പതിവൃതയുടെ ചാരിത്രൃത്തിനു നേരെ സത്യരഹിതമായ ആരോപണം ഉയര്‍ന്നതും ഒരു പുന്തോപ്പിന്റെ നിഴലില്‍ ആയിരുന്നു. വല്ലാതെ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ യുഗപ്രവാചകന്‍ കുരിശു തോളിലേറ്റും മുന്നേ, പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ യാമത്തില്‍ രക്തം വിയര്‍ത്തതും ഒരു പൂന്തോട്ടത്തിലായിരുന്നു. നീതിമാനായ ഒരു മനുഷ്യന്‍ മറ്റൊരു പുന്തോപ്പ്പ്പില്‍ ഒരു കല്ലറ തീര്‍ത്തിരുന്നു: പൂന്തോട്ടങ്ങളില്‍ നിഴല്‍ വീഴ്‌ത്തുന്ന പാപത്തിന്റെ നാഗപത്തി നമ്മെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥം.

എങ്കിലുമൊടുവില്‍ പൂന്തോപ്പുകള്‍ക്ക്‌ നഷ്ടമായ വിശുദ്ധ വസന്തങ്ങളുടെയും ജീവവൃഷ്ടിയുടേയും വീണ്ടെടുപ്പിലേക്കും വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നുണ്ട്‌ വചനം. മൂന്നാം നാളില്‍ കല്ലറയില്‍ നിന്നും ഉയിര്‍ത്തവനിലൂടെ പുന്തോപ്പുകള്‍ അതിന്റെ പവിത്രത വീണ്ടെടുക്കുകയാണ്‌. അവ ഏദന്‍ തോട്ടത്തിന്റെ ആദിവിശുദ്ധിയിലേക്ക്‌ ഉയര്‍ത്തപ്പെടുകയാണ്‌. ഇനി കല്ലറകളാവശ്യമില്ല. മരണത്തിന്റെ നൊമ്പരത്തിനു മേല്‍ ഉത്ഥിതന്‍ വിജയം നേടിയിരിക്കുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും പൂന്തോട്ടങ്ങളില്‍ നിന്നും നമ്മുക്ക്‌ കല്ലറകളൊഴിവാക്കാം. പിഴവിനു മുന്നേയുള്ള ഏദന്‍ തോപ്പിലെ വിശുദ്ധി നമ്മുക്ക്‌ നേടിയെടുക്കാം. ഇനിയൊരിക്കലും ഗസ്തമനികളില്‍ രക്തം വിയര്‍ക്കപ്പെടരുത്‌. കെദ്രോണ്‍ അരുവിക്കരുകിലെ ഉദ്യാനം പതിവുപോലെ വിശുദ്ധ സ്നേഹത്തിന്റെ ഉത്സവ വേദിയാവട്ടെ.

അടിക്കുറിപ്പ്‌: പൂന്തോപ്പെന്നാല്‍ എന്റെ ഹൃദയമെന്ന് ധ്യാനിക്കാനാവണം. പരിശുദ്ധിയുടെയും സമൃദ്ധിയുടേയും വര്‍ണ്ണങ്ങളുള്ള ഹൃദയം. എങ്കിലും അതെപ്പോഴും നന്മകളുടെ ഇലകൊഴിയും ശിശിരസാധ്യതയും പേറുന്നു. ഇടര്‍ച്ചയുടെ പൊള്ളുന്ന വേനലുകള്‍ക്കൊടുവില്‍ ഉറവ വറ്റാത്ത കൃപയുടെ സ്നേഹപ്രവാഹമേകി എന്റെ ഹൃദയത്തെ വീണ്ടെടുക്കുന്ന ദൈവമെന്ന തോട്ടക്കാരന്‍. ഞാനെങ്ങനെ നന്ദിയേകുമെന്‍ ദൈവമേ...

Posted by Abhilash Gregory

സമ്പൂര്‍ണ്ണ സമര്‍പ്പണം

2008-03-14T16:42:00.006+01:00

നോമ്പുകാലം ഉപവാസത്തിന്റെ കാലമാണ്‌ . ഉപവസിക്കുക എന്നാല്‍ 'കൂടെ വസിക്കുക' എന്നര്‍ത്ഥം. അതായത് സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ ഈശ്വരോപാസനയുടെ കാലഘട്ടം. എന്നിരുന്നാലും പലപ്പോഴും ഈ സമര്‍പ്പണം അപൂര്‍ണ്ണമായി കടന്നുപോകാറുണ്ട്‌.

പുരാണത്തില്‍ പാഞ്ചാലിയുടെ വസ്ത്രാക്ഷേപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു ഒരു വിവരണമുണ്ട്. തത്സമയം കൃഷ്ണനെ വിളിച്ച് പ്രാര്‍ത്തിച്ചതിന്റെ ഫലമായി അവള്‍ അത്ഭുതകരമായി രക്ഷപെട്ടെങ്കിലും ഏറെ നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം പാഞ്ചാലി കൃഷ്ണനോടല്‍പ്പം പരിഭവം പറഞ്ഞു. ''അല്ലയോ പ്രഭോ, അന്ന് ഞാനങ്ങയേ എത്ര നേരം വിളിച്ചു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു, എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ അങ്ങ് ഉടനെ തന്നെ എത്തി എന്നെ രക്ഷിക്കാതിരുന്നത് ?" ക്രഷ്ണന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു, അന്ന് നീ എന്നെ, അല്ലയോ ദ്വാരകവാസന്‍ കൃഷ്ണാ എന്നല്ലേ വിളിച്ചത്, ഞാന്‍ ദ്വാരകയില്‍നിന്നും ഹസ്ഥിനപുരിയിലെത്തി വേണമായിരുന്നില്ലേ നിന്നെ രക്ഷിക്കാന്‍? നീ 'മമഹ്യദയവാസന്‍ കൃഷ്ണാ' എന്നുവിളിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ആ ക്ഷണത്തില്‍ തന്നെ നിന്നെ ഞാന്‍ രക്ഷിക്കുമായിരുന്നില്ലേ? അപ്പോള്‍ നിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ ഞാനില്ലായിരുന്നു എന്നാണ് മനസിലാകുന്നത്. മറ്റൊന്ന് നീ നിന്റെ ഇരുകരവുമുയര്‍ത്തി വേണമായിരുന്നു എന്നെ വിളിക്കാന്‍. പക്ഷെ നിന്റെ ഒരു കൈ അഴിയുന്ന ചേലയുടെ തുമ്പില്‍ ബലമായി പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അതായത് നിന്നില്‍ പൂര്‍ണ സമര്‍പ്പണം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇതുപോലെ നിരവധി പ്രാര്‍ത്ഥനാ നിമിഷങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാറില്ലേ? പാതി മനസ്സു നമ്മളിലും മറുപാതി ദൈവത്തിനും കൊടുക്കുന്ന അപൂര്‍ണ്ണ നിമിഷങ്ങള്‍. നാം എല്ലായിപ്പോഴും പൂര്‍ണമായ അര്‍പ്പണ മനോഭാവത്തോടെ ആയിരിക്കണം ദൈവസന്നിധിയില്‍ നില്‍ക്കേണ്ടത്. എന്നില്‍ നിന്നും വിദൂരസ്ഥനായ ഒരു തമ്പുരാനെയല്ല നാം ഉപാസിക്കേണ്ടത്. തന്റെ തന്നെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ വസിക്കുന്ന ഈശ്വര ചൈതന്യത്തൈയാണ് നാം കണ്ടെത്തേണ്ടതും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കേണ്ടതും. യേശുവിന്റെ പ്രബോധനങ്ങളുടെ അന്തഃസത്ത ഈ ആത്മനവീകരണത്തിന്റെ ആവിശകതയിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കാന്‍ പോരുന്നതാണ്. ആദിമക്രിത്യാനികളെ പോലെ, സഭയുടെ വിശുദ്ധ താരങ്ങളേപ്പോലെ, രക്തസാക്ഷികളെപ്പോലെ, തങ്ങളേയും തങ്ങള്‍ക്കുള്ളതിനേ മുഴുവനേയും ദൈവസന്നിധിയില്‍ സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ നമുക്കു സാധിക്കണം! ദൈവമേ ഞാന്‍ മുഴുവന്‍ നിന്റെതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നമ്മെത്തന്നെ തമ്പുരാന്റെ മുന്നില്‍ അര്‍പ്പിക്കാന്‍ നമുക്കു കഴിയണം. ഈ ലോക വസ്തുക്കളിലും സുഖഭോഗങ്ങളിലും മനസ്സും ശരീരവും അര്‍പ്പിക്കുന്ന വ്യുക്തിക്ക് ഒരിക്കലും ദൈവസന്നിധിയില്‍ ശാന്തിയും സമാധാനവും അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. 'നിന്റെ സമ്പാദ്യമെവിടെയോ, അവിടെയായിരിക്കും നിന്റെ ഹൃദയവും' എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കുകള്‍ ഓര്‍ക്കാം . നമ്മുടെ സമ്പാദ്യം യേശുവിലാകട്ടെ, നമ്മടെ സമ്പാദ്യം യേശുവാകട്ടെ.

Posted by Joseph Kalathil

ഒരു യാത്രാക്കുറിപ്പ്‌

2008-02-25T10:22:00.000+01:00

ഏല്ലാ വര്‍ഷവും അവധിക്കാലത്ത്‌ ഞങ്ങളുടെ സെമിനാരിയില്‍ നിന്നും മറ്റേതെങ്കിലും രാജ്യങ്ങളിലേക്ക്‌ ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകാറുണ്ട്‌. അവിടുത്തെ ചരിത്രപ്രധാനമായ സ്ഥലങ്ങളും, വിശ്വാസജീവിതരീതികളുമൊക്കെ കണ്ടുപഠിക്കാനും ഒരല്‍പ്പം ഉല്ലാസവുമാണ്‌ ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശം. രണ്ട്‌ വര്‍ഷം മുന്‍പ്‌ ഇപ്രകാരം ഞങ്ങള്‍ പോയത്‌ സ്ലൊവാക്കിയയിലേക്ക്‌ ആയിരുന്നു. മനോഹരമായ ഏതാനും ദിവസ്സങ്ങള്‍ അവിടെ ചിലവഴിച്ചതിനു ശേഷം എനിക്ക്‌ ജെര്‍മനിയിലേക്ക്‌ പോകേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അതിനായി സ്ലൊവാക്കിയയില്‍ നിന്ന് ജെര്‍മനിക്ക്‌ ബസ്‌ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്ത്‌ യാത്ര തുടങ്ങി. കുറേ ദൂരത്തെ യാത്രക്ക്‌ ശേഷം വണ്ടി സ്ലൊവാക്കിയയുടെ അതിര്‍ത്തി-ചെക്‌ക്‍പോസ്റ്റില്‍ എത്തി. അതിര്‍ത്തി രാജ്യത്തിന്റെ സ്വാഗതക്കുറിപ്പ്‌ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാനാകെ പരിഭ്രമിച്ചു, "വെല്‍ക്കം റ്റു ചെക്ക്‌ റിപ്പബ്ലിക്‌". ഏന്റീശ്ശൊ... ജെര്‍മനിക്ക്‌ പുറപ്പെട്ട ഞാനെങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി? സെക്യൂരിറ്റിക്കാര്‍ വന്ന് എന്റെ രേഖകള്‍ പരിശോധിച്ചിട്ട്‌ പറഞ്ഞു നിനക്ക്‌ ഈ രാജ്യത്തേക്ക്‌ പ്രവേശിക്കാന്‍ പറ്റില്ല കാരണം വിസയില്ല, നിന്റേത്‌ സ്ലൊവാക്കിയന്‍ വിസ മാത്രമാണ്‌ എന്ന്.

യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സംഭവിച്ചത്‌ ഇതാണ്‌, ജെര്‍മനിയില്‍ നിന്നും സ്ലൊവക്കിയയിലേക്ക്‌ രണ്ട്‌ വിധത്തില്‍ പോകാം, ഓസ്റ്റ്‌റിയ വഴിയും, ചെക്ക്‌ വഴിയും. ഓസ്റ്റ്‌റിയ യുറോപ്പിയന്‍ യൂണിയനില്‍ പെട്ട രാജ്യമായതു കൊണ്ട്‌ ഇറ്റാലിയന്‍-വിസ ഉള്ള എനിക്ക്‌ വേറെ രേഖകള്‍ ആവശ്യമില്ല. എന്നാല്‍ ചെക്കില്‍ പ്രവേശിക്കാന്‍ എനിക്കു പുതിയ വിസ വേണം. ചില ബസ്സ്‌ കമ്പനിക്കാരെ സംബന്ധിച്ചിത്തോളം ഈ റൂട്ട്‌ ഒരല്‍പ്പം ദൂരം കൂടുതലുണ്ടെങ്കിലും റോഡ്‌ നികുതി മറ്റതിനെ അപേക്ഷിച്ച്‌ വളരെ കുറവായതിനാല്‍ അവര്‍ ഈ വഴിയാണ്‌ ജെര്‍മനിക്ക്‌ പോവുന്നത്‌. എന്തായാലും ഇതൊക്കെ പിന്നീട്‌ കിട്ടിയ അറിവുകള്‍ ആണ്‌. ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കുമ്പോള്‍ ഈ ഇരുമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ എനിക്കോ, വിസപ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് ടിക്കറ്റ്‌ തന്ന ആളിനോ തോന്നിയില്ല. ഒടുവില്‍ കുറെ ചോദ്യം ചെയ്യലുകള്‍ക്കു ശേഷം അവര്‍ എന്നെ സ്ലൊവക്കിയയിലേക്ക്‌ തന്നെ തിരിച്ചു പറഞ്ഞു വിട്ടു.

സ്ലൊവാക്കിയയുടെ തലസ്ഥാനമായ ബ്രാത്തിസ്ലാവയില്‍ ഞാനങ്ങനെ രാത്രിയായപ്പൊഴേക്കും തിരിച്ചെത്തി. പക്ഷെ അപ്പോഴേക്കും ഓസ്റ്റ്‌റിയ വഴി നേരിട്ട്‌ ജെര്‍മനിക്കുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ ബസുകളും പോയ്‌ക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു! ഇനി നേരം വെളുക്കുന്നതു വരെ കാത്തിരിക്കണം. ബസ്സ്റ്റാന്റ്‌ വളരെ വലുതായിരുന്നെങ്കിലും അവിടെ തങ്ങുന്നത്‌ സുരക്ഷിതമല്ല എന്ന മുന്നറിയിപ്പ്‌ കിട്ടിയിരുന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ മറ്റു വഴികള്‍ തേടി. കൈവശം ആകെ ഉള്ളത്‌ 100 യൂറൊ ആണ്‌, മുറിയെടുക്കണമെങ്കില്‍ അതത്രയും കൊടുക്കേണ്ടി വരും. എന്ത്‌ ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഓസ്റ്റ്‌റിയയുടെ തലസ്ഥാനമായ വിയന്നയിലേക്കുള്ള ബസ്‌ കണ്ടു (അതുവഴിയാണ്‌ എനിക്കു പോകേണ്ടതും). രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച്‌ ഞാന്‍ ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്ത്‌ വിയന്നക്ക്‌ പുറപ്പെട്ടു. അര്‍ദ്ധരാത്രിയോടെ ഞാനവിടെ എത്തി, കുറെ അന്വോഷിച്ചപ്പോള്‍ അവിടെ നിന്ന് ജെര്‍മനിക്ക്‌ ട്രെയിന്‍ ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. റെയില്‍വെ സ്റ്റേഷന്‍ ഒരുവിധം കണ്ടുപിടിച്ച്‌ എത്തിയപ്പൊഴേക്കും ട്രെയിന്‍ പുറപ്പെടാനായി നില്‍ക്കുന്നു. ടിക്കറ്റ്‌ ട്രെയിനില്‍ കിട്ടുമെന്ന് ഒരു പോലീസുകാരന്‍ പറഞ്ഞു, ചെക്കറോട്‌ അതിനു എത്ര യൂറോയാകും എന്നത്‌ ചോദിച്ചുറപ്പു വരുത്തി ഞാന്‍ യാത്ര തുടര്‍ന്നു. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ ജെര്‍മനിയില്‍ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത്‌ എത്തിചേര്‍ന്നപ്പൊള്‍ ബാക്കിയുണ്ടായത്‌ ഏതാനും ചില്ലറ മാത്രം.

എന്തായാലും ഈ ഒരു അനുഭവം മറ്റൊരു രാജ്യത്തിലേക്ക്‌ (സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യം) പ്രവേശിക്കും മുന്‍പു എനിക്കുണ്ടാകാവുന്ന തടസ്സങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ ധ്യാനിക്കാന്‍ പിന്നീട്‌ കാരണമായി. ഈ ജീവിതയാത്രയിലെ ക്ലേശങ്ങള്‍ ഒടുവില്‍ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത്‌ എന്നെ എത്തിച്ചില്ലെങ്കിലോ? (ഇവിടെ വായിക്കുക)

Posted by Jaimon Pallineerakkal

Promises

2008-02-14T22:59:00.000+01:00

It was a beautiful Sunday of winter, when John decided to relax after a heavy workdays. Mary his wife invited him to go for Sunday Mass. John Said, No ‘I am not coming, I am so tried.’ Instead John planned to go for a drive towards the hill valley. He also called his few friends to join him but none of them knew the exact way to hills. John’s main aim of the trip was to avoid his wife and the Sunday mass. As the car went on they enjoyed the journey with beer and music. They paid little attention to the directions and nobody looked for any sign boards. The car went so fast per hours until it stopped in the middle of a forest. ‘What has happened? Why did you stop the car?’ asked John’s friends. Oh God! ‘The petrol is over; I have forgotten to fill the tank,’ replied John. Dammit! ‘Why didn’t you fill the petrol tank? We are in the middle of a forest. And it is already getting so late, this is a strange place with lots of wild animals, so soon we have to get out of this dangerous place.’ Shouted his friends! But John was not ready to leave his car in the forest. He said ‘Have patients we shall do something’. But his friends did not listen to him; they left him in the forest and ran away.

Now John was alone in the middle of the forest he realized his mistake of being so careless and rejecting Mary’s invitation to go for the Mass. He promised Jesus, ‘Lord if you save me from this wild forest, hereafter I shall lead a good life.’ Surely he was saved but later he did not care about his promises.

Many times such incidents happened in my life, when I have failed to hear the voice of Jesus; and followed my own selfish desires and fall in difficulties. And when I am in difficulty I called for Jesus and made great promises. And once I am out of such situation I often failed to fulfil my promises.

Posted by Sinto Varghese

സ്നേഹം, സ്നേഹം, ദൈവസ്നേഹം.

2008-02-06T18:19:00.000+01:00

ഒരിക്കല്‍ ദൈവസ്നേഹത്തെ ഞാന്‍ മെഴുതിരി നാളത്തിനോട്‌ ഉപമിച്ചിരുന്നു. പാപിയ്ക്കും നീതിമാനും ഒരേപോലെ വെളിച്ചം പകരുന്ന ഇത്തിരിവെട്ടം. പക്ഷെ അതിന്‌ എന്തോ കുറവുണ്ടെന്ന് ഞാനറിയുന്നു. മെഴുതിരി നാളത്തിന്‌ തിരിച്ചറിവിന്റെ ബുദ്ധിയും തീരുമാനമെടുപ്പിന്റെ ഇച്ഛയുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ലോകം വെറുത്ത കൊടുംപാപിയായ എന്റെ മുമ്പില്‍ അത്‌ സ്വയം കെടുത്തി എന്നെ ഇരുട്ടിലാക്കുമായിരുന്നു. അതങ്ങനെ വെറുതെ നിന്ന് കത്തുകയാണ്‌, മെഴുക്‌ തീരും വരെ...

പക്ഷെ എന്റെ ദൈവം, എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും, കൂടുതല്‍ സ്നേഹം, പുത്തന്‍ സ്നേഹം. പാപം ചെയ്ത്‌ രാത്രിയുടെ മറവില്‍ ഓടിയകലുന്ന എന്റെ വഴികളില്‍ അവിടുന്ന് നിലാവുദിപ്പിക്കും, എന്റെ കാലുകള്‍ കല്ലില്‍ തട്ടാതിരിക്കാന്‍.വിദൂരതകളിലെ ചതുപ്പുകളെ തിരിച്ചറിയാന്‍ ആകാശത്തുനിന്നും ഇടിമിന്നലുകളെ അയക്കും...

യോഹന്നാന്‍ ശ്ലീഹായെപ്പോലെ, അസ്സിസ്സിയിലെ ഫ്രാന്‍സീസിനെപ്പോലെ ഞാനും പറയുന്നു.സ്നേഹം, സ്നേഹം, ദൈവസ്നേഹം. ഇനിയില്ല ഒന്നും പറയാന്‍, ഇത്തിരി കണ്ണീരു മാത്രം...

Posted by Bineesh Kalapurackal

വിതക്കാരന്റെ ചരടുവലികള്‍

2008-01-22T14:09:00.000+01:00

"അവന്‍ പറഞ്ഞു: ദൈവരാജ്യം, ഒരുവന്‍ ഭൂമിയില്‍ വിത്തു വിതയ്ക്കുന്നതിനു സദൃശ്യം. അവന്‍ രാവും പകലും ഉറങ്ങിയും ഉണര്‍ന്നും കഴിയുന്നു. അവന്‍ അറിയാതെ തന്നെ വിത്തുകള്‍ പൊട്ടിമുളച്ചു വളരുന്നു: ആദ്യം ഇല, പിന്നെ കതിര്‍, തുടര്‍ന്ന് കതിരില്‍ ധാന്യമണികള്‍ - ഇങ്ങനെ ഭൂമി ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു." (മര്‍ക്കോസ്‌ 4, 26-28)

നെല്‍കൃഷിയുള്ളവര്‍ക്കറിയാം പാടത്ത്‌ വിത്തു വിതച്ചതിനു ശേഷമുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍. വിതച്ചതിനു ശേഷം അവ മുളപൊട്ടി വേരുപിടിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വെള്ളം തുറന്നു വിടണം, ഇല്ലെങ്കില്‍ എല്ലാം ചീഞ്ഞു പോകും. വെള്ളം തുറന്നു വിട്ടാലോ? പുതുജീവന്റെ നാമ്പുകളെ വേരൊടേ പിഴുതുതിന്നാന്‍ കൂട്ടത്തോടെ വരവായി വിവിധയിനം പറവകള്‍. ഇവയെ ഓടിച്ചു വിടാന്‍ കാവലിരിക്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു വീട്ടില്‍, ക്രമമനുസരിച്ച്‌ ഞങ്ങള്‍ മാറി മാറി കാവലിരുന്ന് അവ വരുമ്പോള്‍ ഒച്ചയുണ്ടാക്കി ഓടിച്ചു വിടും. കൂട്ടത്തില്‍ ലോട്ടുലൊടുക്കു വിദ്യകളില്‍ കുടുമ്പത്തില്‍ അന്നേ കുപ്രസിദ്ധി നേടിയ ഞാന്‍ ഒരു സൂത്രപണി ചെയ്തിരുന്നു (ഞാന്‍ അഴിച്ചു പണിത്‌ കഷണങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂട്ടാത്ത ക്ലോക്ക്‌, റേഡിയോ ആദിയായവ വീട്ടില്‍ വളരെ കുറവാണ്‌). വെള്ളം കോരാനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന, നടുവില്‍ ഓട്ടവീണിരുന്ന, പഴയ പിച്ചള ബക്കറ്റിനകത്ത്‌ ഒരു കൊച്ചു കമ്പികഷണം ഫിറ്റ്‌ ചെയ്ത്‌ അതിനെ ഒരു മണി പോലെയാക്കും. അത്‌ പാടത്തിനരികെയുള്ള മരത്തില്‍ തലകീഴായി കെട്ടിതൂക്കി അതില്‍ നിന്നും നീളത്തില്‍ ചരടുകള്‍ ഏച്ചുകെട്ടി വീടിനകത്ത്‌ ഞാന്‍ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക്‌ എത്തിക്കും. ഞാനവിടെയിരുന്ന് ചരട്‌ വലിക്കുമ്പൊള്‍ പാടത്ത്‌ എന്റെ പിച്ചള ബക്കറ്റ്‌ "കട...പട...കഠേ..." ഒച്ചയുണ്ടാക്കും. പറവകള്‍ ഈ ഒച്ച കേട്ട്‌ പേടിച്ച്‌ പറന്നു പോകും, പിന്നെ കുറച്ച്‌ നേരത്തേക്ക്‌ അവ മടങ്ങി വരില്ല. അങ്ങനെ ശ്രദ്ധാപൂര്‍ണ്ണമായ പരിപാലനയാല്‍ "വിത്തുകള്‍ പൊട്ടിമുളച്ചു വളരുന്നു: ആദ്യം ഇല, പിന്നെ കതിര്‍, തുടര്‍ന്ന് കതിരില്‍ ധാന്യമണികള്‍..."

എങ്കിലും ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ ഹൃദയവയലില്‍ വിതക്കപ്പെട്ട ഒരുപാട്‌ നല്ല വിത്തുകള്‍ പിന്നീടുണ്ടായ അശ്രദ്ധയാല്‍ കവര്‍ന്നെടുക്കപെട്ടിട്ടുണ്ട്‌, അതേ അശ്രദ്ധയാല്‍ തന്നെ എത്രയോ തിന്മയുടെ വിത്തുകള്‍ എന്നില്‍ വിതക്കപെടുകയും തഴച്ചു വളരുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. വേണ്ട സമയത്ത്‌ വേണ്ട "ചരടുവലികള്‍" നടത്താത്തതിന്റെ ഫലം. ഇന്നും എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഈ ദുരവസ്ഥ തുടരാതിരിക്കാന്‍ ഒരുപാട്‌ ദൈവികമായ സംവിധാനങ്ങളും, 'ലോട്ടുലൊടുക്ക്‌ വിദ്യകളും' സഭയിലൂടെ ഗുരു പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്‌. കൂദാശകളും, ഭക്താനുഷ്‌ഠാനങ്ങളും മറ്റുമെല്ലാം അതിനുദാഹരണങ്ങളാണ്‌. "നിങ്ങള്‍ സദാ ജാഗരൂകരായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുവിന്‍" എന്ന ഗുരുവചനത്തിന്റെ പൊരുളും ഇതു തന്നെയല്ലെ? പക്ഷെ, എപ്പോഴും 'ഉണര്‍ന്നിരിക്കാന്‍' മാനുഷികമായി സാധിക്കില്ല. അത്തരം സമയങ്ങളില്‍ നേരത്തെ പിടിച്ചു വലിച്ച ജപമാലച്ചരടിന്റേയും, പ്രാര്‍ത്ഥനാവലികളുടേയും പ്രതിധ്വനി ഹൃദയത്തില്‍ മുഴങ്ങിനില്‍ക്കണം. ഈ പ്രതിധ്വനിയാല്‍ തിന്മയുടെ ശക്തികള്‍ എന്നില്‍ നിന്ന് അകറ്റി നിറുത്തപ്പെടും. അങ്ങനെ എന്നില്‍ വിതക്കപെട്ട നന്മയുടെ വിത്തുകള്‍ മറ്റാരാലും കവര്‍ന്നെടുക്കപ്പെടാതെ ഭൂമിയില്‍ ഫലമണിയും.

ഇപ്രകാരം നൂറുമടങ്ങായി നിന്റെ ഹൃദയവയലില്‍ ഫലമണിയുന്ന വചനവിത്തുകള്‍ നിന്നെ ഗുരുവിന്റെ ഭുമിയിലെ ജീവന്റെ വിതക്കാരനാക്കില്ലേ? അതൊ, നിനക്കായ്‌ മാത്രം അറപ്പുരകള്‍ പണിതുവയ്ക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുകയാണോ നീ? ഒരുപക്ഷെ, ഇതിനു മുന്‍പ്‌ നീയ്യും നിനക്കു ചുറ്റുമുള്ളവരില്‍ ഒരുപാട്‌ തിന്മയുടെ വിത്തുകള്‍ വിതച്ചിട്ടുണ്ടാകാം, അവര്‍ പോലുമറിയാതെ അവരിലെ നന്മയുടെ വിത്തുകള്‍ കവര്‍ന്നെടുത്ത്‌ അവര്‍ 'ഫലശൂന്യമാക്കപ്പെടാന്‍' നീയ്യും കൂട്ടുനിന്നിട്ടുണ്ടാകാം. പക്ഷെ, ഇന്നു നിന്നില്‍ വളര്‍ന്ന് വരുന്ന ഒരേ ഒരു വചന വിത്ത്‌ മതിയാവാം നീ നിഷ്ക്കരുണം പിഴുതെടുത്ത ജീവന്റെ വിത്തുകള്‍ പുനര്‍ജ്ജനിപ്പിക്കാന്‍, നിനക്കു ചുറ്റുമുള്ള ഈ ലോകം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാന്‍.

ജീവന്റെ വിതക്കാരേ നമുക്ക്‌ പരസ്പരം ഹൃദയങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്തണക്കാം. അവിടെ മുളപൊട്ടിയുണരുന്ന ജീവന്റെ പ്രതിധ്വനികള്‍ അവിടുത്തെ രാജ്യം വിസ്‌തൃതമാക്കട്ടെ.

Posted by Jaimon Pallineerakkal

"Pray Without Ceasing"

2008-01-19T17:59:00.000+01:00

Pope Benedict XVI invites the Church to Pray always, "Pray without ceasing" (1 Thessalonians 5:17) for Christian unity, so that all believers may profess Christ as their savior. The Pope made his appeal at the end of the general audience on Wednesday 16th January in preparation for the Week of Prayer for Christian Unity, which begins on Friday 18th January. The Pontiff recalled that the theme for the week is the invitation of St. Paul to the Thessalonians: "Pray Without Ceasing." The invitation is one the Holy Father said he gladly makes "my own and address to the whole Church."
As we know, the ‘The week of Unity Octave Prayer begins on 18th and ends on Jan. 25, feast of the conversion of St. Paul. The 2008 celebration of the week marks the 100th anniversary of the inauguration of the "Church Unity Octave."

It is indeed, necessary to pray without ceasing, insistently asking God for the great gift of unity among all the Lord's disciples. Church stands in need of unity, co-operation and collaboration among churches and other religions. At this juncture, St. Paul, the great missionary of all times, encourage us to "Rejoice always, pray without ceasing, give thanks in all circumstances; for this is the will of God in Christ Jesus for you."

What does it mean to pray without ceasing? Our whole lives are to be a seeking of the Lord, convinced that in seeking, we shall find. As Christians in search of unity, we reflect on the concept of Pray without ceasing to find "the will of God in Christ Jesus for us." It is Christ who lives within us. Our call to pray without ceasing becomes part of his eternal intercession to the Father: "That all may be one, ... that the world may believe." The unity we seek is unity 'as Christ wills' and the 'octave' observance of Christian prayer for unity reflects the biblical notion of completion, that someday our prayer will be answered.

Unity is a God-given gift to the church. It is also a call of Christians to live out this gift. Prayer for Christian unity is the source from which flows all human endeavor to manifest full visible unity. Many are the fruits of 100 years of an octave of prayer for Christian unity. Many are also the barriers that still divide Christians and their churches. If we are not to lose heart, we must be steadfast in prayer so that we may seek the Lord and his will in all we do and all we are. "Prayer that joins Jesus' prayer for unity has come to be referred to by some churches as an expression of 'spiritual ecumenism.' This prayer is most intense during the Week of Prayer for Christian Unity but needs to flow out of this observance into our daily lives. We realize that Christian unity cannot be solely the fruit of human efforts, but is always the work of the Holy Spirit.

Let us lift our hearts to heaven in prayer, so that the endless strength of the Holy Spirit move us to a sincere commitment to seek unity, that all together we may profess that Jesus is the one Savior of the world. Lord of unity, Father, Son and Holy Spirit, we pray without ceasing that we may be one, as you are one. Father, hear us as we seek you. Christ, draw us to the unity that is your will for us. Spirit, may we never lose heart. Amen.

Posted by Joseph Kalathil

Christmas Celebration, Gioia 2007

2008-01-09T14:57:00.000+01:00

THEME SONG

PROGRAMMES

VIDEO PRESENTATION

Part-I

Part-II

പുതുവര്‍ഷപ്പുലരി

2008-01-01T19:19:00.000+01:00

കുന്തിരിക്കം പുകയുന്ന ഈ സന്ധ്യയില്‍ 2007 വിട പറഞ്ഞകലുന്നു. കാലത്തിന്റെ ശീലക്കു പിന്നില്‍ നനുവാര്‍ന്ന പുലരിയായി 2008. ഇടര്‍ച്ചകള്‍ക്ക്‌ മാപ്പ്‌ ഇനിയെന്നും നന്മയുടെ വഴിയെ നടന്നിടാന്‍ ശ്രമിക്കുമെന്ന് ഒരുവന്‍ കണ്ണീരോടെ കുമ്പസാരിക്കുമ്പോള്‍ അവനെ പുച്ഛിക്കരുത്‌. പുതുവര്‍ഷം പൂത്തിരികള്‍ക്കും പതഞ്ഞുയരുന്ന ആഘോഷങ്ങള്‍ക്കുമപ്പുറം അത്മീയതയുടെ ഒരു ചീന്ത്‌ കൂടിയാണ്‌. കാലത്തെ കണക്കു പുസ്തകത്തിലാക്കിയതു നാമാണെങ്കിലും ദിനങ്ങളെ വിശുദ്ധീകരിച്ചത്‌ ദൈവമാണ്‌. അതുകൊണ്ടാണ്‌ പടികടന്ന് ഒരു വര്‍ഷം അകലുമ്പോള്‍ പ്രത്യാശയുടെ താരകങ്ങള്‍ ഹൃദയത്തില്‍ ഉദിക്കുന്നത്‌. കാലത്തെ ദൈവത്തിന്റെ മിഴികളിലൂടെ കാണാന്‍ നമ്മള്‍ പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. ഒരു ദിനം സമം ആയിരം ദിനങ്ങള്‍ എന്ന് പറയുന്ന വചന ധ്യാനമാകണം ഈ പുതുവര്‍ഷം.

ചില ഇടപെടലുകളാണ്‌ ഇന്നും ഇന്നലേയും വ്യത്യസ്ഥമാക്കുന്നത്‌. ഇന്നലത്തെ സൂര്യന്‍ തന്നെയാണ്‌ ഇന്നും പുലരിയായി എന്നോതി കിടക്കയില്‍ നിന്നുമുണരാന്‍ എന്നെ നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നത്‌. സന്ധ്യയില്‍ മാനത്ത്‌ തെളിയുന്ന ചന്ദ്രനും വ്യത്യാസമില്ല. പിന്നെ എന്നെ തൊടുന്നത്‌ ചില ദര്‍ശനങ്ങളാണ്‌; സ്നേഹമുള്ളൊരു വാക്ക്‌, ഒരു വിശുദ്ധ സപ്‌ര്‍ശം, ചിലപ്പൊള്‍ മുറിപെടുത്തുന്ന ഒരു ശബ്ദം. ഓരോ പുലരിയും പുതുതാണ്‌ എന്ന കവിതാ ശകലവും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നത്‌ ഇതു തന്നെയാണ്‌. നിയതമായ ഒരു ഘടനക്കുള്ളില്‍ പുതുമയുണര്‍ത്തുന്ന അനുനിമിഷങ്ങള്‍. ഈ പുതുമ കണ്ടെത്തുക എല്ലാ ജീവിത തലങ്ങളിലും. കണ്ടെത്തുന്ന പുതുമയെ കാത്തുകൊള്ളുക. ജീവിത വഴിത്താര വിരസമായി മരണസ്വപ്നം കാണുന്നവര്‍ക്ക്‌ പുതുമയുടെ സൗന്ദര്യലഹരി നീ പകര്‍ന്നു നല്‍കുക. നിന്റെ പടിപ്പുര വാതിലില്‍ 2008 തട്ടിവിളിക്കുമ്പോള്‍ ഈ രണ്ട്‌ കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍ക്കുക.

* കാലത്തെ കാണുവാന്‍ ദൈവത്തിന്റെ മിഴികള്‍

* എന്നും നടക്കുന്ന വഴിയില്‍ നിനക്കായുള്ള പുതുമകള്‍.

വാതില്‍ തുറന്ന് 2008 കടന്നു വരട്ടെ.

Posted by Abhilash Gregory

പുല്‍ക്കൂട്‌

2007-12-24T18:24:00.000+01:00

പുല്‍ക്കൂടിനും പിള്ളക്കച്ചക്കുമാണിന്ന് വിപണിയില്‍ വിലക്കൂടുതല്‍. നാണയക്കിഴിയില്ലാത്തതിനാല്‍ വഴിയമ്പലങ്ങളില്‍ ഇടം കണ്ടെത്താനാവാതെ പോയ ഒരു ഗര്‍ഭിണിയും അവളുടെ ഭര്‍ത്താവും പിറവിക്കായി പുല്‍ക്കൂട്‌ തിരഞ്ഞെടുത്തത്‌ വാതിലുകള്‍ സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെയും സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റേയും താഴുകളിട്ട്‌ പൂട്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ്‌. പിള്ളക്കച്ച കൊണ്ട്‌ ഉണ്ണിയേശുവിനെ പൊതിയേണ്ടി വന്നത്‌ ആ അമ്മയുടെ കൈയ്യില്‍ പട്ടുവസ്ത്രങ്ങളില്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ്‌. ആട്ടിടയര്‍ ആദ്യ തീര്‍ത്ഥാടകരായിതീര്‍ന്നത്‌ നിയമഗ്രന്ഥ വചനങ്ങള്‍ ബുദ്ധികൊണ്ട്‌ മാത്രം അളന്നതിനാല്‍ ഹൃദയം കൊണ്ട്‌ ഗ്രഹിക്കാതെ പോയ കൊട്ടാരവാസികള്‍ മണ്ണില്‍ പിറന്ന ദൈവത്തെ തേടി പോകാത്തതു കൊണ്ടു കൂടിയാണ്‌. പൗരസ്ത്യ രാജാക്കന്‍മാര്‍ക്ക്‌ രാജാധിരാജന്‌ കാഴ്ച്ചയര്‍പ്പിക്കാന്‍ ഭാഗ്യം കിട്ടിയത്‌ ഇസ്രയേല്‍ രാജാക്കന്‍മാര്‍ സിംഹാസനങ്ങളുടെ മോടി കൂട്ടാന്‍ വെമ്പി സര്‍വ്വാധിപനെ മറന്നതു കൊണ്ടാണ്‌.

പുല്‍ക്കൂട്ടില്‍ പിറന്ന ഉണ്ണിയുടെ ഓര്‍മ്മത്തിരുന്നാളിന്‌ പുല്‍ക്കൂടാദ്യമായി തീര്‍ത്തത്‌ ദാരിദ്ര്യവ്രതം നിശ്വാസമാക്കിയ അസ്സീസ്സിയിലെ വിശുദ്ധനാണ്‌. എളിമയുടെ ഹൃദയനിലമൊരുക്കുവാന്‍ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതിനായിട്ടു തന്നെയാണ്‌ ആ താപസ്സന്‍ പുല്‍ക്കൂടുകള്‍ പണിതുയര്‍ത്തിയത്‌. അത്‌ കാലാതരേണ കമ്പോളീകരിക്കപെട്ടത്‌ കണ്ണുനീരാകുന്നു.

എന്തിനാണ്‌ യേശുവിന്‌ പിറക്കാന്‍ പുല്‍ക്കൂടുകള്‍ നാം തീര്‍ക്കുന്നത്‌. നമ്മുക്ക്‌ കൊട്ടാരങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിക്കാം. സ്നേഹത്തിന്റേയും സാഹോദര്യത്തിന്റേയും നന്മയുടേയും നൈര്‍മ്മല്ല്യത്തിന്റേയും സൗമ്യശിലകള്‍ കൊണ്ട്‌ കൊട്ടാരങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കാം. ആത്മാവിന്റെ അള്‍ത്താരകളില്‍ അവനായി നാം തീര്‍ക്കുന്ന കൊട്ടാരങ്ങളില്‍ അവന്‍ തീര്‍ച്ചയായും പിറന്നു വീഴും. കുഞ്ഞിനെ പൊതിയുവാന്‍ ആ അമ്മക്ക്‌ പിള്ളകച്ചക്കു പകരം ഒരു തുണ്ട്‌ പട്ടുവസ്ത്രം നമുക്ക്‌ നല്‍കാം, ശാന്തിയുടേയും വിശുദ്ധിയുടേയും നൂലിഴകളാല്‍ തീര്‍ത്ത പട്ടുവസ്ത്രം.നിനക്കും നിന്റെ പ്രിയപെട്ടവര്‍ക്കും ആശംസകള്‍.

ഗിഫ്റ്റ്‌: തീന്‍മേശയില്‍ മൂന്ന് നേരവും വിരുന്നൊരുങ്ങുമ്പൊള്‍ അയല്‍ വീട്ടിലെ "ലാസറിന്റെ" അടുക്കളയില്‍ ഒരു നേരമെങ്കിലും പുകയുയരുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തണം. അതിനുള്ള കരുത്ത്‌ ഈ ക്രിസ്തുമസ്സ്‌ നിനക്കു തരട്ടേ, പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ...

Posted by Abhilash Gregory

A NIGHT WITH GOD

2007-12-24T18:11:00.000+01:00

It was a moonlit night of December.
The winter trees gleamed in the yellow moon.
I opened the doors and windows of my room for my God.
Then I was waiting for a great night with Him,
A serene night, of freezing wind and streaming moonlight.

Abruptly, a hot palm touched on my shoulder.
It was devil with burning red eyeballs.
Amazingly, the doors were shut.
Yes, I had made him the master of my room,
Before I opened it for Him.
He hugged me to his broad chest.
He smelled like shabby clothes.
Though I was emetic, I moved very closer to him.
Somebody knocked at my door.
I knew who it was.
Devil smiled brutally and let me go.
But I begged him to hold me tight in his arms.
I was afraid of the guest outside.
Because I fear those who love me more than I love them.
Time went on.
I don’t know when the sound of knocking ended.
The next day passengers told me about a stranger,
Who waited out of my room all the night,
And left the place after sunrise.

Posted by Bineesh Kalapurackal

"സ്വര്‍ഗസ്ഥനായ പിതാവേ..." ഒരു പുനര്‍വായന

2007-11-20T19:53:00.000+01:00

അക്ഷികള്‍ക്കന്യനെങ്കിലും അക്ഷയ സ്നേഹത്തിനുറവിടമായ അനശ്വരനായ പിതാവേ. നിന്റെ തിരുമനസ്സ്‌ ഭുമിയിലുമാകണമേ എന്നുരുവിടുമ്പോള്‍ എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളുടെ ഇത്തിരി നിലത്ത്‌ നിന്റെ വിശാല ദര്‍ശനങ്ങളുടെ ആകാശനീലിമ വരണമേ എന്നാണ്‌ ഞാന്‍ അര്‍ത്ഥമാക്കേണ്ടത്‌. എന്റെ വര്‍ണ്ണങ്ങളുടെ ക്ഷണികതക്കപ്പുറത്താണ്‌ തമ്പുരാന്റെ വസന്തങ്ങളുടെ സ്നേഹോത്സവമെന്ന തിരിച്ചറിവിലേക്ക്‌ ഞാന്‍ കടന്നുവരുകയാണ്‌. അവനാണ്‌ പൂജിതനാകേണ്ടത്‌ എന്ന ഉള്ളറിവ്‌ എളിമയുടെ നിലമൊരുക്കലാണ്‌, പറുദീസയിലേക്കുള്ള പാതയാണ്‌.

അപ്പത്തിനു വേണ്ടിക്കൂടിയും നാം പ്രാര്‍ത്ഥിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. അപ്പമെന്നാല്‍ ജീവനെന്നര്‍ത്ഥം. അറിയില്ല നമ്മുക്ക്‌ അടുത്ത നിമിഷത്തിന്റെ രഹസ്യാത്മകതകളെക്കുറിച്ച്‌. അതുകൊണ്ടാവാം സമൃദ്ധിയുടെ തമ്പുരാനോട്‌ അന്നന്നുള്ള അപ്പത്തിനു വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്‌. സഹോദരനോടൊപ്പമല്ലാതെ ദൈവാലായത്തില്‍ ബലിയേകാനാവില്ല എന്നറിവ്‌ നമ്മുക്ക്‌ പകര്‍ന്നു നല്‍കുകയാണ്‌: നൈര്‍മ്മല്ല്യത്തിന്റെ വഴികളിലൂടെ ചരിക്കാന്‍ സ്നേഹത്തോടെ അവന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കുകയാണ്‌. മാപ്പ്‌കൊടുക്കലില്‍ നീതിക്കു മുകളില്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ നിഴലുണ്ടാകണമെന്ന് ശഠിക്കുന്നത്‌ കരുണയുടെ ഹൃദയനിലങ്ങളില്‍ നമ്മളില്‍ ഒരുക്കിയെടുക്കാനാണ്‌.

ഇടര്‍ച്ചയുടെ നിമിഷങ്ങളില്‍ ജാഗരൂകതയുണ്ടാകേണ്ടതുണ്ട്‌. തിന്മയെന്നത്‌ ഇതുവരെ പറഞ്ഞവയുടെ നിരാസ്സങ്ങളാണ്‌. പൂജിത നാമം ആകാശങ്ങളെ തീര്‍ത്ത പിതാവിന്റേതാണ്‌ എന്ന അറിവ്‌ നഷ്ടമാകുന്നത്‌, അവന്റെ മനസ്സിന്റെ വിശാലതക്ക്‌ എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ അതിരുകള്‍ തീര്‍ക്കുന്നത്‌, കുറവുകളുള്ള സഹോദരങ്ങളോട്‌ കരുണയോടെ പെരുമാറാനുള്ള നിറവ്‌ ഇല്ലാതിരിക്കുന്നതൊക്കെ തിന്മയുടെ കരിപുരണ്ട നിലങ്ങളാണ്‌. പിഴവില്‍ പതിക്കാതെ പാലിക്കണേ പൂജിതനായ പിതാവേ.

Posted by Abhilash Gregory

Prayer of St Thomas Aquinas

2007-11-20T19:36:00.000+01:00

കരുണാനിധിയായ യേശുവേ, നിനക്കിഷ്‌ടമുള്ളവയെ മാത്രം ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കട്ടെ. നിന്റെ നാമത്തിന്‌ സ്‌തുതിയും മഹത്വവും നല്‍കുന്നതൊക്കെയും നന്നായി മനസ്സിലാക്കാനും വിവേകത്തോടെ അന്വോഷിക്കാനും വിശ്വസ്‌തതയോടെ നിറവേറ്റുവാനും എന്നെ സഹായിക്കണമേ. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ചെയ്യാന്‍ തക്കവിധം എന്റെ ദിവസത്തെ ക്രമീകരിക്കണമേ. അതെല്ലാം എന്റെ ആത്മ നന്മയ്‌ക്ക്‌ ഉപകരിക്കട്ടെ.

വിജയത്തില്‍ മതിമറക്കാതെയും പരാജയത്തില്‍ ഭഗ്നാശനാകാതെയും ജീവിക്കാന്‍ എന്നെ സഹായിക്കണമേ. നിന്നോടടുക്കുന്നതില്‍ നിന്നുള്ള സന്തോഷവും നിന്നില്‍നിന്നകലുന്നതില്‍ നിന്നുള്ള ദുഖവും എനിക്കു മതി.നീയല്ലാതെ മറ്റാരേയും പ്രീതിപെടുത്താന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അപ്രീതിപ്പെടുത്താന്‍ ഭയപ്പെടുന്നുമില്ല. സ്വര്‍ഗ്ഗീയനന്മയെപ്രതി ലൗകികമായതെല്ലാം ഞാന്‍ ത്യജിക്കുന്നു. നിനക്ക്‌ ഹിതകരമല്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പരിത്യജിക്കട്ടെ. നിനക്കായി ചെയ്യുന്നതൊക്കെയും എനിക്ക്‌ ആനന്ദദായകവും നീയില്ലാത്ത സന്തോഷങ്ങള്‍ അരോചകവുമാകട്ടെ.എന്റെ ചിന്തകളെ നിന്നിലേക്ക്‌ അനുസ്യൂതം തിരിക്കുവാനും ഞാന്‍ അതില്‍ പരാജയപ്പെടുമ്പോള്‍ നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തോടെ മനഃസ്‌തപിക്കാനും എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമെ. പരാതികൂടാതെ അനുസരിക്കാനും പരിതപിക്കാതെ ദാരിദ്ര്യമനുഭവിക്കാനും ആരും കാണാതെ എളിമപ്പെടാനും ആര്‍ഭാടം കൂടാതെ ആഹ്ലാദിക്കുവാനും നിരാശനാകാതെ അനുതപിക്കാനും പ്രൗഡികൂടാതെ ഗൗരവമുള്ളവനാകാനും ചാപല്ല്യമില്ലാതെ ഉല്ലസിക്കാനും വഞ്ചന കൂടാതെ സത്യസന്ധനാകാനും എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമെ.

നഷ്‌ടധൈര്യനാകാതെ നിന്നെ ഭയപ്പെടാനും അഹങ്കരിക്കാതെ നന്മ ചെയ്യാനും ധാര്‍ഷ്ട്യം കൂടാതെ അയല്‍ക്കാരനെ തിരുത്താനും വക്രതയില്ലാതെ വാക്കാലും പ്രവൃത്തിയാലും അവന്‌ മാതൃകയാകാനും എന്നെ പ്രാപ്‌തനാക്കണമേ. വ്യര്‍ത്ഥചിന്തകള്‍ എന്നെ നിന്നില്‍നിന്ന് അകറ്റാതിരിക്കുവാന്‍ ജാഗ്രതയുള്ള ഹൃദയവും അശുദ്ധമായ സ്നേഹത്താല്‍ മലിനമാകാതിരിക്കുവാന്‍ ഒരു ശുദ്ധഹൃദയവും എനിക്കു തരണമേ.പ്രലോഭനങ്ങളെ ജയിക്കാനുള്ള ശക്തിയും ജഡികാസക്തിക്കു വഴങ്ങാത്ത അത്മസ്വാതന്ത്രൃവും നിന്നെ അറിയുവാനുള്ള മനസ്സും തേടുവാനുള്ള ഹൃദയവും കണ്ടെത്തുവാനുള്ള വിജ്ഞാനവും ഹൃദ്യമായ പെരുമാറ്റവും വിശ്വസ്‌തതയോടെ കാത്തിരിക്കുവനുള്ള ക്ഷമയും നിന്നെ അവസാനം പുല്‍കുവാനുള്ള പ്രത്യാശയും എനിക്കു നല്‍കണമേ.എന്റെ പരീക്ഷകളെ പ്രായശ്ചിത്തമായും നിന്റെ കൃപകളെ എന്റെ പാതയിലെ അനുഗ്രഹങ്ങളായും നിന്റെ സന്തോഷങ്ങളെ സ്വര്‍ഗ്ഗീയമഹത്വത്തിന്റെ അച്ചാരമായും ഞാന്‍ സ്വീകരിക്കുന്നു.

ആമ്മേന്‍.

Posted by Jaimon Pallineerakkal